III SA/Łd 1030/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.) Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dowódcy [...] Brygady Kawalerii Powietrznej w T. M. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku służbowego oddala skargę DECYZJĄ NR [...] R. NR [...] DOWÓDCA JEDNOSTKI WOJSKOWEJ NR [...] W L. W., NA PODSTAWIE ART. 80 UST. 1 PKT 2, ART. 104 USTAWY Z DNIA 11 WRZEŚNIA 2003 R. O SŁUŻBIE WOJSKOWEJ ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH (DZ. U. Z 2010 R. NR 90, POZ. 593 Z PÓŹN. ZM.), § 22 UST. 1 PKT 1 LIT. B, § 23 UST. 2, § 7 UST. 1 PKT 2 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA OBRONY NARODOWEJ Z DNIA 8 CZERWCA 2004 R. W SPRAWIE DODATKÓW DO UPOSAŻENIA ZASADNICZEGO ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH (DZ. U. Z 2004 R. NR 141 POZ. 1497 Z PÓŹN. ZM.) ORAZ ART. 104 § 1 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (DZ. U. Z 2000 R., NR 98 POZ. 1071 Z PÓŹN. ZM.), PRZYZNAŁ MAJOROWI M. W. DODATEK SŁUŻBOWY W WYSOKOŚCI 315 ZŁ, TJ. 7/10 MIESIĘCZNEGO DODATKU SŁUŻBOWEGO USTALONEGO PRZY ZASTOSOWANIU MNOŻNIKA KWOTY BAZOWEJ 0,30. JEDNOCZEŚNIE USTALIŁ, ŻE DODATEK ÓW PRZYSŁUGUJE ZA MIESIĄC MAJ 2011 R. OD POWYŻSZEJ DECYZJI M. W. WNIÓSŁ ODWOŁANIE. PODNIÓSŁ, IŻ TERMIN WYDANIA DECYZJI JEST NIEZGODNY Z PRZEPISAMI, GDYŻ DECYZJĘ POWINIEN OTRZYMAĆ NA CO NAJMNIEJ 14 DNI PRZED WYPŁACENIEM MAJOWEGO UPOSAŻENIA, ABY MIEĆ MOŻLIWOŚĆ WNIESIENIA ODWOŁANIA W USTAWOWYM TERMINIE. DECYZJĘ WYDANO [...] R. A Z JEJ TREŚCIĄ ZAPOZNAŁ SIĘ W DNIU 31 MAJA 2011 R., DOPIERO PRZY WYDAWANIU NIEZBĘDNYCH DOKUMENTÓW DO PRZEDŁOŻENIA W WOJSKOWYM BIURZE EMERYTALNYM. NIE MIAŁ WIĘC MOŻLIWOŚCI WNIESIENIA ODWOŁANIA W TERMINIE, KIEDY BYŁ JESZCZE ŻOŁNIERZEM ZAWODOWYM. PONADTO WSKAZAŁ, ŻE DECYZJĄ Z DNIA [...] R. NR [...] MINISTRA OBRONY NARODOWEJ ZOSTAŁ WYZNACZONY NA STANOWISKO SŁUŻBOWE DOWÓDCA ESKADRY [...] DYWIZJON LOTNICZY I OD DNIA 1 LIPCA 2000 R. ZOSTAŁ ,U PRZYZNANY DODATEK W WYSOKOŚCI 30% NALEŻNEGO UPOSAŻENIA ZASADNICZEGO WEDŁUG STANOWISKA SŁUŻBOWEGO – DOWÓDCA ESKADRY ŚMIGŁOWCÓW. STANOWISKO TO ZWOLNIŁ DOPIERO 31 MAJA 2011 R. Z DNIEM PRZEJŚCIA NA EMERYTURĘ. W ZWIĄZKU Z TYM PRZYSŁUGUJE MU 10/10 A NIE 7/10 DODATKU SŁUŻBOWEGO. DECYZJĄ Z DNIA [...] R. NR 172 DOWÓDCA [...] BRYGADY KAWALERII POWIETRZNEJ W T. M. NA PODSTAWIE ART. 138 § 1 PKT 1 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, ART. 80 UST. 1 PKT 2 USTAWY Z DNIA 11 WRZEŚNIA 2003 R. O SŁUŻBIE WOJSKOWEJ ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH, § 22 UST. 1 PKT 1 LIT. B, § 23 UST. 2 W ZW. Z § 7 UST. 1 PKT 2 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA OBRONY NARODOWEJ Z DNIA 8 CZERWCA 2004 R. W SPRAWIE DODATKÓW DO