III SA/Łd 1012/04

Dnia 23 lutego 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie NSA Teresa Rutkowska, Asesor Ewa Alberciak, Protokolant Asystent sędziego Jarosław Szkudlarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2005 roku sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowo - Usługowego A Spółka Jawna w A. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej uchyla zaskarżoną decyzję Decyzją z dnia [...] Dyrektor Urzędu Celnego w Ł. uznał zgłoszenie celne materiałów budowlanych z tworzywa sztucznego dokonane przez P.P.H.U. A Spółka Jawna za nieprawidłowe i zmienił klasyfikację według taryfy celnej z kodu 3925 90 800 na kod 3916 20 10 0. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że przedmiotem importu były panele elewacyjne z PCV typu siding wraz z listwami wykończeniowymi. Sprowadzone listwy sidingowe miały długość od 3,66 do 3,81 m, a listwy wykończeniowe w zależności od rodzaju 3,05 i 3,81 m. Na podstawie katalogu reklamowego organ I instancji dodatkowo stwierdził, iż oprócz listew importowane były również inne artykuły z PCV służące do wykończenia lub montażu okładziny elewacyjnej takie jak: narożniki do rozet, dekoracyjne rozety, zatyczki, zakończenie listwy okiennej. Listwy wraz z artykułami wykończeniowymi Spółka P.P.H.U. A deklarowała do pozycji 3925 90 800 taryfy celnej jako artykuły budowlane z tworzyw sztucznych. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż zgodnie z Wyjaśnieniami do taryfy celnej stanowiących załącznik do zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 17 września 1997 r. (MP nr 76, poz.715) sprowadzony towar należy zaklasyfikować do kodu PCN 3916 20 100 z uwagi na to, iż pozycja ta obejmuje m.in. kształtowniki profilowane, obrobione powierzchniowo, ale nie obrobione inaczej z tworzyw sztucznych. Powyższa pozycja dotyczy profili wykonanych z tworzywa sztucznego, przedstawionych do odprawy celnej w postaci kilkumetrowych odcinków o niezmiennym przekroju, nie pociętych na wymiary, będącym produktem wyjściowym do produkcji ram okiennych i drzwiowych lub listew boazeryjnych, narożników, listew przysufitowych. Wskazany przez Spółkę P.P.H.U. A w zgłoszeniu celnym kod taryfy celnej 3925 dotyczy artykułów budowlanych z tworzyw sztucznych, gdzie indziej nie wymienionych ani nie włączonych i odnosi się jedynie do artykułów wymienionych w uwadze 11 do działu 39, która to uwaga nie obejmuje towaru importowanego przez Spółkę. Dodatkowo podniesiono, iż Spółka dokonała w dniu [...] 1998 r. w Urzędzie Celnym w G. zgłoszenia deklarując sprowadzone listwy do kodu PCN 3916 20 100. W odwołaniach od powyższych decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w Ł. Spółka P.P.H.U. A podniosła, iż towar był zgłoszony do odprawy celnej w formie gotowych elementów elewacyjnych z tworzywa sztucznego, pociętych na wymiary, odpowiednio frezowanych i nawiercanych do przykręcenia do podłoża. Towar jest wyłączony z pozycji 3916, bowiem został poddany obróbce powierzchniowej jak i przestrzennej polegającej na pocięciu na wymiar, nawiercaniu, frezowaniu, kształtowaniu w celu otrzymania gotowego produktu finalnego w postaci paneli elewacyjnych. Dodatkowo podniesiono, iż będąca podstawą postępowania sprawdzającego decyzja Głównego Urzędu Ceł [...] oraz Wiążąca Informacja Taryfowa [...] z dnia [...] 1998 r. dotyczyły innego towaru, a mianowicie produktu wyjściowego do dalszej obróbki (półproduktu) występującego w metrach bieżących, nie pociętego na wymiar, nie wierconego i nie frezowanego. Ponadto Wiążąca Informacja Taryfowa wydana została na wniosek firmy B i odnosi się wyłącznie do ich produktu. Odwołujący powołali się również na szereg opinii potwierdzających właściwie dokonaną klasyfikację towaru: aprobatę techniczną sporządzoną przez Instytut Techniki Budowlanej, opinię Prof. dr hab. E. M. z Akademii Techniczno-Rolniczej, opinię dr hab. inż. W. R. z Politechniki [...]