III SA/Łd 1006/14

Dnia 21 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), , Protokolant referent stażysta Renata Tomaszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2015 roku sprawy ze skargi A. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...], w związku z wnioskiem A. C. o ponowne rozpatrzenie sprawy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) w związku z art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1442 ze zm.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy własną decyzję Nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na: ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez płatnika z tytułu zatrudnionych pracowników i prowadzącego działalność gospodarczą za okres 12.2003 - 04.2004 r. w wysokości 68.879,25zł, Fundusz Pracy i FGŚP za okres 01.2004-04.2004 w wysokości 7.304 zł oraz odsetek za zwłokę od całości zadłużenia (naliczonych na dzień 06.04.2004 r.) w kwocie 1.962,40zł, figurujących na koncie "A" S.A. w upadłości - za które A. C. jest odpowiedzialna jako były Prezes Zarządu, zgodnie z decyzją Nr [...] z dnia [...], z uwzględnieniem wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sygn. akt [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, iż wnioskiem z dnia [...] A. C. wystąpiła o umorzenie należności z tytułu nieopłaconych składek, figurujących na koncie "A" S.A. w upadłości - za które jest odpowiedzialna jako były Prezes Zarządu. Wniosek został rozpatrzony negatywnie i w dniu [...] wydano decyzję odmowną Nr [...] z podaniem uzasadnienia i podstaw prawnych. Przedmiotową decyzję strona uznała za krzywdzącą i zwróciła się z prośbą o ponowne rozpatrzenie sprawy. W piśmie zawierającym wniosek A. C. zaznaczyła swoje niezadowolenie z faktu, że ZUS, pomimo zabezpieczenia wierzytelności na majątku, wszczął również postępowanie egzekucyjne i dokonał zajęcia jej wynagrodzenia za pracę. Podkreśliła, że zabezpieczony majątek (niewystarczający na pokrycie roszczenia) stanowi dorobek całego życia i ma nie tylko wartość materialną lecz również emocjonalną. Strona wskazała, że wypełnienie "Oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz o sytuacji materialnej osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej" jest dla niej upokorzeniem, gdyż powstanie zadłużenia na koncie Spółki "A" nie wynikało z jej świadomego działania przyczyniającego się do powstania tychże zobowiązań. Zaznaczyła również, że prowadzenie egzekucji z wynagrodzenia za pracę doprowadziło do tego, iż pozostała bez środków do życia, z wysokimi zadłużeniami i problemami zdrowotnymi. W opinii skarżącej, jej sytuacja finansowa i stan zdrowia są wystarczającymi przesłankami do umorzenia przedmiotowych zobowiązań. Dalsze egzekwowanie zadłużenia może doprowadzić, zdaniem strony, do konieczności korzystania z pomocy finansowej państwa. A. C. opisując swoją sytuację finansową wskazała, że zaprzestała spłaty rat kredytów, m.in. za zakup samochodu oraz że egzystuje jedynie dzięki pomocy finansowej przyjaciół. Do omawianego wniosku strona załączyła następujące kserokopie dokumentów: - wniosek złożony w ZUS dnia [...] dotyczący postępowania egzekucyjnego; - doprecyzowanie złożone w ZUS dnia [...] dotyczące postępowania egzekucyjnego; - pismo z dnia [...] skierowane przez ZUS dotyczące zawieszenia postępowania egzekucyjnego; - zawiadomienie z dnia [...] skierowane przez ZUS odnośnie terminu rozpatrzenia sprawy zawieszenia postępowania egzekucyjnego; - pismo z dnia [...] skierowane przez ZUS dotyczące uchylenia czynności egzekucyjnych; - pismo z dnia [...] skierowane przez ZUS dotyczące kosztów egzekucyjnych; - wniosek złożony w dniu [...] o ratalną spłatę kosztów egzekucyjnych; - zawiadomienie z dnia [...] skierowane przez ZUS odnośnie terminu rozpatrzenia sprawy uchylenia czynności egzekucyjnych; - postanowienie ZUS z dnia [...] w sprawie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego; - postanowienie