III SA/Łd 1056/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. P.Pij. Skargą z 15 września 2011 r. (data nadania na poczcie) pełnomocnik M.D. zakwestionował decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] wydaną w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Na jego uzasadnienie pełnomocnik wskazał, że wyegzekwowanie nałożonej na stronę kary pieniężnej zmusi skarżącą "do sprzedania jedynego samochodu ciężarowego i ograniczenia zakresu działalności gospodarczej, co niewątpliwie stanowi skutek niemożliwy do odwrócenia." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Sąd zatem może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie powoływane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. w szczególności postanowienie NSA z dnia 13.12.2004 r. FZ 496/2004, publ. system LexPolonica). Podkreślić należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, iż na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Rozpatrując wniosek strony z tego punktu widzenia stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Strona skarżąca nie wykazała bowiem okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności takiej nie stanowi wyłącznie gołosłowne twierdzenie, że wyegzekwowanie nałożonej na stronę kary pieniężnej (30 tys. zł) zmusi skarżącą "do sprzedania jedynego samochodu ciężarowego i ograniczenia zakresu działalności gospodarczej." Z treści wniosku nie wynika jaka jest w istocie sytuacja rodzinna, finansowa i majątkowa skarżącej. Znajomość tych danych jest zaś niezbędna do oceny, czy wykonanie zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji rzeczywiście grozi zaistnieniem skutków, o których mowa w cytowanym już wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. P.Pij.