. Decyzją z dnia [...] Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że zgodnie z zasadami klasyfikacji taryfowej siding należy klasyfikować do pozycji 3916 taryfy celnej, która zgodnie z Wyjaśnieniami do taryfy celnej obejmuje profile wykonane z tworzywa sztucznego, przedstawione do odprawy celnej w postaci kilkumetrowych odcinków o niezmiennym przekroju, nie pocięte na wymiar, będące produktem wyjściowym na przykład do produkcji ram okiennych i drzwiowych lub listwy boazeryjne, narożniki, listwy przysufitowe. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wyjaśnił, iż pozycja 3916 obejmuje miedzy innymi kształtowniki profilowane, obrobione powierzchniowo, ale nie obrobione inaczej, z tworzyw sztucznych. Prezes Głównego Urzędu Ceł wskazał, iż do pozycji tej należy zaklasyfikować pojedyncze włókna, których jakikolwiek wymiar przekroju poprzecznego przekracza 1 mm, pręty, pałeczki i kształtowniki profilowane. Pozycja ta obejmuje również produkty, które zostały pocięte na wymiar na odcinki o długości przekraczającej maksymalny wymiar przekroju lub obrobione powierzchniowo (polerowane, wykończone matowo) lecz nie poddane innej obróbce. Kształtowniki profilowane o powierzchni pokrytej klejem, używane do uszczelniania futryn okiennych są również klasyfikowane do pozycji 3916. Importowane materiały elewacyjne należy uznać za kształtowniki profilowane, obrobione powierzchniowo, ale nie obrobione inaczej z polichlorku winylu. Jednocześnie w uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, iż do pozycji 3925 klasyfikowane są artykuły budowlane z tworzyw sztucznych, gdzie indziej nie włączone. Zgodnie z uwagą 11 do działu 39 pozycja 3925 obejmuje enumeratywnie wyliczone artykuły nie objęte żadną z wcześniejszych pozycji poddziału II. Odnosząc się do twierdzenia Spółki, iż siding jest wyrobem gotowym Prezes Głównego Urzędu Ceł wskazał, iż importowany towar nie posiada cech wyrobu gotowego, bowiem zarówno okładzina elewacyjna jak i listwy wykończeniowe sprowadzane były w stałych wymiarach, wobec czego podczas montażu istniała konieczność pocięcia na określony wymiar. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przeznaczenie towaru ma znaczenie tylko wtedy, gdy sama taryfa w ten sposób różnicuje klasyfikację wyrobów. Ze względu na różnorodne zastosowanie, profile nie są wyodrębnione w taryfie celnej zależnie od sposobu ich wykorzystania. Dopiero w momencie obrobienia, przetworzenia, przez co nabywają cech charakterystycznych dla artykułów lub wyrobów gotowych, mogą być klasyfikowane do innych pozycji przewidzianych dla materiałów budowlanych z tworzyw sztucznych. Odnosząc się do przedstawionych przez stronę opinii i ekspertyz Prezes Głównego Urzędu Ceł stwierdził, że dokumenty mogą być brane pod uwagę jedynie w części towaroznawczej, a nie w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towaru. Podkreślił, iż na mocy art. 280 i 283 Kodeksu celnego o klasyfikacji taryfowej importowanego towaru decydują Dyrektorzy Urzędów Celnych i Prezes Głównego Urzędu Ceł. Nie jest również zasadnym powoływanie się na decyzje wydane w innych sprawach, bowiem orzecznictwo w sprawach celnych ma charakter konkretny i indywidualny. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka P.P.H.U. A podniosła zarzut naruszenia prawa procesowego oraz materialnego polegającego w szczególności na zaklasyfikowaniu sidingu i listew wykończeniowych do pozycji 3916, uznaniu, że listwy sidingowe nie były pocięte na wymiar oraz że płyty sidingowe są półproduktem. Spółka wyjaśniła, iż płyty sidingowe i listwy wykończeniowe do tych płyt były pocięte na konkretne wymiary i podobnie jak płytki ceramiczne (uznawane za wyroby gotowe) przysłane w kartonach i podane w metrach kwadratowych, a nie w bieżących. Podkreślono, że pojęcie siding jest równoznaczne z pojęciem płyta lub płytka. Dodatkowo wskazano, że pozycja 3916 nie dotyczy zgłoszonych do odprawy celnej towarów, bowiem obejmuje ona kształtowniki profilowane, obrobione powierzchniowo, ale nie obrobione inaczej. Płyty będące przedmiotem importu są obrobione powierzchniowo ale i przestrzennie. W każdej płycie sidingowej wykonane są zamki boczne oraz otwory do mocowania do ściany. Wykonane są one frezem plikowym w głąb płyty, co stanowi obróbkę przestrzenną. Skarżąca spółka podkreśliła, iż siding oraz listwy do jego wykończenia są frezowane, posiadają zawinięte obrzeża (płyta w dolnej i górnej części jest zawinięta tworząc zamek górny i dolny a w połowie środkowej części jest fabrycznie sfałdowana), są obrobione inaczej (przestrzenie) oraz w procesie produkcji molekularnie łączone (klejone). Przesądza to o wyłączeniu produktu z pozycji 3916. Wskazano również, że w myśl Podręcznej Encyklopedii Rachunkowości (Poltex, wydanie I, 1997, str. 521) wyroby gotowe są produktami pracy, które nie wymagają dalszej odróbki lub przerobu, w wytwarzającej je jednostce prowadzącej działalność produkcyjną oraz stanowią skompletowaną całość odpowiadającą warunkom odbioru. Z powyższego wynika, że obróbka czy przetworzenie danego wyrobu musi być związane z dodatkowym procesem produkcyjnym, a zatem stanowisko organu celnego zgodnie z którym przycięcie na budowie niektórych płyt (na przykład przy oknach lub drzwiach) jest procesem przetwarzania jest chybione. Niezależnie wskazano również, iż Urząd Statystyczny na podstawie Systematycznego Wykazu Wyrobów SWW uznał, że okładziny ścienne z tworzyw sztucznych jak płyty sidingowe montowane na zewnętrznych ścianach budynków i wykorzystywane w budownictwie mieszczą się w zakresie grupowania SWW 1365-14 ze stawką podatkową VAT 7%. W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o jej oddalenie podtrzymując uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 28 listopada 2003r. w sprawie I S.A./Łd 2200/01 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi oddalił skargę. Dokonując oceny prawidłowości dokonanej przez stronę klasyfikacji do pozycji taryfy celnej 3925 (artykuły budowlane z tworzyw sztucznych gdzie indziej nie wymienione) sąd orzekający stwierdził, że pozycja ta podlega wyraźnemu ograniczeniu do tych artykułów, które zostały wymienione w uwadze 11 do działu 39. Wśród wymienionych w uwadze 11 grup towarów, żadna nie obejmuje elementów elewacji winylowej. Sprowadzony siding nie jest wyposażeniem lub okuciem takim jak gałki, klamki, haki, wieszaki na ręczniki, kontakty lub inne płytki ochronne. Sąd orzekający wywiódł, że w uwagach do taryfy celnej nie zawarto definicji pojęć "wyposażenie" i "okucie". Ustalenie ich zakresu znaczeniowego winno zatem uwzględniać reguły języka potocznego oraz przykłady wyposażenia i okuć wymienione w uwadze 11. Zakres znaczeniowy pojęć -wyposażenie i okucie - ustalony na podstawie reguł wykładni, właściwych dla języka potocznego, nie obejmuje elementów elewacji winylowej. Płytki ochronne nie stanowią samodzielnej grupy towarów nie tylko dlatego, że nie zostały wymienione w osobnym podpunkcie, ale przede wszystkim dlatego, że wówczas tekst w uwadze nr 11 do działu 39 taryfy celnej w tym fragmencie, zdaniem sądu orzekającego, musiałby brzmieć "...i innych płytek ochronnych". Brzmienie tekstu przepisu punktu (ij) do uwagi nr 11 wyraźnie natomiast wskazuje, że