ZUS z dnia [...] w sprawie odmowy uchylenia czynności egzekucyjnych; - postanowienie ZUS z dnia [...] w sprawie odmowy ratalnej spłaty kosztów egzekucyjnych; - oświadczenie syndyka z dnia [...], - zaświadczenie lekarskie z dnia [...]; - zaświadczenie lekarskie z dnia [...] - 2 szt.; - postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]; - postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] - 2 szt; - postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. W wyniku analizy zgromadzonego w sprawie materiału, Zakład Ubezpieczeń Społecznych rozpatrując ponownie sprawę podkreślił, iż przesłanki uzasadniające umorzenie składek zostały określone w oparciu o art. 28 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W oparciu o rozpatrywane okoliczności sprawy organ stwierdził, że w dalszym ciągu brak jest przesłanek, które mogłyby stanowić podstawę do umorzenia należności w oparciu o art. 28 ust. 3 ww. ustawy z tytułu całkowitej nieściągalności. Wyliczenie możliwych do zastosowania przesłanek, zawartych w powołanym przepisie, jest wyczerpujące, tj. stanowi zamknięty katalog sytuacji, w których można uznać, iż ma miejsce całkowita nieściągalność należności z tytułu składek. Dopiero zaistnienie którejkolwiek z przesłanek określonych w tym przepisie, daje potencjalną możliwość umorzenia zadłużenia wobec ZUS. Zakład wskazał, że okres dochodzenia należności nie został jeszcze wyczerpany, a wobec tego ciąży na nim obowiązek ich egzekwowania. W ramach postępowania egzekucyjnego dokonano zajęcia wynagrodzenia za pracę, a prowadzone postępowanie jest skuteczne. Miesięczne sukcesywne wpłaty egzekucyjne były w kwocie 2 335,49 zł - za okres do 05.2014 r. W miesiącu 06.2014 r. wpłata w ramach prowadzonego postępowania stanowiła kwotę wyższą tj. 2.838,14 zł. Wartość uzyskiwanych kwot w wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego znacznie przekracza wydatki egzekucyjne. Zakład zabezpieczył również wierzytelności na majątku strony. Z uwagi na powyższe okoliczności, zdaniem organu, nie są spełnione ustawowe wymogi całkowitej nieściągalności, a zatem brak jest podstaw do umorzenia na podstawie tego kryterium. Zakład Ubezpieczeń Społecznych podniósł również, że prośbę o umorzenie zadłużenia skarżąca uzasadnia trudną sytuacją materialną i złym stanem zdrowia. Podkreślił przy tym, że wniosek o umorzenie zobowiązań nie może być rozpatrywany na podstawie art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Przepis ten nie ma bowiem zastosowania do następców prawnych i osób trzecich, które na podstawie decyzji Zakładu ponoszą odpowiedzialność za zobowiązania płatnika składek - m. in. spółki kapitałowej. Z powyższego wynika, w ocenie organu, że w przedmiotowej sprawie nie może być brana pod uwagę sytuacja finansowa czy zdrowotna strony, jako ewentualna przesłanka przy rozpatrywaniu wniosku. Organ nie zgodził sie przy tym, iż w wyniku wszczętej egzekucji skarżąca pozbawiona została środków do życia i możliwości bieżącego zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych. Z raportów przekazywanych przez pracodawcę wynika, że strona uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 6.702,40 zł brutto (średnia za okres 03-05.2014 r.), co stanowi kwotę netto 4.736,98 zł. Uwzględniając miesięczne potrącenia egzekucyjne w kwocie 2.335,49 zł do wypłaty pozostaje kwota 2.401,49 zł., która, zdaniem organu, z całą pewnością umożliwia zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. ZUS podniósł także, iż fakt niespłacania przez stronę kredytów nie może być brany pod uwagę w omawianej sprawie. Okoliczność posiadania zobowiązań kredytowych nie uzasadnia podjęcia decyzji o umorzeniu należności z tytułu nieopłaconych składek. Zobowiązania wobec ZUS są zobowiązaniami o charakterze publiczno-prawnym i jako takie mają pierwszeństwo w ich regulowaniu przed wszystkimi innymi zobowiązaniami