UPOSAŻENIA ZASADNICZEGO ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ DOWÓDCY JEDNOSTKI WOJSKOWEJ NR [...] Z [...] R. W UZASADNIENIU POWOŁAŁ W. W. PRZEPISY. WSKAZAŁ, IŻ DODATEK PRZYSŁUGUJE OFICEROWI W WYSOKOŚCI, W JAKIEJ ZOSTAŁ ON PRZYZNANY ZASKARŻONĄ DECYZJĄ. BRAK JEST RÓWNIEŻ PODSTAW DO PRZYZNANIA DODATKU ZA LATA 2000 – 2003. DODATEK TEN MIAŁ BOWIEM WÓWCZAS CHARAKTER DODATKU SPECJALNEGO, A NIE SŁUŻBOWEGO, JAK TO MA MIEJSCE OBECNIE. PRZEPISY § 23 W ZW. Z § 7 AKTUALNIE OBOWIĄZUJĄCEGO ROZPORZĄDZENIA POZWALAJĄ ZALICZYĆ OKRES POBIERANIA DODATKU PRZED DNIEM 1 LIPCA 2004 R. W WYPADKU, GDY BYŁ TO RÓWNIEŻ DODATEK SŁUŻBOWY. MAJĄC NA UWADZE, ŻE MIAŁ ON WÓWCZAS INNY CHARAKTER, OKRES JEGO POBIERANIA NIE MOŻE ZOSTAĆ ZALICZONY POD KĄTEM PRZYZNANIA DODATKU W OSTATNIM MIESIĄCU PEŁNIENIA SŁUŻBY. MOŻLIWOŚCI TAKIEJ NIE PRZEWIDUJĄ RÓWNIEŻ PRZEPISY PRZEJŚCIOWE. W SZCZEGÓLNOŚCI NIE MOŻE TU ZNALEŹĆ ZASTOSOWANIA § 26 UST. 3 PONIEWAŻ W MYŚL PRZEPISÓW ROZPORZĄDZENIA Z DNIA 10 PAŹDZIERNIKA 2000 R. DODATEK, O KTÓRYM BYŁA MOWA W § 31 NIE PODLEGAŁ PRZYWRÓCENIU W OSTATNIM MIESIĄCU PEŁNIENIA SŁUŻBY. NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ M. W. WNIÓSŁ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W ŁODZI. ZARÓWNO DECYZJI I JAK I II INSTANCYJNEJ ZARZUCIŁ NARUSZENIE ART. 80 UST. 4 I 5BUSTAWY O SŁUŻBIE WOJSKOWEJ ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH W ZWIĄZKU Z § 7 UST. 1 PKT 1 ROZPORZĄDZENIA Z DNIA 8 CZERWCA 2004 R. W ZWIĄZKU Z ART. 7 K.P.A. SKARŻĄCY WNIÓSŁ O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI I ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA. STWIERDZIŁ, ŻE DECYZJA WYDANA W I INSTANCJI W OGÓLE NIE OKREŚLA, ABY PRZYZNAWANY NIĄ DODATEK SŁUŻBOWY BYŁ DODATKIEM PRZYZNAWANYM ŻOŁNIERZOWI W OSTATNIM MIESIĄCU PEŁNIENIA SŁUŻBY. NIE WYMIENIA RÓWNIEŻ W SWEJ PODSTAWIE ODPOWIEDNIEGO PRZEPISU DOTYCZĄCEGO TEJ SYTUACJI. W OCENIE SKARŻĄCEGO NIE BYŁO POWODU PRZYZNAWANIA DODATKU AKURAT ZA MIESIĄC MAJ 2011 R., SKORO W OBROCIE PRAWNYM POZOSTAWAŁA DECYZJA WYDANA WCZEŚNIEJ PRZEZ ORGAN I INSTANCJI NR [...] Z DNIA [...] R. DECYZJE NARUSZAJĄ RÓWNIEŻ PRAWO MATERIALNE. PRZEPISY USTAWY PRAGMATYCZNEJ, MAJĄCE ZWIĄZEK Z WYDATKOWANIEM ŚRODKÓW PUBLICZNYCH MUSZĄ BYĆ BOWIEM INTERPRETOWANE ŚCIŚLE. PRZED WEJŚCIEM W ŻYCIE OBECNIE OBOWIĄZUJĄCEGO ROZPORZĄDZENIA O DODATKACH SKARŻĄCY OTRZYMYWAŁ TZW. DODATEK SPECJALNY W WYSOKOŚCI UZALEŻNIONEJ OD RODZAJU ZAJMOWANEGO STANOWISKA SŁUŻBOWEGO (30% – JAKO DOWÓDCA ESKADRY ŚMIGŁOWCÓW), CO STWIERDZAŁ ROZKAZ DZIENNY DOWÓDCY JW. [...] NR [...] Z [...] R., A NA PODSTAWIE ROZKAZU TEGO SAMEGO DOWÓDCY NR [...] Z DNIA [...]R. – W WYSOKOŚCI 34% UPOSAŻENIA – JAKO DOWÓDCA ESKADRY ŚMIGŁOWCÓW. DODATKI