wyliczenie przykładów wyposażenia i okuć obejmuje także "inne płytki ochronne". W związku z powyższym, zdaniem sądu orzekającego, tylko takie płytki ochronne, które można uznać jednocześnie za okucie lub wyposażenie obejmuje uwaga nr 11 do pozycji 3925. W uzasadnieniu wyroku sąd podniósł, że klasyfikacja dokonana przez organy celne do pozycji taryfy celnej 3916 wynika z dosłownego brzmienia opisu kodu PCN zawartego w taryfie celnej i stwierdzenia, że przedmiotem importu były kształtowniki profilowane z tworzyw sztucznych, obrobione powierzchniowo, ale nie obrobione inaczej. Powołując się na Wyjaśnienia do taryfy celnej, sąd orzekający stwierdził, że sprowadzone kształtowniki profilowane z tworzywa sztucznego, stanowiące elementy sidingu, nie są wprawdzie produktem wyjściowym do produkcji ram okiennych i drzwiowych, ale należą do grupy listew boazeryjnych. Nie są przycinane na konkretny wymiar do indywidualnego zastosowania, ale są obrobione nie tylko powierzchniowo. Stanowisko strony skarżącej uznane zostało za udowodnione w zakresie zarzutu, że proces frezowania wskazuje na obrobienie paneli nie tylko powierzchniowo. Nie przesądza to jednak, zdaniem sądu orzekającego, o zasadności samej skargi. Sprowadzony towar nie może zostać zaklasyfikowany do pozycji 3925, gdyż elementy elewacji winylowej nie należą do artykułów wymienionych w uwadze 11 do pozycji 3925. Zdaniem sądu, klasyfikacja do tej pozycji naruszałaby wyraźnie enumeratywne wyliczenie zawarte w uwadze nr 11. Według zasady wyrażonej w Regule nr 1, klasyfikację do pozycji 3916 uniemożliwia natomiast obrobienie sprowadzonego produktu nie tylko powierzchniowo, ale także przez frezowanie. W Wyjaśnieniach do taryfy celnej uściślono bowiem pojęcie "poddania innej obróbce", stwierdzając, że frezowanie nie należy do obrobienia powierzchniowego. Sytuacja, w której towar nie może zostać zaklasyfikowany zgodnie z Regułą nr 1 winna zostać oceniona według sądu orzekającego przez pryzmat Reguły nr 4. Z jej treści wynika, że towary, które nie mogą być klasyfikowane zgodnie z wcześniejszymi regułami powinny być klasyfikowane do pozycji odpowiednich dla towarów, do których są najbardziej zbliżone. Zdaniem sądu orzekającego, nie budzi wątpliwości fakt, że gdyby nie wyłączenie wynikające z Wyjaśnień do taryfy celnej, odnoszące się do obrobienia produktu przez frezowanie, to sprowadzone towary winny zostać zaklasyfikowane jako kształtowniki profilowane do pozycji 3916. Klasyfikacja do pozycji 3925 nie jest natomiast w ogóle możliwa, bo pozycja ta nie dotyczy sidingu, który nie jest ani wyposażeniem, ani okuciem. Przyjmując istotne podobieństwo pomiędzy kształtownikami profilowanymi z tworzyw sztucznych obrobionymi tylko powierzchniowo, a tymi, które obrobiono również przez frezowanie, sąd orzekający uznał, że ostateczna klasyfikacja dokonana przez organy celne była prawidłowa, stosując Regułę nr 4 ORINS. Sąd nie podzielił poglądów prezentowanych przez stronę skarżącą, co do związku klasyfikacji zawartej w taryfie celnej z klasyfikacją Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, bowiem organy celne zobowiązane są do stosowania klasyfikacji nomenklatury towarowej taryfy celnej. Kodeks celny nie odsyła do stosowania innych norm niż klasyfikacja towarowa taryfy celnej (por. art. 13 § 1, 5 i 6, art. 14 Kodeksu celnego). Od wymienionego wyroku skargę kasacyjną wniosła P.P.H.U. A Spółka Jawna w A. Wyrokiem z dnia 21 września 2004r. w sprawie GSK 573/04 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. W uzasadnieniu wyroku stwierdzono, iż w aktach sprawy znajduje się opinia Naczelnej Organizacji Technicznej sporządzona przez prof. hab. inż. W. R. W opinii tej okładziny typu siding