cywilno-prawnymi. Organ podkreślił, że Zakład rozpatrując wniosek o umorzenie w oparciu o art. 28 ust. 3 zobligowany jest do ścisłego przestrzegania wyznaczonych w przepisie reguł postępowania, nie może zatem umarzać należności z tytułu składek w przypadku zaistnienia innych przesłanek niż wymienione w tym artykule. W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, A. C. podkreśliła, iż dotychczasowe działanie ZUS w stosunku do niej, np. pomijanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, podawanie błędnych podstaw prawnych, "wyłudzenie" kwoty 3700 zł, świadczy o braku jakichkolwiek kompetencji, a zatem prosi Sąd o rozstrzygnięcie w tym zakresie. Wskazała ponadto, że organ swoim postępowaniem wykorzystuje jej środki finansowe i prywatny czas na kserowanie dokumentów, kupowanie znaczków pocztowych, aby wykazywać ewidentne błędy tego organu, o czym świadczy decyzja [...]. Skarżąca podkreśliła, iż z uwagi na powyższe oraz fakt, że : 1. jako pracownik spółki-prezes nie otrzymywała wynagrodzenia, a syndyk nie wypłacił należnych jej wynagrodzeń, 2. nie ukrywa się i nie unika uczestnictwa w składaniu wyjaśnień, 3. ZUS nie respektuje decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w [...], 4. dotrzymała wszystkich terminów, w tym dotyczącego odwołania w przedmiotowej sprawie, 5. jest bez środków do życia, 6. organ rentowy zaczął dochodzić swoich należności po likwidacji spółki "A" S.A. - skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola Sądu w niniejszej sprawie obejmowała decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu Nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na: ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez płatnika z tytułu zatrudnionych pracowników i prowadzącego działalność gospodarczą za okres 12.2003 - 04.2004 r. w wysokości 68.879,25zł, Fundusz Pracy i FGŚP za okres 01.2004-04.2004 w wysokości 7.304 zł oraz odsetek za zwłokę od całości zadłużenia (naliczonych na dzień 06.04.2004 r.) w kwocie 1.962,40zł., figurujących na koncie "A" S.A. w upadłości - za które A. C. jest odpowiedzialna jako były Prezes Zarządu, zgodnie z decyzją Nr [...] z dnia [...], z uwzględnieniem wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sygn. akt [...]. Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrolę tę sprawują stosując jedynie kryterium legalności, a więc zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Oznacza to, iż tylko ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 punkt 1 p.p.s.a. Sąd przytoczył powyższe uregulowania dla wyjaśnienia i podkreślenia, że sąd administracyjny nie ma kompetencji do rozpatrywania i rozstrzygania indywidualnych spraw administracyjnych, a więc nie ma kompetencji przynależnych właściwemu organowi administracji publicznej (lub wykonującego funkcję organu administracji publicznej) do rozstrzygania spraw administracyjnych. Oczekiwanie zatem przez skarżącą, aby to sąd dokonał oceny zebranych w sprawie dowodów w aspekcie zasadności złożonego wniosku o umorzenie należności wobec ZUS, nie może osiągnąć oczekiwanego przez autora takich żądań skutków prawnych. Jak wynika z wyżej wskazanych uregulowań ustawowych, normujących kompetencje sądów administracyjnych i postępowanie przed tymi sądami, sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej, obejmując tą kontrolą nie tylko zaskarżony akt, ale również postępowanie poprzedzające wydanie tego aktu, w tym przeprowadzone postępowanie dowodowe. W końcu wyjaśnić należy, że Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonego aktu, co do zasady, bierze pod uwagę stan prawa i stan faktów z czasu rozstrzygnięcia administracyjnego, przy czym zauważyć należy, że w wypadku rozpatrywania wniosków o, szeroko rzecz ujmując, ulgi w zakresie należności publicznoprawnych, organ rozpatrując sprawę ustala stan faktyczny na dzień złożenia wniosku przez zobowiązanego. Wyjątkowo tylko bierze pod