III SA/Łd 1007/12

Dnia 27 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2013 roku sprawy ze skargi B. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokat I. G. – S. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł., przy [...] lok [...] kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych zawierającą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu i nakazuje wypłacić powyższą kwotę adwokat I. G.– S. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Postanowieniem z dnia [...] nr [...]Wójt Gminy B. na podstawie art. 17 § 1, art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005r., nr 229, poz. 1954 ze zm.) uznał zarzuty B. P. na prowadzone postępowanie egzekucyjne za niezasadne. Powyższe postanowienie wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 9 sierpnia 2012r. W dniu 17 sierpnia 2012r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej) na powyższe postanowienie B. P. wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. działając na podstawie art. 134 w związku z art. 144 k.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że zaskarżone postanowienie Wójta Gminy B.z dnia [...] zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 9 sierpnia 2012r. Termin zatem do wniesienia zażalenia upływał w dniu 16 sierpnia 2012r. Zażalenie natomiast skarżący złożył w dniu 17 sierpnia 2012r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej), a więc po upływie terminu do jego wniesienia. W dniu 19 października 2012r. na powyższe postanowienie B. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, wniosło o jej oddalenie. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi pełnomocnik skarżącego popierając wniesioną skargę, wyjaśnił, że zażalenie zostało sporządzone przez skarżącego w dniu 15 sierpnia 2012 roku, zapakowane w kopertę i przekazane osobie trzeciej celem jego wysłania, jednak osoba trzecia nie wykonała niezwłocznie powierzonego zadania. Skarżący wyjaśnił natomiast, że jest osobą niepełnosprawną, w związku z powyższym sporządzone w dniu 15 sierpnia 2012r. zażalenie przekazał osobie trzeciej - A. C. zamieszkałej w B., która niestety z niewiadomych skarżącemu przyczyn spóźniła się z nadaniem zażalenia. Zdaniem skarżącego opóźnienie w nadaniu zażalenie nastąpiło nie z jego winy. Skarżący oświadczył, że nie składał do organu administracji wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012r. poz. 270)- dalej -p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie lub inny akt z zakresu administracji publicznej wyłącznie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Ponadto, co należy podkreślić, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną -art. 134 § 1 p.p.s.a. Badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy zażalenie B. P. na postanowienie Wójta Gminy B. z dnia [...] zostało wniesione w przewidzianym terminie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954 ze zm.) - dalej u.p.e.a., zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje zażalenie. (§ 2). W świetle zaś art. 17 § 1 u.p.e.a., o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 17 § 1 u.p.e.a należy liczyć z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 57 k.p.a. Zgodnie bowiem z art. 18 u.p.e.a., w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie (w niniejszej sprawie doręczenie skarżącemu postanowienia Wójta Gminy B. z dnia [...].), przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż z akt sprawy wynika, że postanowienie Wójta Gminy B. z dnia [...] nr [...] w sprawie zajęcia stanowiska w zakresie złożonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 9 sierpnia 2012r. Data ta nie jest kwestionowana przez skarżącego. Oznacza to zatem, że od dnia 10 sierpnia 2012r. rozpoczął bieg 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie, a upłynął, jak zasadnie wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w dniu [...] W niniejszej sprawie niesporne jest także, że skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wójta Gminy B. z dnia [...] w dniu 17 sierpnia 2012r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej), a zatem po upływie 7-dniowego terminu do wniesienia zażalenia. W zażaleniu skarżący nie sformułował wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Zgodnie z art. 134 k.p.a. zd 1 w zw. z art. 144 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu. Innymi słowy stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia nie zależy od uznania organu odwoławczego (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 1997r., sygn. akt SA/Gd 1482/96, niepubl.). W sytuacji stwierdzenia przez organ II instancji, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, a zatem, że postanowienie organu I instancji stało się ostateczne, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, ma natomiast obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. Nawet nieznaczne przekroczenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia terminu do jego wniesienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 1996 roku, SA/Łd 2665/95). W tej sytuacji uznać należy, że w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S.zasadnie stwierdziło powołując się na art. 134 w zw. z art. 144 kpa., że zażalenie B. P. na postanowienie Wójta Gminy B. z dnia [...] wniesione zostało z uchybieniem terminu. Odnosząc się natomiast do okoliczności podniesionych przez skarżącego i jego pełnomocnika na rozprawie należy wskazać, że Sąd rozpoznając skargę na postanowienie orzekające o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia, ogranicza się jedynie do zbadania prawnych przesłanek wydania takiego postanowienia (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 21 maja 2008 r., sygn. akt III SA/Gd 486/07 publ. LEX nr 523990), nie jest natomiast uprawniony do oceny legalności decyzji (postanowień) wydanych wcześniej w tym samym postępowaniu administracyjnym i nie może przywrócić stronie terminu do wniesienia odwołania (zażalenia), albowiem kompetencja taka przysługuje wyłącznie organowi odwoławczemu. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia [...] wniesione zostało z uchybieniem terminu. W każdym natomiast przypadku uchybienia terminu do wniesienia zażalenia organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, chyba że strona domaga się przywrócenia uchybionego terminu stosownie do treści art. 58 i nast. k.p.a., a wniosek ten zostanie uwzględniony. Skarżący takiego wniosku do organu odwoławczego nie złożył, a zażalenie nie zawierało żadnej wzmianki wskazującej na zamiar skarżącego uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Podniesione natomiast przez skarżącego i jego pełnomocnika dopiero na etapie rozprawy przed sądem administracyjnym okoliczności uprawdopodobniające brak winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia nie mogły spowodować uchylenia zaskarżonego aktu, gdyż Sąd nie jest uprawniony do orzekania w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W świetle powyższego organ odwoławczy prawidłowo ocenił stan faktyczny sprawy wydał zgodne z prawem postanowienie na mocy art. 134 k.p.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na postawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Sąd orzekł zaś stosownie do treści art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust.1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.nr 163, poz. 1348 ze zm.). e.o.