III SA/Łd 1028/14

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C.N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C.N. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu postanawia przyznać C.N. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych U.K. III SA/Łd 1028/14 Uzasadnienie Pismem z dnia 29 października 2014 r. C.N. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu do skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając następnie – po wezwaniu Sądu - formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że utrzymuje się z minimalnego wynagrodzenia za pracę, nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów wartościowych. Nadmienił, że jego zobowiązania wynoszą ponad 30.000.000 zł i w stosunku do niego toczą się liczne egzekucje (cywilne i podatkowe). Ponadto jest ujawniony w KRS jako dłużnik niewypłacalny. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jedyne dochody skarżącego stanowi wynagrodzenie z tytułu mowy o pracę w kwocie 1.680 zł brutto. Zgodnie z oświadczeniem, nie posiada żadnych nieruchomości, środków pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Nadmienił także, że jest zobowiązany do regulowania alimentów na dzieci w kwocie 250 euro miesięcznie. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący w praktyce utrzymuje się z dochodu z tytułu umowy o pracę w kwocie 1.680 zł brutto. Jak wynika z oświadczenia skarżącego, nie posiada on żadnych oszczędności, przedmiotów wartościowych, jest zadłużony na kwotę ok. 30.000.000 zł. Informacje o zadłużeniu znalazły przy tym potwierdzenie w przedłożonych dokumentach. Jest także ujawniony jako dłużnik niewypłacany w KRS. W tej sytuacji, w ocenie referendarza, skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, w szczególności wpisu w kwocie 1.050 zł. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. U.K.