opisane są jako artykuł budowlany z tworzywa sztucznego, stanowiący wyposażenie montowane, na stałe na ścianach budynków, bowiem są płytkami (lub okładzinami) ochronnymi. Według tej opinii produkt ten nie spełnia wymagań stawianych produktom zaliczanym do pozycji 3916 20, bowiem: ich wytwarzanie nie jest możliwe podczas jednego procesu, np. tylko wytłaczania, oprócz obróbki powierzchniowej (deseniowanie) okładziny muszą być poddane innym jeszcze procesom obróbki wykańczającej, w tym kształtowania przestrzennego przekroju, przebiegającego w innym stadium niż wytłaczanie i za pomocą innej niż wytłaczarka maszyny, okładziny poddane zostały dodatkowym procesom mechanicznym tj. wycinania otworów, przycinania na ściśle określoną długość, tj. procesom, które nadają okładzinom charakter wyrobu końcowego, a nie półproduktu do dalszego przetwarzania. Opinia, w sprawie pojęcia wyrobu gotowego sporządzona przez dr B. L. i A. S. zawiera definicję wyrobu gotowego, z której wynika, że wyrobem gotowym jest wyrób, który w produkującym go przedsiębiorstwie przeszedł cały, kompletny ciąg przewidzianych dla niego operacji obróbczych (procesu przetwarzania), został uznany za odpowiadający wymaganym warunkom oraz przeznaczony do przekazania odbiorcy. Sąd orzekający nie rozważył cech produktu i procesu jego wytwarzania opisanych w opinii prof. R. Według Wyjaśnień do taryfy celnej tom II (załącznik do zarządzenia Prezesa GUC z dnia 17.09.1997 r.) - pozycja 3916 obejmuje pojedyncze włókna, których jakikolwiek wymiar przekroju poprzecznego przekracza 1 mm, pręty, pałeczki i kształtowniki profilowane. Otrzymywane są one podczas jednego procesu (zazwyczaj wytłaczania) i mają stały lub powtarzalny przekrój na całej swojej długości. Produkty, które zostały pocięte na odcinki o długości nie przekraczającej maksymalnego wymiaru przekroju lub które zostały poddane innej obróbce (nawiercane, frezowane, połączone na skutek klejenia lub szycia itd.) są wyłączone z niniejszej pozycji. Sprowadzona okładzina nie spełnia przesłanki w postaci wytworzenia podczas jednego procesu. Zgodnie z opinią prof. R. wytwarzanie sidingu podczas jednego procesu nie jest możliwe. Nadto sprowadzony towar został poddany poza obróbką powierzchniową innym procesom obróbki wykańczającej, w tym kształtowania przestrzennego przekroju, wycinania otworów, przycinania ściśle na określoną długość, tj. procesom, które nadają okładzinom charakter wyrobu końcowego, a nie półproduktu do dalszego przetworzenia. Jeżeli więc jest tyle różnic w produkcie zwanym "kształtowniki" zaliczonym do tej pozycji, a omawianym sidingiem to nie można przyjąć, że te różnice mogą zostać załatwione wg Reguły nr 4 ORINS. Jeżeli więc są tak znaczne różnice w klasyfikacji taryfowej a Taryfa celna nie uwzględnia tego rodzaju produktu i brak jest przewidzianego dla niego kodu, celowym jest zwrócenie się do Światowej Organizacji Celnej, a jej opinia będzie wiążąca dla stron i wyjaśni do jakiej pozycji tego rodzaju produkt, o tych cechach i zastosowaniu winien być klasyfikowany. Sąd I instancji przeoczył, iż występują różnice w ustalonym stanie faktycznym dotyczącym wytwarzania produktu, sposobu jego wykorzystania oraz uznania czy jest to półprodukt czy tez produkt gotowy. Sąd uznał, iż nie został naruszony przepis art.65 § 4 pkt.2a Kodeksu celnego. Mając to na uwadze sąd uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy 2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach 3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Zgodnie z treścią art.190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W rozpoznawanej sprawie organy celne naruszyły przepisy postępowania a mianowicie art.122, art.187 § 1 i