III SA/Łd 1021/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu M. Ż. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 1021/17 w sprawie ze skargi M. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej zobowiązanie w opłacie paliwowej za miesiące od stycznia do grudnia 2011 r. postanawia : odmówić uzupełnienia wyroku. e.c. Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 1021/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...], nr [...] wydane w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej zobowiązanie w opłacie paliwowej za miesiące od stycznia do grudnia 2011 r. W przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym skarżący był reprezentowany przez kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu - adwokata T. C., ustanowionego do sprawy z wniosku Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł., w toku postępowania administracyjnego, postanowieniem Sądu Rejonowego w Z. I Wydział Cywilny z dnia 17 sierpnia 2016 r., [...] (k. 14 akt sądowych). W dniu 24 stycznia 2018 r. (data nadania pisma w UP O. – k. 35 akt sądowych) kurator dla nieznanego z miejsca pobytu M. Ż. - adwokat T. C. wniósł o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 1021/17 o postanowienie w przedmiocie przyznania wynagrodzenia z tytułu pełnienia przez niego funkcji kuratora. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. 2017 r. poz. 1369) - zwanej dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od dręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Wszczęcie postępowania rektyfikacyjnego, mającego na celu uzupełnienie wyroku może nastąpić tylko na wniosek. Strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach : po pierwsze , jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek dotyczący uzupełnienia wyroku powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym przewidzianym w art. 46 i zawierać żądanie uzupełnienia wyroku ze wskazaniem jego przedmiotu. Natomiast wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzenie niejawnym w składzie jednego sędziego. Uzupełnienie wyroku w tym zakresie następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Termin do wniesienia żądania wynosi czternaście dni od dnia doręczenia stronie wyroku z urzędu, a gdy wyroku się nie doręcza – czternaście dni od ogłoszenia wyroku. Termin ten podlega przywróceniu na zasadach ogólnych (por. B. Dauter, B.Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wydanie 5, LEX 20132, str. 487-493). W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano, przedmiotem żądania strony wnioskującej jest uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 stycznia 2018 r., III SA/Łd 1021/17 o postanowienie w przedmiocie przyznania adwokatowi T. C. wynagrodzenia z tytułu pełnienia przez niego funkcji kuratora nieznanego z miejsca pobytu skarżącego – M. Ż.. W ocenie Sądu rozpoznającego przedmiotowy wniosek brak jest podstaw do jego uwzględnienia, gdyż zarówno przepisy p.p.s.a., jak i wydane na jej podstawie akty wykonawcze nie przewidują możliwości zasądzenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym, kosztów wynagrodzenia kuratora działającego w imieniu strony tego postępowania, której miejsce pobytu jest nieznane, ustanowionego przez właściwy sąd powszechny na wniosek organu administracji publicznej, zgłoszony na podstawie art. 34 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1257) – dalej: k.p.a. Wskazać bowiem należy, że stosunek prawny istniejący pomiędzy organem administracji publicznej i przedstawicielem nieobecnej strony opiera się na orzeczeniu sądu powszechnego, a jego elementem jest obowiązek wykonania przez osobę wyznaczoną niezbędnych czynności w charakterze przedstawiciela osoby nieobecnej lub niezdolnej do czynności prawnych. Z powyższym obowiązkiem wiąże się niewątpliwie prawo przedstawiciela do uzyskania wynagrodzenia za dokonane przez niego czynności, podjęte w toku całego postępowania w obronie interesów strony, dla której został ustanowiony, przyznawane przez organ administracji, który wnioskował o wyznaczenie przedstawiciela, w drodze aktu z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.(por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 1989 r., III CZP 117/88, publ. OSNC 1990, Nr 1 , poz. 11; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 stycznia 2018 r., III SA/Gd 931/17, www.cbois.nsa.gov.pl). Tym samym zdaniem Sądu koszty wynagrodzenia adwokata T.C., ustanowionego na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Z. I Wydział Cywilny z dnia 17 sierpnia 2016 r., [...] na wniosek organu administracji (Naczelnika II Urzędu Celnego w Ł.) kuratorem nieznanego z miejsca pobytu M. Ż., stanowią koszty postępowania administracyjnego, w przedmiocie których rozstrzygnięcie wydać powinien organ, wnioskujący o ustanowienie kuratora, a które to rozstrzygnięcie, stosownie do powołanego wcześniej art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego. Nie stanowią natomiast kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż to nie Sąd występował o ustanowienie kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu skarżącego. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 157 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. E.C.