III SA/Łd 1050/17

Dnia 18 stycznia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant pomocnik sekretarza Ewa Cieślik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2018 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. III SA/Łd 1050/17 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...], nr [...] wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 i art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1257) – dalej: k.p.a.; art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1201) – dalej: u.p.e.a., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. stwierdził niedopuszczalność zażalenia A Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. na pismo z dnia [...] nr [...] informujące między innymi o zwrocie, na podstawie art. 165 § 2 u.p.e.a., z oprocentowanego rachunku bankowego Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.- G., o wskazanym numerze, na rzecz skarżącej spółki, kwoty 1 371 598,65 zł, wyegzekwowanej i zabezpieczonej w ramach prowadzonego w stosunku do spółki postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta L. określił A Spółce z o.o. z siedzibą w Ł. kwotę wysokości przypadającej do zwrotu dotacji udzielonej w roku 2010 z budżetu miasta L. na dofinansowanie realizacji zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz określił termin zwrotu określonej kwoty. Po bezskutecznym upływie zakreślonego terminu zwrotu w dniu 28 grudnia 2015 r. Prezydent Miasta L. wystawił tytuł wykonawczy nr [...], który następnie skierował do realizacji, zgodnie z właściwością siedziby zobowiązanej, do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-G. W toku prowadzonego wobec spółki postępowania egzekucyjnego Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.- G., wydanym na wniosek wierzyciela postanowieniem z dnia [...] dokonał zabezpieczenia zajętej w wyniku zastosowanego środka egzekucyjnego kwoty 1 371 598,65 zł. Dalej postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.- G. umorzył, na podstawie art. 59 §1 pkt 7 u.p.e.a., prowadzone wobec spółki na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] postępowanie egzekucyjne. Jednocześnie w dniu [...] organ egzekucyjny skierował do Działu Rachunkowości Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-G. wniosek nr [...] o dokonanie, na podstawie art. 165 § 2 u.p.e.a. zwrotu na rzecz skarżącej zwrotu zabezpieczonej kwoty 1 371 598,65 zł wraz z odsetkami. Ponadto pismem z dnia [...] nr [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G., w odpowiedzi na składane przez skarżąca pisma z dnia 21 października 2016 r., z dnia 27 października 2016 r., z dnia 8 grudnia 2016 r., poinformował stronę skarżąca o wydaniu w dniu [...] postanowienia o uznaniu za zasadną skargę spółki na wszczęcie postępowania egzekucyjnego w oparciu o tytuł wykonawczy wystawiony przez Prezydenta Miasta L. z dnia [...] postanowienia o umorzeniu prowadzonego na podstawie w/w tytułu wykonawczego postępowania egzekucyjnego oraz o dokonaniu zwrotu,, na rachunek bankowy spółki zabezpieczonej kwoty 1 371 598,65 zł wraz z odsetkami. Pismem z dnia 25 stycznia 2017 r. zatytułowanym "zażalenie na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...], nr [...]" skarżąca spółka reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zakwestionowała prawidłowość dokonanej czynności zwrotu zabezpieczonej kwoty pieniężnej wraz z odsetkami poprzez błędne uznanie, iż zwrot winien nastąpić z odsetkami, o których mowa w art. 165 § 2 u.p.e.a., stanowiącymi oprocentowanie udzielone przez bank dla wkładów wpłacanych na każde żądanie, zamiast zwrotu zabezpieczonej kwoty jako nadpłaty podatku wraz z oprocentowaniem przewidzianym w art. 78 § 1 o.p. Z uwagi na powyższe skarżąca wniosła o zmianę zakwestionowanego rozstrzygnięcia i orzeczenie o zwrocie zabezpieczonej kwoty wraz z odsetkami określonymi na podstawie art. 78 § 1 o.p., liczonymi za okres od dnia dokonania zabezpieczenia przedmiotowej kwoty, to jest 26 stycznia 2016 r. do dnia jej zwrotu, to jest 9 stycznia 2017 r. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Uzasadniając organ odwoławczy wskazał, iż kwestionowane przez stronę skarżącą pismo z dnia [...] w części zwrotu kwoty zabezpieczonej w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, na podstawie art. 165 § 2 u.p.e.a., nie stanowi rozstrzygnięcia w rozumieniu k.p.a., na które stronie przysługiwałoby prawo do wniesienia zażalenia. Przepisy u.p.e.a. nie przewidują bowiem możliwości wydania postanowienia w przedmiocie zwrotu zobowiązanemu kwoty zabezpieczonej w postępowaniu egzekucyjnym, a podjęta w tym zakresie czynność materialno-techniczna pełni jedynie rolę informacyjną. Tym samym w niniejszej sprawie wystąpiła przesłanka niedopuszczalności przedmiotowej zażalenia, obligująca organ do wydania przedmiotowego postanowienia, na podstawie art. 134 k.p.a. Nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem skarżąca spółka reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której zarzuciła naruszenie art. 134 w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 17 § 1 u.p.e.a., poprzez stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia, że pomimo, iż pismo z dnia [...] informujące o zwrocie zabezpieczonej kwoty wraz z odsetkami charakteryzuje władczość i jednostronność rozstrzygnięcia, dotyczącego konkretnego przedmiotu i indywidualnie określonego podmiotu nie stanowi orzeczenia administracyjnego na które przysługuje stronie zażalenie. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto w uzasadnieniu wniesionej skargi pełnomocnik spółki wskazał, iż dokonany zwrot zabezpieczonej kwoty pieniężnej był niezgodny z wnioskiem skarżącej z dnia 12 września 2016 r., gdzie skarżąca wnosiła o zwrot wyegzekwowanej i zabezpieczonej kwoty oraz zwrot wyegzekwowanych kosztów postępowania egzekucyjnego wraz odsetkami. Natomiast z art. 64 c § 7 u.p.e.a. wynika, iż na postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych przysługuje zażalenie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł.wnosiło oddalenie skargi, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona przez Sąd w rozpoznawanej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jego wyeliminowania z obrotu prawnego. W niniejszej sprawie A Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. poddało kontroli sądowoadministracyjnej postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia skarżącej spółki na pismo Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...] nr [...] informujące między innymi o zwrocie, na podstawie art. 165 § 2 u.p.e.a., na rzecz skarżącej spółki, kwoty 1 371 598,65 zł wraz z odsetkami, wyegzekwowanej i zabezpieczonej w ramach prowadzonego w stosunku do spółki postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1257) – dalej: k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Powołany powyżej przepis art. 134 K.p.a. nakłada na organy administracji obowiązek przeprowadzenia kontroli wniesionego środka odwoławczego pod względem formalnym, tj. sprawdzenia, czy środek zaskarżenia jest dopuszczalny i czy został złożony w przepisanym prawem terminie. Wniesienie odwołania, w sytuacji gdy stronie postępowania nie przysługuje żaden środek zaskarżenia skutkuje wydaniem postanowienia o niedopuszczalności odwołania. Natomiast stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż przysługujący stronie środek zaskarżenia został wniesiony z uchybieniem terminu, powoduje bezskuteczność odwołania czego następstwem jest ostateczność decyzji wykluczająca merytoryczną kognicję organu odwoławczego. Na tle przepisu art. 134 K.p.a. wyróżnia się dwojakie przyczyny niedopuszczalności odwołania - przedmiotowe i podmiotowe. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Odwołanie nie służy od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego lub gdy czynność organu administracji państwowej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno-techniczną. Natomiast niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez osobę niemająca legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia zgodnie z art. 28 K.p.a. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z [...] sygn. akt [...] LEX nr 1368972). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, iż Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. zasadnie stwierdził niedopuszczalność zażalenia od doręczonego pełnomocnikowi skarżącej spółki pisma z dnia [...] Pismo to nie było bowiem decyzją administracyjną ani postanowieniem w rozumieniu przepisów k.p.a. Stanowiło jedynie informację dla strony skarżącej, co do podjętych czynności w toku prowadzonego w stosunku do spółki postępowania egzekucyjnego. Ponadto, co istotne od wymieniowych w przedmiotowym piśmie postanowień z dnia [...] wydanych w przedmiocie uznania za zasadną skargi zobowiązanej na czynności egzekucyjne oraz w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec spółki na podstawie wystawionego przez Prezydenta Miasta L. tytułu wykonawczego nr [...], które to postanowienia zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej, spółce przysługiwało prawo wniesienia zażalenia. Natomiast zawarta w piśmie informacja, co do dokonania w dniu [...] zwrotu zabezpieczonej kwoty 1 371 598,65 zł wraz z odsetkami, nie stanowiła wbrew stanowisku strony skarżącej indywidualnego rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu tych środków, a jedynie informację o złożeniu do Działu Rachunkowego Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-G. dyspozycji przelania zabezpieczonej sumy pieniężnej na rachunek bankowy spółki, z uwagi na umorzenie postępowania egzekucyjnego, a co za tym idzie brak podstaw do kontynuowania zabezpieczenia. Ponadto co należy podkreślić pisemna dyspozycja zwrotu przedmiotowej kwoty została przesłana do wiadomości pełnomocnikowi skarżącej spółki. Bez wpływu na wynik niniejszego rozstrzygnięcia pozostaje także wywiedziona w skardze argumentacja pełnomocnika spółki, co do niezgodności dokonanego zwrotu przedmiotowej kwoty z wnioskiem strony skarżącej z dnia 12 września 2016 r. o zwrot wyegzekwowanej i zabezpieczonej kwoty oraz zwrot wyegzekwowanych kosztów postępowania egzekucyjnego wraz odsetkami, z czego spółka, odwołując się do treści art. 64c § 7 u.p.e.a. wywodzi zasadność swojego stwierdzenia, iż kwestionowane przez nią pismo z dnia [...] uznać należy za postanowienie, na które służy zażalenie. Wskazać należy bowiem, iż powołany przez stronę skarżąca przepis art. 64c § 7 u.p.e.a. obliguje organ do wydania, na wniosek wierzyciela lub zobowiązanego, postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych, złożony w terminie 14 dni od doręczenia zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, o którym mowa w § 6a. Natomiast koszty egzekucyjne, stosownie do treści art. 64c §1 u.p.e.a., to opłaty, o których mowa w art. 64 § 1 i § 6 oraz w art. 64a u.p.e.a. oraz wydatki poniesione przez organ egzekucyjny. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. a.l.