uwagę zmianę okoliczności faktycznych. Korelujące z tą zasadą jest ugruntowane zapatrywanie prezentowane w doktrynie, literaturze przedmiotu i w judykaturze, że odmowa uwzględnienia takiego wniosku nie rodzi powagi "rzeczy osądzonej" i zobowiązany ma możliwość składania kolejnych wniosków, zwłaszcza jeżeli stan faktów i okoliczności uległ zmianie. Ta ostatnia uwaga jest o tyle istotna, że jak wynika z treści wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargi strona zwraca uwagę na stale pogarszającą się jej sytuację materialną, w tym również potencjalną konieczność skorzystania z pomocy socjalnej państwa. Podkreślić również należy, iż z woli ustawodawcy decyzja administracyjna wydana w przedmiocie umorzenia zaległości wobec ZUS ma charakter uznaniowy, co nie oznacza to, że może być ona całkowicie dowolna. System kontroli takiej decyzji przez sąd sprowadza się wyłącznie do kontroli jej legalności, a więc sąd nie może nakazać organowi podjęcia określonego rozstrzygnięcia, bowiem jest to wyłączna kompetencja organu. Kontrola sądu obejmuje wyłącznie zbadanie, czy wydanie decyzji poprzedzone zostało prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, tj. czy organ w sposób wyczerpujący zebrał materiał dowodowy oraz rozważył i ocenił wszystkie okoliczności mogące mieć wpływ na wybór rozstrzygnięcia o udzieleniu lub odmowie udzielenia ulgi - w postaci umorzenia należności (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 listopada 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 1876/07 oraz wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10 lutego 2009r. sygn. akt I SA/Gd 874/08). Przystępując zatem do oceny legalności zaskarżonej decyzji Sąd zaznacza, że oceniając legalność skarżonego aktu bierze pod uwagę stan faktyczny sprawy oraz stan prawny istniejący w dniu wydania kwestionowanego aktu, a w takim przypadku kontrola sądowo – administracyjna ogranicza się i sprowadza jednocześnie do badania czy organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt II GSK 900/09). Bezsporne jest w sprawie, że na skarżącą – jako byłego prezesa zarządu Spółki "A" S.A. w upadłości, zobowiązanej z tytułu płatności składek na ubezpieczenia społeczne, została przeniesiona odpowiedzialność, jako na osobę trzecią. Rozstrzygnęła o tym decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Nr [...] z dnia [...] oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w [...] III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sygn. akt [...]. W tych też granicach należy ocenić zakres odpowiedzialności skarżącej oraz możliwości umorzenia należności wobec ZUS w oparciu o przepisy ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1442 ze zm. - dalaej: u.s.u.s.). Przepis art. 28 u.s.u.s. stanowi: "1. Należności z tytułu składek mogą być umarzane w całości lub w części przez Zakład, z uwzględnieniem ust. 2 – 4. 2. Należności z tytułu składek mogą być umarzane tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności, z zastrzeżeniem ust. 3 a. 3. Całkowita nieściągalność, o której mowa w ust. 2, zachodzi, gdy: 1) dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie; 2) sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze; 3) nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa; 4) nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym; 4a) wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym; 5) naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję; 6) jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne. 3a. Należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. 4. Umorzenie składek powoduje także umorzenie odsetek za zwłokę, kosztów upomnienia i dodatkowej opłaty. 