TE BYŁY DODATKAMI STAŁYMI W ROZUMIENIU ART. 80 UST. 5B USTAWY PRAGMATYCZNEJ. PO 1.07.2004 R. WCZEŚNIEJ OTRZYMYWANY DODATEK NADAL BYŁ DODATKIEM STAŁYM, TYLE ŻE W ROZPORZĄDZENIU O DODATKACH ZACZĄŁ FUNKCJONOWAĆ POD ZMIENIONĄ NAZWĄ, TJ. JAKO DODATEK SŁUŻBOWY I DZIŚ JEST KLASYFIKOWANY JAKO DODATEK, O KTÓRYM MOWA W ART. 80 UST. 1 PKT 2 A NIE PKT 1, JAK TO MIAŁO MIEJSCE PRZED 1.07.2004 R. A PO WEJŚCIU W ŻYCIE DZIŚ OBOWIĄZUJĄCEJ USTAWY PRAGMATYCZNEJ. OKRESY FAKTYCZNEGO OTRZYMYWANIA DODATKÓW PRZEZ SKARŻĄCEGO PODLEGAJĄ W JEGO OCENIE ZSUMOWANIU, ZGODNIE Z ART. 80 UST. 5B USTAWY PRAGMATYCZNEJ. W JEGO OCENIE SĄ SPEŁNIONE WARUNKI PRZEWIDZIANE NINIEJSZYM PRZEPISEM. STĄD WYSOKOŚĆ DODATKU STAŁEGO JAKI OTRZYMYWAŁ W OKRESIE PONAD 10 LAT POWINNA BYĆ WYZNACZONA PRZEPISEM § 7 UST. 1 PKT 1 A NIE PRZEPISEM § 7 UST. 1 PKT 2 ROZPORZĄDZENIA O DODATKACH. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DOWÓDCA [...] BRYGADY KAWALERII POWIETRZNEJ W T. M. WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE. ORGAN UZNAJĄC ZARZUTY SKARŻĄCEGO ZA NIEZASADNE POWOŁAŁ BRZMIENIE ART. 138 § 2 K.P.A. PODNIÓSŁ, ŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE BRAK BYŁO POTRZEBY WYJAŚNIENIA JAKICHKOLWIEK KWESTII, KTÓRE MIAŁYBY ZNACZENIE Z PUNKTU WIDZENIA ROZSTRZYGNIĘCIA, ZNACZENIE MIAŁ BOWIEM JEDYNIE SPÓR DOTYCZĄCY SPOSOBU INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA ZAŚ W TEJ KWESTII STANOWISKO ORGANÓW OBYDWU INSTANCJI BYŁO IDENTYCZNE. ZE WZGLĘDU ZAŚ NA FAKT, ŻE DECYZJA ORGANU I INSTANCJI WYDAWANA BYŁA Z URZĘDU A STRONA NIE PRZEDSTAWIAŁA ŻADNYCH PISM PRECYZUJĄCYCH JEJ ROSZCZENIA, ORGAN NIE BYŁ OBOWIĄZANY DO WYARTYKUŁOWANIA "ODMOWY" PRZYZNANIA DODATKU W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ 3/10 KWOTY BAZOWEJ, KTÓRYCH STRONA ZAŻĄDAŁA W ODWOŁANIU. PONADTO DODATKÓW, NA KTÓRE WSKAZUJE SKARŻĄCY W SKARDZE NIE MOŻNA ZE SOBĄ UTOŻSAMIAĆ W SZCZEGÓLNOŚCI ZE WZGLĘDU NA FAKT, ŻE PRZEPISY OBOWIĄZUJĄCE PRZED JAK I PO 1 LIPCA 2004 R. ROZRÓŻNIAŁY KILKA ICH RODZAJÓW. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM MOŻLIWOŚĆ ZALICZENIA OKRESU WCZEŚNIEJSZEGO BYŁABY DOPUSZCZALNA JEDYNIE Z MOCY JAKIEGOŚ PRZEPISU PRZEJŚCIOWEGO, KTÓREGO JEDNAK USTAWODAWCA NIE WPROWADZIŁ, POMIMO IŻ PRZEPISY PRZEJŚCIOWE, TJ. § 27 – 27 ZOSTAŁY ZREDAGOWANE Z DUŻYM STOPNIEM SZCZEGÓŁOWOŚCI. ORGAN ZWRÓCIŁ SZCZEGÓLNĄ UWAGĘ NA § 27 UST. 1 PKT 1 ROZPORZĄDZENIA Z 2004 R. I PORÓWNAŁ GO § 11 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA OBRONY NARODOWEJ Z DNIA 10 PAŹDZIERNIKA 2000 R. (DZ. U. 2000, NR 90, POZ. 1005 Z PÓŹN. ZM.). WSKAZAŁ, IŻ SKORO W ŚWIETLE PRAWA JEDYNIE Z MOCY PRZEPISU PRZEJŚCIOWEGO DOPUSZCZALNE JEST POTRAKTOWANIE OKRESU POBIERANIA DODATKU, KTÓRY