III SA/Łd 1036/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędziowie NSA Janusz Furmanek (spr.), Asesor WSA Ewa Alberciak, Protokolant asystent sędziego Adrian Król, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 26 lutego 2004 roku w sprawie 3 II SA/Łd 410/02 uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] o odmowie przyznania W. K. prawa do zasiłku przedemerytalnego. Sąd stwierdził, że organy obu instancji były zobowiązane do odniesienia się do twierdzeń skarżącego o posiadaniu ponad 30- letniego stażu pracy i przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego. Starosta [...] decyzją z dnia [...] odmówił przyznania W. K. prawa do zasiłku przedemerytalnego z uwagi na brak przesłanki koniecznej do uzyskania zasiłku przedemerytalnego tj. nie legitymowania się okresem uprawniającym do zasiłku -30 lat. Od powyższej decyzji odwołał się W. K., kwestionując zasadność rozstrzygnięcia. Skarżący stwierdził, że organ I instancji niesłusznie orzekł o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego. Podniósł, że poszukiwał dokumentacji byłego Kółka Rolniczego. Do wykonywania prac polowych typu orka, wykopy ziemniaków, omłoty zboża nie wymagano prawa jazdy. Z uwagi na brak świadectwa pracy nie wpisywał okresu zatrudnienia w Kółku Rolniczym do kwestionariuszy osobowych. Rozpatrując sprawę organ odwoławczy zważył co następuje. Postępowanie w sprawie uprawnień W. K. do zasiłku przedemerytalnego zostało wszczęte w dniu 17 grudnia 2001 r., a więc przed dniem wejścia w życie ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, czyli przed dniem l czerwca 2004 r. W. K. w dniu rejestracji jako bezrobotny udokumentował świadectwami pracy okres uprawniający do zasiłku 28 lat, 5 miesięcy i 3 dni, w tym 15 lat, 3 miesiące i 6 dni zatrudnienia w warunkach szczególnych. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 lutego 2004 r., organ I instancji zaliczył całe udokumentowane okresy wykonywania pracy w warunkach szczególnych, bez odliczania okresów nieskładkowych (okresy niezdolności do pracy spowodowane chorobą). Zważając jednakże na fakt, iż ogólny okres uprawniający do zasiłku w przypadku W. K. wynosi 28 lat, 5 miesięcy i 3 dni, prawo do zasiłku przedemerytalnego skarżącemu nie przysługuje. Do ogólnego "okresu uprawniającego do zasiłku" nie zaliczono okresu zatrudnienia w Kółku Rolniczym w C. Skarżący wskazał, że w okresie od 15 czerwca 1968 r. do 10 września 1971 r. był zatrudniony jako traktorzysta w Kółku Rolniczym w C. Przedstawił zeznania 2 świadków, pismo z A- Składnica Akt w R., pismo z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w O., pismo z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych -Oddział w Ł. i z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w T. Dowody przedstawione przez skarżącego w sprawie nie zasługują zdaniem Wojewody [...] na uwzględnienie. Również zeznań świadków nie uznano za wiarygodne, bowiem jedna z osób nie była pracownikiem Kółka Rolniczego, zaś druga pracowała tylko dorywczo w tym Kółku, czego nie potrafi udokumentować. Żadna z instytucji do których się zwrócono nie potwierdza istnienia ww. Kółka Rolniczego. Ponadto skarżący nie przedstawił prawa jazdy "T"- uprawnień traktorzysty, a jedynie uprawnienia spawacza. Jest mało wiarygodnym, aby pracodawca powierzył wykonywanie pracy traktorzysty osobie nieposiadającej odpowiednich kwalifikacji. Jak stwierdził Wojewoda [...], faktu zatrudnienia w Kółku Rolniczym w C. nie potwierdza sam zainteresowany w składanych kwestionariuszach osobowych w zakładach pracy, a wskazywanie i udokumentowanie tego okresu mogło mieć wpływ na jego uprawnienia pracownicze. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W. K. wniósł o uchylenie decyzji Wojewody [...] i ponowił argumenty zawarte w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2005 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Po myśli § 2 tegoż artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. To zaś oznacza, że sąd administracyjny nie rozstrzyga sprawy merytorycznie; nie orzeka o przyznaniu bądź o odmowie przyznania świadczeń. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji. Ocenia, czy organy administracji publicznej w toku postępowania naruszyły prawo materialne i procesowe. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd uchyla decyzje w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie organy administracyjne naruszyły przepisy prawa procesowego, a w szczególności regulujące postępowanie dowodowe art. 7, 77 § 1 i 80 kpa, oraz art. 153 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność były podmiotem zaskarżenia. "Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu wiąże w sprawie ten sąd" oznacza, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy (wyrok SN z 25 lutego 1998 r. III RN 130/97, OSNAPiUS 1999, nr 1 poz. 2). Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 lutego 2004 r. w sprawie 3 II SA/Łd 410/02 nakazał ustalenie stażu pracy w warunkach szczególnych i ogólnego stażu pracy. W szczególności chodzi o ustalenie, czy skarżący pracował w Kółku Rolniczym w C. i czy ta organizacja rolników w tej miejscowości została założona. Organy administracji nie przeprowadziły w tym zakresie żadnego postępowania. Za takie nie może być uznane ograniczenie się jedynie do oceny składanych przez skarżącego świadectw pracy. Skarżący nadesłał do sądu "zaświadczenie" wydane przez Urząd Gminy w T., z którego wynika, że Kółko Rolnicze w C. było wpisane do Rejestru Kółek Rolniczych i Związków. To świadczy, że organy administracyjne nie przeprowadziły postępowania dowodowego w sposób określony przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Obowiązkiem organów było bowiem ustalenie w organie rejestracyjnym, czy kółko rolnicze w C. zostało zarejestrowane, a jeżeli tak to kiedy i od kiedy istnieje. Należy zwrócić uwagę, że organy nie przesłuchały ponownie świadka J. R. na okoliczność pracy skarżącego i świadka w Kółku Rolniczym w C. Jego zeznania złożone w dniu 22 lutego 2001 r. są bardzo lakoniczne i nie pogłębione. Brak w nich odpowiedzi w jakim okresie świadek pracował w tym Kółku, czy pracował razem ze skarżącym, czy skarżący otrzymał wynagrodzenie, czy świadek może udowodnić swoje zatrudnienie w Kółku itp. Wyjaśnienia wymagało też, czy w okresie, w którym skarżący miał pracować jako traktorzysta wymagane było prawo jazdy "T". Niezbędne jest przeprowadzenie dowodu z dokumentów dotyczących pracy skarżącego w Urzędzie Pocztowo Telekomunikacyjnym w T. w latach 1971 – 1975, a więc bezpośrednio jak twierdzi strona po ustaniu zatrudnienia w Kółku Rolniczym w C. Z tych też względów sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "a" p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.