5. W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, decyzję umarzającą należności z tytułu składek pozostawia się w aktach sprawy". W celu ustalenia, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, Sąd bada czy w jego toku organy zachowały rządzące nim i określone w Kodeksie postępowania administracyjnego zasady. Przede wszystkim zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji zobowiązane są podjąć wszelkie niezbędne działania dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy oraz są też zobowiązane, na mocy art. 77 § 1 k.p.a., do zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organ nie naruszył przepisów postępowania w zakresie zbadania przesłanek umorzenia należności na podstawie art. 28 u.s.u.s. i tym samym nie naruszył słusznego interesu skarżącego. W świetle zebranego materiału dowodowego, uprawnione jest stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej decyzji, że w momencie jej wydawania w sprawie nie zachodziła zasadnicza przesłanka umorzenia, tj. stwierdzenie całkowitej nieściągalności, w rozumieniu art. 28 ust. 3 u.s.u.s. Prawidłowo organ ustalił na dzień wydania zaskarżonej decyzji stan majątkowy skarżącej, zakres jej wydatków jak również możliwości spłaty należności, wyciągając z tych twierdzeń słuszny wniosek, iż istnieją podstawy do dalszego prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Z raportów przekazywanych przez pracodawcę wynika, że strona uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 6.702,40 zł brutto (średnia za okres 03 - 05.2014 r.), co stanowi kwotę netto 4.736,98 zł. Uwzględniając miesięczne potrącenia egzekucyjne w kwocie 2.335,49 zł do wypłaty pozostaje kwota 2.401,49 zł. W ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego dokonano bowiem zajęcia wynagrodzenia skarżącej za pracę, a prowadzone postępowanie jest skuteczne. Miesięczne sukcesywne wpłaty egzekucyjne były w kwocie 2 335,49 zł - za okres do 05.2014 r. W miesiącu 06.2014r. wpłata w ramach prowadzonego postępowania stanowiła kwotę wyższą tj. 2.838,14 zł. Wartość uzyskiwanych kwot w wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego znacznie przekracza wydatki egzekucyjne. Zakład zabezpieczył również wierzytelności na majątku nieruchomym strony. Sąd podziela przy tym stanowisko organu, że przepis art. 28 ust. 3a u.s.u.s. dotyczący możliwości umorzenia należności składkowych pomimo braku ich całkowitej nieściągalności nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie. Przepis dotyczy bowiem wyłącznie ubezpieczonego, który spełnia wymagania określone w wymienionym artykule, a mianowicie będącego jednocześnie płatnikiem tych składek, co oznacza, że odnosi się do osoby, która jako prowadząca działalność gospodarczą jest "ubezpieczonym", zaś jako zatrudniająca pracowników "płatnikiem składek". Skarżąca nie spełnia wskazanych kryteriów, zatem w stosunku do niej nie ma również zastosowania rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365). Zatem podnoszone przez skarżącą okoliczności dotyczące jej złego stanu zdrowia i trudnej sytuacji materialnej nie mogły być brane przez organ pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku o umorzenie należności, za które A. C. jest odpowiedzialna jako były Prezes Zarządu "A" S.A. w upadłości. Wymaga również podkreślenia okoliczność, że kwestia przyjęcia odpowiedzialności skarżącej jako osoby trzeciej za zobowiązania Spółki, była przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia przez sąd powszechny, co między stronami nie jest sporne. Poza kognicją sądu administracyjnego w niniejszym postępowaniu leży zatem ocena zgodności z prawem przeniesienia na A. C., jako byłego prezesa zarządu, odpowiedzialności za zobowiązania Spółki "A". Zdaniem sądu, organ orzekający prawidłowo przeanalizował ustalony w sprawie stan faktyczny i nie przekroczył granic uznania administracyjnego, odmawiając skarżącej umorzenia zaległych składek. Ustalenia organu, jak również wywiedzione wnioski w sprawie odmowy udzielenia ulgi, nie uchybiły przepisom prawa procesowego ani materialnego. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. b.a.