MIAŁ POPRZEDNIO CHARAKTER DODATKU INNEGO RODZAJU, JAKO OKRESU POBIERANIA DODATKU SPECJALNEGO, TO BRAK TAKIEGO PRZEPISU UNIEMOŻLIWIA POTRAKTOWANIE OKRESU POBIERANIA DODATKU INNEGO RODZAJU, JAKO OKRESU POBIERANIA DODATKU SŁUŻBOWEGO. OKRES POBIERANIA DODATKU, KTÓRY POD RZĄDAMI UPRZEDNIO OBOWIĄZUJĄCEGO ROZPORZĄDZENIA MIAŁ CHARAKTER DODATKU SPECJALNEGO MÓGŁBY ZOSTAĆ, DLA CELÓW, O KTÓRYCH MOWA W § 7 W ZW. Z § 23 UST. 2 POTRAKTOWANY JAKO OKRES POBIERANIA DODATKU SŁUŻBOWEGO JEDYNIE Z MOCY PRZEPISU SZCZEGÓLNEGO, KTÓRY PRZEWIDYWAŁBY TAKĄ MOŻLIWOŚĆ. TAKI PRZEPIS JEDNAK NIE ISTNIEJE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 22 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 tegoż artykułu ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a Sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto Sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia z przyczyn określonych w art.156 kpa lub innych przepisach. Postępowanie dotyczące przyznania M. W. dodatku służbowego, prowadzone było na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750) oraz § 23 ust. 2 w związku z § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141, poz. 1497 ze zm.). Zgodnie z brzmieniem art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.), żołnierze zawodowi otrzymują następujące dodatki do uposażenia zasadniczego: 1) dodatek specjalny - za szczególne właściwości lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej; 2) dodatek służbowy - za pełnienie zawodowej służby wojskowej na określonych stanowiskach dowódczych i kierowniczych lub samodzielnych albo w określonych jednostkach wojskowych; 3) dodatek za długoletnią służbę wojskową. Poszczególne wyżej wskazane dodatki do uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego mają odmienny charakter i służą realizacji zupełnie innych uprawnień i celów. W omawianej sprawie, jej przedmiotem była kwestia przyznania skarżącemu dodatku służbowego. Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w L. W. decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2 oraz art. 104 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750) a także § 23 ust. 2 w związku z § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141, poz. 1497 ze zm.), przyznał majorowi M. W. dodatek służbowy w wysokości 7/10 miesięcznego dodatku służbowego ustalonego przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej 0,30 w kwocie 315 zł w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej, to jest w miesiącu maju 2011 r. Analiza obowiązującego w dacie wydawania zaskarżonej decyzji, stanu prawnego wskazuje, że brak jest podstaw prawnych do doliczenia skarżącemu, na potrzeby przyznania