III SA/Łd 1035/16

Dnia 16 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), , Protokolant pomocnik sekretarza Blanka Kuźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2017 roku sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę. Decyzją z dnia [...], nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 10 ust. 2 pkt 4, ust. 7 pkt 2, art. 33 ust. 3 i ust. 4 pkt 1, ust. 4ca, art. 41 pkt 11 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 645 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2016r., nr [...] w przedmiocie utraty przez W. K. statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 września 2014r. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010r. Starosta [...] przyznał W. K. status osoby bezrobotnej z dniem 17 sierpnia 2010r. i odmówił przyznania prawa do zasiłku dla osoby bezrobotnej. W dniu 4 września 2014r. Starosta [...] skierował W. K. na szkolenie w Szkole [...] w L. w okresie od dnia 6 września 2014r. do dnia 14 września 2014r. Decyzją z dnia [...] września 2014r. Starosta [...] przyznał stronie prawo do stypendium od dnia 6 września 2014r. do dnia 14 września 2014r. w wysokości 120% podstawowej wysokości zasiłku dla osoby bezrobotnej. W dniu 10 lipca 2015r. Centrum Aktywizacji Zawodowej w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. skierowało W. K. do odbycia stażu w okresie od dnia 13 lipca 2015r. do dnia 30 listopada 2015r. w firmie A z siedzibą w T. Decyzją z dnia [...] lipca 2015r. Starosta [...] przyznał stronie prawo do stypendium w wysokości 120% zasiłku w okresie odbywania stażu, tj. od dnia 13 lipca 2015r. do dnia 30 listopada 2015r. W dniu 4 grudnia 2015r. do organu pierwszej instancji wpłynęła informacja z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o podleganiu przez W. K. obowiązkowi ubezpieczenia społecznego w okresie od dnia 1 września 2014r. do dnia 28 lutego 2015r. W dniu 28 grudnia 2015r. strona złożyła oświadczenie, w którym potwierdziła, że w ramach projektu organizowanego przez Fundację B uczestniczyła w szkoleniu i odbyła staż zawodowy. W okresie od dnia 1 września 2014r. do dnia 5 listopada 2014r. uczestniczyła w szkoleniu, natomiast staż obywała w okresie od dnia 1 grudnia 2014r. do dnia 27 lutego 2015r. Decyzją z dnia [...] lutego 2016r. Starosta [...] pozbawił W. K. statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 września 2014r. Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2016r. uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2016r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Decyzją z dnia [...] maja 2016r. Starosta [...] orzekł o utracie przez W. K. statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 września 2014r., nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Decyzją z dnia [...] września 2016r. Starosta [...] orzekł o utracie przez W. K. statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 września 2014r. nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że od dnia 1 września 2014r. strona nie spełniała wymaganych warunków do posiadania statusu osoby bezrobotnej, ponieważ od dnia 1 września 2014r. podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z innego tytułu, tj. na podstawie odrębnych przepisów podlegała obowiązkowi ubezpieczenia społecznego jako osoba pobierająca stypendium w okresie odbywania szkolenia i stażu w Fundacji B. Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, w którym wnosząc o pozytywne rozpatrzenie sprawy podniosła, że status osoby bezrobotnej w myśl przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przysługuje osobie, która nie jest zatrudniona i nie wykonuje pracy zarobkowej, jest natomiast zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. W ocenie skarżącej, w jej przypadku wszystkie powyższe przesłanki zostały spełnione, ponieważ stawiała się na wszystkie terminy wizyt w Powiatowym Urzędzie Pracy i nie podjęła żadnego zatrudnienia, a szkolenie, w którym uczestniczyła nie jest umową o pracę i nie kolidowało ze zdolnością i gotowością do podjęcia zatrudnienia. Ponadto podała, że wbrew twierdzeniom organu od dnia 1 marca 2015r. do dnia 12 lipca 2015r. i od dnia 1 grudnia 2015r. do nadal podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników. Okoliczność powyższą potwierdza zaświadczenie wystawione w dniu 27 kwietnia 2016r. przez Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Wojewoda [...] utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy wskazał, że zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. 