III SA/Łd 1017/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na wystąpienie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wynagrodzenia Starosty [...] postanowił: odrzucić skargę. W dniu 7 października 2004 r. J.S. złożył skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] wydane w wyniku postępowania nadzorczego prowadzonego w sprawie kontroli legalności uchwały Rady Powiatu Skierniewickiego z dnia 16 sierpnia 2004 r. nr XVIII/82/04 w przedmiocie wynagrodzenia Starosty [...]. Zaskarżonym wystąpieniem nadzorczym Wojewoda [...], działając w oparciu o art. 79 ust. 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1592 ze zm.), wskazał, iż ww. uchwała nr XVIII/82/04, została podjęta z naruszeniem prawa. Skarżący J.S. zarzucił powyższemu rozstrzygnięciu Wojewody uchybienia w "konstrukcji administracyjnej i prawnej". W szczególności wskazał na niezachowanie ustawowego terminu do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego, określonego w art. 79 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym oraz brak pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, stosownie do art. 79 ust. 3 ww. ustawy. Zdaniem skarżącego, przepis ten stanowi o skardze na rozstrzygnięcie nadzorcze nie precyzując bliżej formy tego rozstrzygnięcia, co należy rozumieć w ten sposób, iż nie ma znaczenia treść rozstrzygnięcia, a wniesienie skargi przysługuje na każde rozstrzygnięcie nadzorcze. Skarżący zarzucił również organowi nadzoru, iż swoim wystąpieniem nadzorczym sugeruje zmianę wynagrodzenia Starosty, czym wkracza w kompetencje zastrzeżone wyłącznie dla Rady Powiatu. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Wojewody [...] wniósł o jej odrzucenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, iż wystąpienie nadzorcze wojewody polegające na wskazaniu nieistotnego naruszenia prawa przez organ samorządu terytorialnego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wniosek ten płynie z treści art. 77 i 79 ustawy o samorządzie powiatowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), obowiązującej od 1 stycznia 2004 r., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kognicja Sądu ograniczona jest zatem do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) – p.s.a. – sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z art. 85 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące powiatu, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem, w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Do złożenia skargi uprawniony jest powiat lub związek powiatów, którego interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała organu, który podjął uchwałę lub którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Powyższe uregulowanie wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze przez jakikolwiek inny podmiot poza gminą lub związkiem międzygminnym, nawet wówczas, gdy rozstrzygnięcie nadzorcze narusza interes prawny lub uprawnienie tego podmiotu. W kontekście powyższych rozważań za błędne należy uznać odmienne stanowisko prezentowane przez skarżącego w skardze. Skoro zatem z przepisu art. 85 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie powiatowym wynika niedopuszczalność wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze przez inny podmiot niż gmina lub związek międzygminny, to stwierdzić należy, iż skarga wniesiona przez J.S. jest niedopuszczalna. Powyższe wyłącza potrzebę ustalania, czy na wskazanie przez organ nadzoru, że uchwałę organu samorządu powiatowego wydano z naruszeniem prawa, służy skarga do sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 p.s.a. Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd orzeka o odrzuceniu skargi w drodze postanowienia; rozstrzy-gnięcie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.s.a., orzekł jak w sentencji.