dodatku służbowego w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej, do okresu otrzymywania dodatku służbowego z tytułu zajmowania stanowiska służbowego dowódcy eskadry 1 dywizjonu lotniczego, czasokresu pobierania dodatku specjalnego z tytułu zajmowania tego stanowiska od dnia 1 lipca 2000 r. Należy przy tym zwrócić uwagę na to, że treść przepisów regulujących przedmiotowe dodatki wskazuje na ich istotne odmienności. To zaś wyklucza traktowanie ich jako tożsamych i uniemożliwia zsumowanie okresów ich pobierania przy naliczeniu wysokości dodatku służbowego w ostatnim miesiącu służby. Dodatek specjalny, który skarżący otrzymywał z tytułu zajmowania stanowiska dowódcy eskadry śmigłowców, nie przysługiwał bowiem w ostatnim miesiącu jego służby (§ 7 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy). Dopiero w rozporządzeniu z dnia 8 czerwca 2004 r. w § 23 ust. 2 taką możliwość wprowadzono, przewidując go dla żołnierza zajmującego stanowisko dowódcy eskadry i pobierającego z tego tytułu dodatek służbowy. Przepis ten mówi ponadto o odpowiednim stosowaniu § 7 i 8 przedmiotowego rozporządzenia. "Odpowiednie" stosowanie danego przepisu prawa oznacza, iż może on mieć pełne zastosowanie w konkretnym stanie faktycznym lub też ze względu na swoją specyfikę może być stosowany z odpowiednimi modyfikacjami, jak również może w ogóle nie znaleźć zastosowania we wskazanym stanie faktycznym. Unormowanie § 27 enumeratywnie wymienia, które dodatki można zaliczyć. Nie ma tam mowy o dodatku specjalnym. Brak jest zatem podstaw do przyznania dodatku za lata 2000 – 2003, wówczas bowiem miał on charakter dodatku specjalnego. Tym samym stwierdzić należy, że argumenty podnoszone w skardze nie są trafne. Inaczej mówiąc, okresy pobierania przez majora M. W. dodatku do dnia 30 czerwca 2004 r. i od dnia 1 lipca 2004 r. nie mogą być traktowane jako tożsame. Są to bowiem dwa różne okresy o zupełnie odmiennym stanie faktycznym i prawnym. Na podkreślenie zasługuje również, że do dnia 30 czerwca 2004 r. obowiązywały inne zasady dotyczące uposażenia żołnierzy i przyznawania dodatków. Natomiast od dnia 1 lipca 2004 r. ustalono nowe zasady wyznaczania na stanowiska i związanego z tym jednoskładnikowego uposażenia zasadniczego, ustalając odpowiednio jego wysokość na zajmowanym stanowisku służbowym. Ustalone więc zostały zupełnie nowe dodatki, które "wchłonęły" te poprzednie (w tym i dodatek specjalny). W związku z tym zostały przyjęte również nowe dodatki i zasady ich przyznawania (patrz wyrok NSA z 29 maja 2009 r. sygn. akt I OSK 978/08, opubl. w CBOiS). Z tych też względów Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a oddalił skargę. A. B.