1 ustawy o promocji zatrudnieni i instytucjach rynku pracy, bezrobotnym jest osoba, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g, lit. i, j, l oraz osoba, o której mowa w art. l ust. 3 pkt 2 lit. ha, która bezpośrednio przed rejestracją jako bezrobotna była zatrudniona nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 6 miesięcy, oraz osoba, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 3 i 4, niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieucząca się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukująca zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli nie podlega, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników. Z powołanego przepisu wynika, że status bezrobotnego przysługuje tylko takiej osobie, która jest niezatrudniona i nie wykonuje innej pracy zarobkowej, jest ponadto zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Oznacza to, że osoba bezrobotna może podjąć zatrudnienie, jest zdatna do pracy i ma do tego wymagane kwalifikacje oraz wyraża chęć i możliwość wykonywania pracy i jednocześnie nie występują żadne przeszkody po stronie tej osoby, aby świadczyć pracę. Wszystkie niezbędne wymogi do posiadania statusu osoby bezrobotnej muszą być spełnione łącznie co oznacza, że brak któregokolwiek z nich wyklucza nabycie, czy zachowanie statusu bezrobotnego. Nie jest możliwe odstąpienie od nich nawet ze względu na szczególne uwarunkowania konkretnej sprawy. Bezrobotny, który podlega na podstawie odrębnych przepisów, obowiązkowi ubezpieczenia społecznego z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników nie spełnia warunków nabycia i posiadania statusu osoby bezrobotnej, określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Stosownie natomiast do treści art. 6 ust. 1 pkt 9a ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 963 ze zm.), obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami pobierającymi stypendium w okresie odbywania szkolenia, stażu lub przygotowania zawodowego dorosłych, na które zostały skierowane przez inne niż powiatowy urząd pracy podmioty kierujące na szkolenie, staż lub przygotowanie zawodowe dorosłych, zwanymi dalej "osobami pobierającymi stypendium". Zgodnie z art. 9 ust. 6a cyt. ustawy osoby, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 9, 9a, 9b, 11 i 12, obowiązkowo podlegają ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, jeżeli nie mają innych tytułów rodzących obowiązek ubezpieczeń społecznych. W myśl art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. Wraz z utratą statusu osoby bezrobotnej bezrobotny traci wszelkie inne uprawnienia przysługujące mu na podstawie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Decyzji o pozbawieniu statusu bezrobotnego oraz decyzji o pozbawieniu statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności-art. 33 ust. 4ca ustawy. Zgodnie natomiast z treścią art. 41 pkt 11 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, osoby bezrobotne biorące udział bez skierowania starosty w szkoleniach finansowanych z publicznych środków wspólnotowych i publicznych środków krajowych na podstawie umowy o dofinansowanie projektu albo decyzji, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz.U. nr 116, poz. 1206 ze zm.), ustawie z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju albo ustawie z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2014r., poz. 1146), organizowanych przez inny podmiot niż powiatowy urząd pracy, powiadamiają powiatowy urząd pracy o udziale w szkoleniu w terminie 7 dni przed dniem rozpoczęcia szkolenia. Zgodnie z art. 74 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotny jest obowiązany zawiadomić w ciągu 7 dni powiatowy urząd pracy o podjęciu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub o złożeniu wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej oraz o zaistnieniu innych okoliczności powodujących utratę statusu bezrobotnego albo utratę prawa do zasiłku. Natomiast w myśl art. 75 ust. 6 ww. ustawy, bezrobotny jest obowiązany do składania lub przesyłania powiatowemu urzędowi pracy pisemnego oświadczenia o przychodach pod rygorem odpowiedzialności karnej oraz innych dokumentów niezbędnych do ustalenia jego uprawnień do świadczeń przewidzianych w ustawie w terminie 7 dni od dnia uzyskania przychodów. Z przedłożonych dokumentów wynika, że W. K. została zakwalifikowana do udziału w projekcie "[...]". W ramach projektu współfinansowanego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki uczestniczyła w szkoleniu w okresie od dnia 3 września 2014r. do dnia 5 