III SA/Łd 1014/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. w przedmiocie wniosku o zaprzestanie prowadzenia bezpodstawnej egzekucji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. d.j. B.K. pismem z 31 października 2018 roku wniósł skargę na bezpodstawne prowadzenie egzekucji przedawnionego zobowiązania podatkowego na rzecz Urzędu Skarbowego w S., wnosząc o jej zaprzestanie i zwrot nienależnie wyegzekwowanych należności potrącanych z emerytury, tj. od maja 2008 roku do chwili obecnej na rozliczane kwoty egzekucyjne i na zaległości względem tego urzędu. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że pismem z 20 marca 2018 roku został zawiadomiony o zajęciu świadczenia emerytalnego. W dniu 30 marca 2018 roku złożył skargę do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., wnosząc o zawieszenie bądź umorzenie postępowania egzekucyjnego, podnosząc zarzut przedawnienia. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. postanowieniem z [...] stwierdził nieważność postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa, zaś postanowieniem z [...] uchylił w całości zaskarżone rozstrzygnięcie i umorzył postępowanie w pierwszej instancji. Skarżący podniósł dalej, że pismem z 21 września 2018 roku oraz z 23 października 2018 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. wezwał skarżącego do sprecyzowania ponownie pisma z 30 marca 2018 roku nadal prowadząc egzekucję bez charakteru prawnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Jednocześnie wskazał, że zobowiązany w pismach kierowanych do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do sprecyzowania wniosku z dnia 30.03.2018 r., która umożliwiłaby wydanie poprawnego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a"), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Zakres sądowej kontroli administracji określony został w art. 3 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy organ egzekucyjny – Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. prowadzi wobec B. K. postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Prezydenta Miasta S., Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., Ł. O., Zakład Ubezpieczeń Społecznych i spółkę A ". W dniu 20 marca 2018 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. dokonał zajęcia świadczenia wypłacanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. W dniu 30 marca 2018 roku skarżący złożył pismo zatytułowane "Skarga". Organ egzekucyjny pismem z 9 kwietnia 2018 roku wystąpił o sprecyzowanie żądania zawartego w skardze. W piśmie z 16 kwietnia 2018 roku skarżący wyjaśnił, iż są to zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne w trybie art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Postanowieniem z [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. pozostawił wniesione zarzuty bez rozpoznania z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. Pismem z 4 maja 2018 roku skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów, podnosząc, że nie otrzymał pouczenia o przysługującym prawie i terminie do wniesienia zarzutów, wskazując przy tym, że uchybienie terminu do wniesienia zarzutów nie nastąpiło z jego winy. Postanowieniem z [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W dniu 11 czerwca 2018 roku skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie, wskazując, że jego zaległości uległy przedawnieniu. Dodał ponadto, że w skardze zawarł konkretne przesłanki, które w jego ocenie powinny skutkować zawieszeniem postępowania egzekucyjnego z mocy prawa do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonych zarzutów. Postanowieniem z [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. stwierdził z urzędu nieważność postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...] o pozostawieniu zarzutów wniesionych w dniu 30.03.2018 r. przez B. K. bez rozpoznania, natomiast postanowieniem z 11 września 2018 roku postanowił uchylić w całości rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia 05.06.2018 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów i umorzył postępowanie w pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał na konieczność ponownego przeprowadzenie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. postępowania wyjaśniającego, celem ustalenia charakteru prawnego wystąpienia B. K. z 30.03.2018 roku. Organ egzekucyjny pismem z 21 września 2018 roku oraz z 23 października 2018 roku wezwał skarżącego do sprecyzowania wniosku z 30 marca 2018 roku. Pismem z 31 października 2018 roku B. K. wniósł skargę na bezpodstawne prowadzenie egzekucji przedawnionego zobowiązania podatkowego na rzecz Urzędu Skarbowego w S., wnosząc o jej zaprzestanie i zwrot nienależnie wyegzekwowanych należności potrącanych z emerytury. W ocenie Sądu powyższe okoliczności faktyczne wskazują, że w niniejszej sprawie nie istnieje rozstrzygnięcie, które mogłoby być zaskarżone do sądu. Z akt administracyjnych sprawy, w tym z odpowiedzi na skargę wniesionej przez organ nie wynika, aby w stosunku do B. K. zostało wydane postanowienie w przedmiocie wniosku strony z 30 marca 2018 roku, tj. o zawieszenie bądź umorzenie egzekucyjnego postępowania administracyjnego i podniesionego w nim zarzutu przedawnienia. Jak wynika bowiem z akt sprawy, postępowanie prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. w przedmiocie zarzutów skarżącego w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego zostało umorzone przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia[...], celem ustalenia charakteru prawnego pisma zobowiązanego z 30 marca 2018 roku. Do chwili obecnej w sprawie nie zostało wydane żadne rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego w przedmiocie pisma skarżącego z dnia 30.03.2018 r. Tym samym, Sąd nie ma możliwości merytorycznego odniesienia się do zarzutów podniesionych w skardze z dnia 30.10.2018 r. Wskazać w tym miejscu należy, że sądowoadministracyjna kontrola przestrzegania prawa ma ograniczony charakter - są nią objęte jedynie działania administracji wskazane w ustawie i to dopiero po dopełnieniu przez skarżącego określonych warunków. Charakter ten wynika przede wszystkim z przepisów wyznaczających zakres właściwości sądów administracyjnych, a także postanowień procesowych określających przesłanki dopuszczalności skargi oraz granice postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec przedstawionych okoliczności uznać zatem należało, że podawany przez B. K. przedmiot skargi jest na etapie postępowania administracyjnego, w którym organ dopiero podejmuje czynności, celem wydania rozstrzygnięcia odnoszącego się do wniosków strony zawartych w piśmie z dnia 30 marca 2018 r. W tym stanie rzeczy, w chwili obecnej, brak jest rozstrzygnięcia organu egzekucyjnego, które mogłoby być przedmiotem skargi do sądu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł, jak w sentencji postanowienia. d.j.