III SA/Łd 1006/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych postanawia: 1. odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi; 2. zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 100,- (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną 10 listopada 2011 r. pod pozycją 4098. P.Pij. Skargą z 31 sierpnia 2011 r. (data nadania na poczcie) A. spółka z o.o. w P. zakwestionowała postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. nr [...] wydane w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych. Zarządzeniem doręczonym do rąk pełnomocnika strony 11 października 2011 r., sąd wezwał stronę do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponieważ strona nie uiściła należnego wpisu w wyznaczonym terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 4 listopada 2011 r. odrzucił skargę. Powyższe postanowienie doręczono pełnomocnikowi strony 9 listopada 2011 r. Pismem z 15 listopada 2011 r. pełnomocnik strony wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wskazał, że 22 września 2011 r. przesłał swemu mocodawcy informację o obowiązku uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł na rachunek WSA w Łodzi. W dniu 26 września 2011 r. spółka dokonała wpłaty, przy czym w treści przelewu wymieniła jako odbiorcę WSA w Łodzi, natomiast podała numer rachunku bankowego Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pełnomocnik podkreślił, że wymagana prawem opłata została uiszczona, a jedynie omyłkowo znalazła się na rachunku niewłaściwego sądu. Wpis nie został przekazany zgodnie z intencją strony albowiem przy jego wnoszeniu nie była jeszcze znana sygnatura akt sądowych i strona posłużyła się numerem zaskarżonego postanowienia. Pełnomocnik przyznał, że został co prawda poinformowany przez WSA w Łodzi o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, jednak ze względu na termin wydania zarządzenia i datę dokonania przelewu uznał, że powyższy brak wynika z opóźnienia w zaksięgowaniu wpłaty. Podkreślił nadto, że w treści dyspozycji przelewu jako odbiorcę środków wskazano właściwy sąd, dlatego nie dostrzegł błędu w numerze rachunku odbiorcy. Zaznaczył, że błędu tego nie wychwycił również bank dokonujący przelewu, jak i sam NSA, który nie zwrócił wpłaty mimo, że nie był jej adresatem. Wraz z wnioskiem pełnomocnik spółki uiścił wpis od skargi na rachunek tutejszego sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu uzależnione jest od kumulatywnego wystąpienia przesłanek określonych w art. 87 § 1–4 p.p.s.a. Jedną z nich – kluczową w niniejszej sprawie – jest ciążący na wnioskodawcy obowiązek uprawdopodobnia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanka braku winy w uchybieniu terminu jest w orzecznictwie i doktrynie konsekwentnie oceniana przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z 25 września 1998 r., SA/Łd 575/98, LEX nr 36221; wyrok NSA z 13 października 1999 r., III SA 1436/99, LEX nr 40057; wyrok NSA z 25 maja 1998 r., IV SA 2162/96, LEX nr 43285; wyrok NSA z 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1718/96, LEX nr 33415, a także J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 149). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony, wykazując brak winy w uchybieniu terminu podniósł, że wpis w istocie został uiszczony, choć na rachunek innego sądu. Podkreślił, że prócz błędu w numerze rachunku, na który dokonano przelewu, pozostałe dane były prawidłowe. W szczególności prawidłowo wskazano odbiorcę wpłaty. W ocenie sądu wniosek pełnomocnika strony nie zasługuje na uwzględnienie. Podnoszone przez skarżącego przyczyny uchybienia terminu nie miały bowiem charakteru nadzwyczajnego i były możliwe do usunięcia. Wskazana w nim przyczyna uchybienia terminu (przelew dokonany na konto niewłaściwego sądu), stanowi oczywiste uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma. W orzecznictwie sądowym wyrażono już zasługujący na pełną akceptację pogląd, że uchybienie temu obowiązkowi może polegać nie tylko na uiszczeniu opłaty sądowej w niewłaściwej wysokości, czy też po upływie przewidzianego w ustawie terminu, lecz również na uiszczeniu opłaty na niewłaściwy rachunek bankowy, tj. inny niż rachunek sądu administracyjnego, który jest właściwy do rozpoznania sprawy (por. postanowienie NSA z 8 lipca 2011 r. II FZ 328/11, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy wskazać, że zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy lub na rachunek bankowy właściwego sądu administracyjnego. Przepis ten wyraźnie wskazuje, że dokonanie opłaty w innej formie niż przewidziana w omawianym przepisie, nie jest skuteczne. Strona zatem powinna wpłacić wpis na rachunek właściwego sądu. Niedopełnienie tego wymogu może być uzasadnione wyłącznie okolicznościami nadzwyczajnymi, nad którymi strona nie miała kontroli i którym nie mogła zapobiec nawet przy dołożeniu najwyższego wysiłku. Wpisanie w treści przelewu błędnego rachunku odbiorcy, nie należy do tego rodzaju przeszkód. Błąd ten można rozpatrywać wyłącznie w kategorii zaniedbania strony dokonującej wpłaty. Zdaniem sądu od osoby należycie dbającej o swoje interesy można bowiem wymagać by przelew wykonała na właściwy rachunek. O zawinieniu w uchybieniu terminowi w niniejszej sprawie świadczy nadto fakt, że pełnomocnik już po złożeniu skargi i uiszczeniu wpisu na niewłaściwe konto, otrzymał od sądu czytelne wezwanie do uiszczenia wpisu. Wówczas miał czas (7 dni) na wyjaśnienie kwestii wpisu. Samo przypuszczenie, że doszło do opóźnienia w księgowaniu nie może uzasadniać biernej postawy pełnomocnika. Przeciwnie – wezwanie do uiszczenia wpisu winno w ocenie sądu wzbudzić uzasadnione wątpliwości co do tego, czy wpis od skargi został rzeczywiście uiszczony na rachunek sądu i skłonić pełnomocnika do wyjaśnienia tej kwestii. Gdyby tak właśnie postąpił, niechybnie dowiedziałby się o błędzie i mógłby w odpowiednim czasie uiścić wymaganą opłatę. Podkreślić w tym miejscu należy, że nienależyte działanie strony nie może stanowić okoliczności uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. Podobnie okoliczności takiej nie stanowi błąd popełniony przez pracownika strony. Skarżący jest bowiem odpowiedzialny za organizację pracy oraz zatrudnionych pracowników, a więc ponosi odpowiedzialność za negatywne skutki ich działania. Skoro zatem strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu wpisu sąd wydał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. P.Pij.