listopada 2014r. oraz stażu zawodowym w okresie od dnia 1 grudnia 2014r. do dnia 27 lutego 2015r. (zaświadczenie z dnia 8 stycznia 2016r.). Z treści pisma Fundacji B z dnia 2 lutego 2016r. wynika, że skarżąca od dnia 1 września 2014r. do dnia 28 lutego 2015r. pobierała stypendium szkoleniowe i stażowe oraz była zgłoszona do ubezpieczeń społecznych. Na podstawie natomiast zaświadczenia KRUS z dnia 27 kwietnia 2016r. ustalono z kolei, że w okresie od 1 września 2014r. do dnia 28 lutego 2015r. (tj. okres odbywanego przez skarżącą szkolenia i stażu w Fundacji B) skarżąca nie podlegała jako rolnik obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu emerytalno-rentowemu, wypadkowemu, chorobowemu i macierzyńskiemu w KRUS i nie podlegała również ubezpieczeniu w okresie od dnia 13 lipca 2015r. do 30 listopada 2015r. Organ odwoławczy podkreślił, że skarżąca została pouczona w należyty sposób o prawach i obowiązkach osoby bezrobotnej oraz o zasadach zgłaszania braku gotowości do pracy, a także o konsekwencjach z tytułu niepoinformowania PUP o posiadaniu innego tytułu do ubezpieczeń, składania pisemnego oświadczenia o przychodach i zaistnieniu innych okoliczności powodujących utratę statusu osoby bezrobotnej. Informacja o prawach i obowiązkach podpisana została przez skarżącą w dniu 4 czerwca 2014r. Rejestracja w urzędzie pracy ma charakter dobrowolny, zaś w sytuacji uzyskania statusu bezrobotnego zainteresowana osoba powinna przestrzegać nałożonych na nią obowiązków. Bezrobotni pobierający stypendium w okresie obywania szkolenia, na które zgłosili się samodzielnie (a w każdym razie nie zostali na nie skierowani przez powiatowy urząd pracy) zostają pozbawieni statusu bezrobotnego, jeżeli podlegają obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników. Przy czym obowiązkowym ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym objęte są osoby pobierające stypendium w okresie odbywania szkolenia, stażu lub przygotowania zawodowego dorosłych, na które zostały skierowane przez inne niż powiatowy urząd pracy podmioty kierujące na szkolenie, staż lub przygotowanie zawodowe dorosłych. Ustawa określa te osoby już nie jako bezrobotne, ale jako osoby pobierające stypendium i wyraźnie wiąże podleganie obowiązkowym ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym z czynnością pobierania przez nie stypendium oraz skierowania przez inne podmioty. Z akt sprawy wynika, że Starosta [...] w dniu 4 grudnia 2015r. powziął informację z Fundacji B, że skarżąca w okresie od dnia 1 września 2014r. do dnia 28 lutego 2015r. pobierała stypendium szkoleniowe i stażowe i była zgłoszona do ubezpieczeń społecznych w ZUS. Wobec powyższego skarżąca nie podlegała jako rolnik obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu emerytalno-rentowemu, wypadkowemu, chorobowemu i macierzyńskiemu w KRUS oraz nie podlegała również temu ubezpieczeniu w okresie od dnia 13 lipca 2015r. do dnia 30 listopada 2015r. Zastosowane w sprawie przepisy mają charakter kategoryczny, bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że organ w przypadku stwierdzenia określonych przesłanek faktycznych nie ma luzu decyzyjnego co do treści decyzji, lecz musi wydać decyzję o treści przewidzianej przez ustawodawcę. Organy administracji stosując przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie mogą kierować się sytuacją osobistą osób bezrobotnych. Skarżąca w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. była osobą zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia, natomiast w dniu 1 września 2014r., wbrew twierdzeniom skarżącej tych warunków już nie spełniała, ponieważ z uwagi na uczestnictwo w szkoleniu i odbywaniu stażu zawodowego w Fundacji B gotowość do podjęcia zatrudnienia była ograniczona. Skarżąca z dniem 1 września 2014r. przestała spełniać warunki wynikające z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca podtrzymując argumentację zawartą w odwołaniu podkreśliła, że zarówno szkolenie, jak i staż, który odbyła w Fundacji B nie kolidowało w podjęciem zatrudnienia, była zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Podała, że gdyby otrzymała propozycję zatrudnienia to zarówno z jej strony, jak i ze strony fundacji nie było żadnych przeszkód do podjęcia zatrudnienia, o czym świadczą terminy wizyt w powiatowym urzędzie pracy, na które zawsze się stawiała. Skarżąca wskazała, że zarówno szkolenie, jak i staż, który odbyła w Fundacji B były finansowane ze środków unijnych i umożliwiły jej przygotowanie się do podjęcia własnej działalności gospodarczej. Z tytułu udziału w szkoleniu i stażu nie była zobowiązana do rozliczenia się w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2014r., poz. 512 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ponadto, co wymaga podkreślenia, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Z wymienionych przepisów wynika, że sąd ocenia, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Analiza w tym zakresie dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2016r. o pozbawieniu skarżącej statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 września 2014r. Materialnoprawną podstawą decyzji organów obu instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 645 ze zm.). Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy, bezrobotnym jest osoba, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g, lit. i, j, l oraz osoba, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. ha, która bezpośrednio przed rejestracją jako bezrobotna była zatrudniona nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 6 miesięcy, oraz osoba, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 3 i 4, niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieucząca się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukująca zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli spełnia dodatkowo warunki określone w lit. a-m. W definicji bezrobotnego zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy wyodrębnić można dwie części. W pierwszej z nich wskazuje się na swego rodzaju przesłanki pozytywne, a więc na warunki, które muszą być spełnione, by można było uzyskać (lub zachować) status osoby bezrobotnej. Druga część przepisu zawiera zespół przesłanek negatywnych, a więc okoliczności, które uniemożliwiają nabycie (zachowanie) tego statusu, pomimo wystąpienia przesłanek pozytywnych. Badając zatem, czy dana osoba może zostać uznana za bezrobotnego, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy spełnia warunki zawarte we wstępnej części przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, określającej jaką osobę oznacza "bezrobotny", a następnie, po stwierdzeniu, że ustawowe warunki zostały spełnione, należy wyjaśnić, czy nie istnieją przesłanki eliminujące możliwość nabycia (zachowania) statusu osoby bezrobotnej. Pojęcie osoby bezrobotnej ograniczone zostało tylko do wskazanych przez ustawodawcę osób, do których mają zastosowanie przepisy ustawy. Jednocześnie ustawodawca uczynił wyraźne zastrzeżenie, że ze statusu tego mogą korzystać tylko osoby pozostające poza zatrudnieniem lub niewykonujące innej pracy zarobkowej. Zatem jakakolwiek aktywność mająca na celu uzyskiwanie zarobków, mieszcząca się w ramach tego, co uznawane jest w ustawie za "zatrudnienie" lub "inną pracę zarobkową", skutkuje albo niemożliwością zarejestrowania się w charakterze bezrobotnego, albo też stanowi przesłankę utraty tego statusu. Zgodnie z definicją ustawową "zatrudnienie" oznacza wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego oraz umowy o pracę nakładczą (art. 2 ust. 1 pkt 43 ustawy), zaś termin "inna praca zarobkowa" ustawodawca odniósł w pierwszej kolejności do przypadków świadczenia usług w ramach więzi cywilnoprawnych, tj. umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło. Inną pracą zarobkową jest również wykonywanie pracy w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych (art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy). Odrębną natomiast przesłanką wyłączającą status osoby bezrobotnej jest podleganie na podstawie odrębnych przepisów, obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników (art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. l ustawy). W art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. l ustawy, ustawodawca zastrzegł, że osoba bezrobotna nie może podlegać, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników. Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 1 pkt 9a ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 963 ze zm.), obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają osoby pobierające stypendium w okresie odbywania szkolenia, stażu lub przygotowania zawodowego dorosłych, na które zostały skierowane przez inne niż powiatowy urząd pracy podmioty kierujące na szkolenie, staż lub przygotowanie zawodowe dorosłych. Z powyższej regulacji wynika, że osobami pobierającymi stypendium określa się takie osoby, które zostały skierowane przez inne niż powiatowy urząd pracy podmioty kierujące na szkolenie, staż lub przygotowanie zawodowe dorosłych i w okresie odbywania szkolenia, stażu lub przygotowania zawodowego dorosłych pobierają stypendium z tego tytułu. Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych określa te osoby już nie jako bezrobotne, ale jako osoby pobierające stypendium i wyraźnie wiąże podleganie obowiązkowym ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym z czynnością pobierania przez nie stypendium oraz skierowania przez inne podmioty niż powiatowy urząd pracy. Takie osoby podlegają obowiązkowi ubezpieczenia społecznego z mocy art. 6 ust. 1 pkt 9a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Natomiast przepis art. 13 pkt 9a cyt. ustawy precyzuje, że obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby fizyczne, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 9a - od dnia nabycia prawa do stypendium do dnia utraty prawa do niego. W rozpoznawanej sprawie z przedłożonego przez skarżącą zaświadczenia z dnia 8 stycznia 2016r. oraz umowy nr [...] z dnia 1 września 2014r. dotyczącej zasad uczestnictwa w projekcie "[...]" bezspornie wynika, że w okresie od dnia 3 września 2014r. do dnia 5 listopada 2015r. skarżąca uczestniczyła w szkoleniu, a w okresie od dnia 1 grudnia 2014r. do dnia 28 lutego 2015r. odbywała staż zawodowy, które zorganizowane zostały przez Fundację B w ramach projektu "[...]". Z tytułu uczestnictwa w szkoleniu współfinansowanym przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Działania 7.4 "Niepełnosprawni na rynku pracy" Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki skarżąca uzyskała z dniem rozpoczęcia szkolenia prawo do stypendium szkoleniowego w wysokości 8,46 zł brutto za godzinę szkolenia, od którego organizator szkolenia odprowadzał składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i wypadkowe. W okresie natomiast od dnia 1 grudnia 2014r. do dnia 28 lutego 2015r. skarżąca odbywała staż zawodowy z tytułu którego pobierała stypendium stażowe, od którego również Fundacja B odprowadzała składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i wypadkowe. Okoliczność powyższą dodatkowo potwierdził organizator szkolenia – Fundacja B w piśmie z dnia 2 lutego 2016r. wskazując również, że wszyscy uczestnicy projektów szkoleniowych i szkoleniowo-stażowych są informowani o konieczności dokonania wyboru pomiędzy rejestracją w PUP jako osoba bezrobotna, a uczestnictwem w szkoleniu i pobieraniem stypendium szkoleniowego i stażowego w celu uniknięcia podwójnego opłacania składek na ubezpieczenia społeczne. Ponadto osoby zarejestrowane jako bezrobotne, które uczestniczą w szkoleniu i otrzymują z tego tytułu stypendium są informowane o konieczności wyrejestrowania się w PUP i otrzymują w tym celu stosowne zaświadczenie potwierdzające okoliczność uczestnictwa w szkoleniu. Takie same informacje zawarte były w piśmie Fundacji B skierowanym do PUP w Z. z dnia 10 maja 2016 r., do którego załączono kopię "Deklaracji uczestnictwa w projekcie" Pani W. K. z dnia 1 września 2014 r., która zawiera, potwierdzone czytelnym podpisem, oświadczenie skarżącej, że jest ona osobą nieaktywną zawodowo (niezarejestrowaną w urzędzie pracy) i kopię "Deklaracji dotyczącej zasiłku szkoleniowego" , z której wynika, że skarżąca zadeklarowała chęć pobierania stypendium szkoleniowego w ramach projektu. W świetle przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych prawidłowo organy orzekające w niniejszej sprawie stwierdziły, że skarżąca w okresie od dnia 1 września 2014r. do dnia 28 lutego 2015r., stosownie do treści cyt. powyżej art. 6 ust. 1 pkt 9a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu w związku z zawarciem w dniu 1 września 2014r. umowy szkoleniowej i stażowej z podmiotem niebędącym powiatowym urzędem pracy i nierealizowanej w trybie przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, co obligowało do pozbawienia skarżącej statusu osoby bezrobotnej. Stosownie bowiem do treści art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy, starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. Jednym z tych warunków jest niepodleganie, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników, o którym mowa w cyt. powyżej art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. I ustawy. Z powyższych przepisów wynika jednoznacznie, że w sytuacji gdy w trakcie posiadania statusu osoby bezrobotnej, osoba ta została zgłoszona do ubezpieczenia społecznego przez inny podmiot, aniżeli PUP to wówczas właściwy organ administracji publicznej zobowiązany jest do orzeczenia o pozbawieniu takiej osoby statusu osoby bezrobotnej. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy, decyzja w tym przedmiocie ma charakter decyzji związanej i nie mieści się w pojęciu uznania organu administracji. Tym samym wypełnienie dyspozycji z art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy, obliguje organ do pozbawienia statusu osoby bezrobotnej. Skarżąca, jak zasadnie uznały organy orzekające w niniejszej sprawie, nie spełniała warunków pozwalających na zachowanie statusu osoby bezrobotnej od dnia 1 września 2014r. W sprawie bezsporne jest, że skarżąca jako osoba bezrobotna w związku z udziałem w szkoleniu i stażu organizowanym w ramach projektu "[...]" przez Fundację B, otrzymała stypendium szkoleniowe i stażowe i z tego tytułu została zgłoszona do ubezpieczenia emerytalnego, rentowego, wypadkowego i zdrowotnego. Powyższą okoliczność potwierdza znajdujący się w aktach sprawy raport ZUS-U1 Status z dnia 4 grudnia 2015r. (k nr 43 akt administracyjnych). Podleganie przez bezrobotnego obowiązkowi ubezpieczenia społecznego z tytułu udziału w szkoleniu zorganizowanym przez inny podmiot niż PUP, powoduje sankcję w postaci pozbawienia statusu osoby bezrobotnej. Warunkiem zastosowania sankcji jest jednak wcześniejsze pouczenie bezrobotnego o przesłankach warunkujących utratę tego statusu. W przedmiotowej sprawie skarżąca w toku prowadzonego postępowania administracyjnego została prawidłowo pouczona o przesłankach warunkujących zachowanie (bądź utratę) statusu osoby bezrobotnej. Świadczy o tym "Informacja dla bezrobotnych", zawierająca pouczenie o prawach i obowiązkach osoby bezrobotnej, którą skarżąca własnoręcznie podpisała w dniu 4 czerwca 2014r. i z której wynika obowiązek zawiadomienia o nabyciu innego tytułu do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego lub społecznego i że bezrobotnym może być osoba, która m.in. nie podlega na podstawie odrębnych przepisów, obowiązkowi ubezpieczenia społecznego z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników. Skarżąca mogła też uzyskać w PUP informacje na temat skutków wzięcia udziału w projekcie z punktu widzenia zachowania statusu osoby bezrobotnej. W tej sytuacji prawidłowo organ pierwszej instancji orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej przez W. K. z dniem 1 września 2014r. Na dzień 1 września 2014r. skarżąca nie spełniała bowiem przesłanek do uznania ją za osobę bezrobotną. Powołany powyżej art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy zobowiązuje zaś organ do wydania w takiej sytuacji decyzji o utracie statusu bezrobotnego. Określając datę utraty statusu bezrobotnego organ był zaś zobowiązany wziąć pod uwagę datę zdarzenia, które spowodowało, że skarżąca przestała spełniać przesłanki do zachowania tego statusu. Podnoszone przez skarżącą okoliczności, takie jak niepodjęcie żadnego zatrudnienia i udział w szkoleniu, które nie kolidowało ze zdolnością i gotowością do podjęcia zatrudnienia, nie mogły mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. Od dnia 1 września 2014r. skarżąca przestała bowiem spełniać przesłanki do przyznania statusu osoby bezrobotnej i w związku z tym obowiązkiem organu, w świetle art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, było pozbawienie skarżącej statusu bezrobotnej z tą datą. Ponadto skarżąca podała, że wbrew twierdzeniom organu od dnia 1 marca 2015r. do dnia 12 lipca 2015r. i od dnia 1 grudnia 2015r. do chwili obecnej podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników, a okoliczność powyższą potwierdza zaświadczenie wystawione w dniu 27 kwietnia 2016r. przez Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Z powyższym twierdzeniem nie sposób się zgodzić, ponieważ z przedstawionego zaświadczenia z dnia 27 kwietnia 2016r. jednoznacznie wynika, że w okresie od 1 września 2014r. do dnia 28 lutego 2015r. (tj. w okresie odbywanego przez skarżącą szkolenia i stażu zorganizowanego przez Fundację B) skarżąca nie podlegała jako rolnik obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu emerytalno-rentowemu, wypadkowemu, chorobowemu i macierzyńskiemu w KRUS i nie podlegała również ubezpieczeniu w okresie od dnia 13 lipca 2015r. do 30 listopada 2015r. Organy administracji rozpatrujące niniejszą sprawę, nie naruszyły przepisów postępowania administracyjnego i przepisów prawa materialnego. Zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, zostały wydane w wyniku ustalenia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych i po dokonaniu prawidłowej oceny dowodów i zastosowaniu prawidłowej wykładni prawa. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. ds