III SA/Łd 1055/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia - zwrócić na rzecz skarżącego K. N. z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 200,00 (dwieście) złotych, zaksięgowaną w dniu 4 października 2011r. pod poz. 3620. A.D. K. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Tytułem wpisu od skargi skarżący uiścił kwotę 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. – Dz.U. z 2012r., poz. 270), dalej powoływanej jako p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także po pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Oznacza to, że sąd ma obowiązek odliczyć od zwracanej kwoty wysokość opłaty pocztowej, jeżeli przekazuje ją pocztą. Konieczność obciążenia strony kosztami zwrotu nadpłaconej kwoty nie wystąpi natomiast w razie dokonania zwrotu na rachunek bankowy strony lub jej pełnomocnika. Z sytuacją, o jakie stanowi powołany wyżej przepis mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Wniesiona przez K. N. skarga nie podlegała bowiem obowiązkowi uiszczenia wpisu od skargi, gdyż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. e p.p.s.a. strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Skoro zaś skarżący uiścił tytułem wpisu od skargi kwotę 200 zł w sytuacji, gdy nie miał obowiązku jej uiszczenia, to tym samym uznać należy, że zachodzi określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do jej zwrotu. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 225 p.p.s.a. należało postanowić o zwrocie na rzecz skarżącego kwoty 200 zł. A.D.