art.191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa/Dz.U. nr 137 poz.926 z późn. zm./ w związku z art.262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. kodeks celny/Dz.U. nr 75 z 2001r. poz.802 z późn. zm./ i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Analiza zebranego materiału dowodowego wskazuje, iż niezasadny jest pogląd organu odwoławczego wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz w odpowiedzi na skargę, że importowane przez stronę materiały elewacyjne - saiding, stanowią kształtowniki profilowane obrobione powierzchniowo ale nie obrobione inaczej z polichlorku winylu pozwalające na ich zaklasyfikowanie zgodnie z regułą 1 ORINS do kodu 3916 taryfy celnej. Stosownie do Wyjaśnień do taryfy celnej tom II ( załącznik do zarządzenia Prezesa GUC z dnia 17 września 1997r. - Monitor Polski nr 76 poz.715) pozycja 3916 obejmuje pojedyncze włókna, których jakikolwiek wymiar przekroju poprzecznego przekracza 1 mm, pręty, pałeczki i kształtowniki profilowane. Otrzymywane są one podczas jednego procesu (zazwyczaj wytłaczania) i mają stały lub powtarzalny przekrój na całej swojej długości. Produkty, które zostały pocięte na odcinki o długości nie przekraczającej maksymalnego wymiaru przekroju lub które zostały poddane innej obróbce (nawiercane, frezowane, połączone na skutek klejenia lub szycia itd.) są wyłączone z niniejszej pozycji. Organy administracji błędnie uznały sprowadzony towar za kształtowniki profilowane obrobione powierzchniowo, ale nie obrobione inaczej, z polichlorku winylu. Nie rozważyły bowiem cech tego produktu oraz procesu jego wytwarzania wynikających z opinii dr W.R. w której wskazano, iż wytwarzanie sidingu podczas jednego procesu nie jest możliwe. W opinii tej podkreślono nadto, iż sprowadzony towar, poza obróbką powierzchniową, został poddany także innym jeszcze procesom obróbki wykańczającej w tym kształtowania przestrzennego przekroju, wycinania otworów oraz przycinania na ściśle określoną długość. Procesy te nadają okładzinom charakter wyrobu końcowego a nie półproduktu do dalszego przetworzenia. Organy celne przyjęły wynikające z tej opinii ustalenia towaroznawcze i nie odmówiły jej wiarygodności a mimo to wydały sprzeczne z nią decyzje. W rozpoznawanej sprawie sąd jest związany wykładnią prawa dokonaną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2004r. W wyroku tym wskazano na wiele różnic pomiędzy produktem nazwanym "kształtownikami" zaliczonym do kodu PCN 3916 a saidingiem sprowadzonym przez skarżącą spółkę. Podkreślono także, iż zastosowana przez organy celne klasyfikacja do kodu 3916 była już kwestionowana w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 grudnia 2002r. w sprawie V S.A. 225/02 i z dnia 19 grudnia 2001r. w sprawie I S.A./Gd 1548/01. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił także uwagę na potrzebę poczynienia ustaleń w zakresie odmiennej klasyfikacji sidingu w obrocie międzynarodowym, na którą to okoliczność powoływała się strona skarżąca, a która nie była przedmiotem analizy ze strony organów celnych. Z uwagi na występujące rozbieżności celowym wydaje się zwrócenie do Światowej Organizacji Celnej o wyjaśnienie do jakiej pozycji, tego rodzaju produkt, o tych cechach i zastosowaniu, winien być klasyfikowany. Dla prawidłowego zaklasyfikowania spornych kształtowników konieczne jest dokładne i pełne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy z uwzględnieniem wytycznych zawartych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2004r. przy ustosunkowaniu się do pozostałych zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.145 § 1 pkt.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., sąd uchylił zaskarżoną decyzję.