III SA/Łd 1057/21

Dnia 30 listopada 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na pismo Zarządu Lokali Miejskich w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy oddania w najem lokalu z mieszkaniowego zasobu Miasta Ł. postanawia: odrzucić skargę. d.j. Pismem z 30 czerwca 2021 r. Dyrektor Zarządu Lokali Miejskich w Ł. poinformował E. P. o braku podstaw do pozytywnego rozpatrzenia jej wniosku o oddanie w najem lokalu mieszkalnego numer 1 w jednolokalowym budynku przy ul. A 30 w Ł, po spłacie zadłużenia. Organ zauważył jednocześnie, że na dzień złożenia ww. wniosku wnioskodawczyni spełnia kryterium dochodowe do ubiegania się o inny lokal z mieszkaniowego zasobu Miasta Ł., określone w § 6 Uchwały Nr XLI 1223/21 Rady Miejskiej w Łodzi z 17 marca 2021 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta Ł. (Dz. Urz. Województwa Łódzkiego z dnia 6 kwietnia 2021 r. poz. 1501), a zatem stronie przysługuje prawo złożenia wniosku do Komisji Gospodarki Mieszkaniowej i Komunalnej Rady Miejskiej w Ł. w celu uzyskania jej opinii w zakresie prawa do udzielenia pomocy mieszkaniowej ze względu na zasady współżycia społecznego. Od powyższego rozstrzygnięcia E. P. wniosła odwołanie W piśmie z 20 sierpnia 2021 r. Dyrektor Zarządu Lokali Miejskich w Ł. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie podkreślając, że wniosek E. P. rozpatrywany był na podstawie § 13 pkt 1 uchwały nr XL/1223/21 Rady Miejskiej w Łodzi z 17 marca 2021 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta Łodzi oraz uchwały nr XL/1224/21 Rady Miejskiej w Łodzi z 17 marca 2021 r. w sprawie przyjęcia Wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta Łodzi na lata 2021-2025 Zgodnie z ww. § 13 uchwały, w razie utraty przez najemcę tytułu prawnego do zajmowanego lokalu z powodu zwłoki z zapłatą czynszu i innych opłat za używanie lokalu, umowa najmu może być zawarta z dotychczasowym najemcą, jeżeli dług zostanie uregulowany w całości. Miasto Ł. realizując swoje zadania w zakresie gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta, każdorazowo prowadzi postępowanie wyjaśniające biorąc pod uwagę wszelkie przepisy dotyczące kwestii mieszkaniowych, w tym przepisy prawa miejscowego. Ww. uchwała w sprawie przyjęcia Wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta Łodzi na lata 2021 -2025 wyznacza zasady, jakimi należy się kierować przy dysponowaniu zasobem mieszkaniowym Miasta Ł. W uchwale tej jako jedno z podstawowych zadań Miasta wskazane jest dążenie do zmniejszania liczby lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu. Działanie takie jest szczególnie uzasadnione w przypadku budynków jedno i dwulokalowych, których koszt utrzymania jest bardzo wysoki i ekonomicznie nieuzasadniony. Lokal nr 1 przy ul. A 30 w Ł. położony jest w jednolokalowym budynku, na działce o powierzchni 724 m2. W związku z powyższym, kierując się racjonalną gospodarką mieszkaniowym zasobem Miasta Ł., zasadne jest zbycie nieruchomości przy ul. A 30 w Ł. w drodze przetargu. E. P., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo Dyrektora Zarządu Lokali Miejskich w Ł. z 20 sierpnia 2021 r. zarzucając naruszenie: 1. § 13 ust. 1 uchwały nr XLIV/827/12 Rady Miejskiej w Łodzi z 29 czerwca 2012 r. (tekst jedn. przyjęty uchwałą nr LVIII/1400/17 RM w Łodzi z 18 października 2017 r., ze zm.) poprzez przekroczenie zasady swobodnego uznania przy ocenie zasadności wniosku skarżącej o oddanie lokalu w najem; 2. § 6 ust. 9 uchwały nr XL/1224/21 Rady Miejskiej w Łodzi z 7 marca 2021 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta Łodzi, poprzez pominięcie możliwego trybu rozwiązania umowy najmu w razie zbycia przez gminę przedmiotowego lokalu. Mając na uwadze powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu. W odpowiedzi na skargę Zarząd Lokali Miejskich w Ł. wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) i w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zaznaczyć należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada jej dopuszczalność. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie przedmiotu sprawy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Dyrektora Zarządu Lokali Miejskich w Ł. z 20 sierpnia 2021 r., w którym w odpowiedzi na wniosek o oddanie w najem lokalu z mieszkaniowego zasobu Miasta Ł., poinformowano skarżącą, iż braku jest podstaw do pozytywnego rozpatrzenia jej wniosku o oddanie w najem lokalu mieszkalnego numer 1 w jednolokalowym budynku przy ul. A 30 w Ł., po spłacie zadłużenia. Zgodnie bowiem z polityką mieszkaniową określoną w uchwale nr XL/1224/21 Rady Miejskiej w Łodzi z 17 marca 2021 r. w sprawie przyjęcia Wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta Łodzi na lata 2021-2025 (Dz. Urz. Województwa Łódzkiego z dnia 6 kwietnia 2021 r. poz. 1502)., celem Miasta jest zmniejszanie liczby lokali mieszkalnych, zwłaszcza w budynkach jedno i dwulokalowych, o wysokich kosztach utrzymania, szczególnie w przypadku, gdy lokatorzy nie uiszczają należnych opłat. W związku z powyższym, kierując się racjonalną gospodarką mieszkaniowym zasobem Miasta Ł., zasadne jest zbycie nieruchomości przy ul. A 30 w Ł. w drodze przetargu. W ocenie sądu zaskarżone pismo Dyrektora Zarządu Lokali Miejskich w Ł. z 20 sierpnia 2021 r. nie stanowi decyzji administracyjnej, ani postanowienia, nie jest też aktem prawa miejscowego, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, który objęty byłby kognicją sądu administracyjnego. Brak jest także przepisu szczególnego, który przewidywałby właściwość sądów administracyjnych w stosunku do takich form działania podmiotu wykonującego w imieniu gminy czynności w zakresie zarządu mieszkaniowym zasobem gminy. Wskazać należy, że zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy uregulowane zostały w ustawie z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 611). Stosownie do treści art. 4 ust.1 tej ustawy, tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy (ust. 1). Gmina, na zasadach i w wypadkach przewidzianych w ustawie, zapewnia lokale w ramach najmu socjalnego i lokale zamienne, a także zaspokaja potrzeby mieszkaniowe gospodarstw domowych o niskich dochodach (ust. 2). Zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy, gmina wykonuje zadania, o których mowa w ust. 1 i 2, wykorzystując mieszkaniowy zasób gminy lub w inny sposób. Z kolei art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy upoważnił radę gminy do uchwalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, w tym zasad i kryteriów wynajmowania lokali, których najem jest związany ze stosunkiem pracy, jeżeli w mieszkaniowym zasobie gminy wydzielono lokale przeznaczone na ten cel. Aktem określającym zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta Łodzi jest wskazana powyżej uchwała Rady Miejskiej w Łodzi z 17 marca 2021 r. Nr XLI 1223/21 w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta Łodzi, która jako akt prawa miejscowego określa zasady, na jakich wynajmowane są mieszkańcom Łodzi lokale znajdujące się w dyspozycji Miasta. Zagadnienie dotyczące istoty i charakteru uprawnień w zakresie przyznania lokalu mieszkalnego było przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lipca 2008 r. sygn. akt I OPS 4/08 (ONSAiWSA 2008 r., nr 6, poz. 90), w której przyjęto, że tylko zakwalifikowanie i umieszczenie na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu (ewentualnie też skreślenie z tej listy) jest aktem należącym do kategorii aktów z art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. i jedynie ta materia podlega ocenie legalności poddanej kognicji sądów administracyjnych. Pozostałe kwestie należą do właściwości sądów powszechnych. W niniejszej sprawie nie zostały podjęte akty, które dawałyby podstawę do przyjęcia kognicji sądu administracyjnego. Zaskarżone pismo Dyrektora Zarządu Lokali Miejskich w Ł. z 20 sierpnia 2021 r. nie dotyczy bowiem kwestii związanej z zakwalifikowaniem i umieszczeniem skarżącej na liście oczekujących na najem lokalu socjalnego. Informuje ono jedynie, że wniosek o oddanie w najem lokalu mieszkalnego wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu Miasta Ł. nie może zostać pozytywnie rozpatrzony, gdyż nieruchomości przy ul. A 30 w Ł. zostanie zbyta w drodze przetargu. Pismo to nie posiada cech rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej w znaczeniu procesowym, ani materialnym. Rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej jest działanie organu administracji publicznej podejmowane bezpośrednio w celu wywołania skutku prawnego i wywołujące ten skutek przez bezpośrednie władcze ukształtowanie sytuacji prawnej jednostki. Przedmiotowe pismo zawiera jedynie wyjaśnienie stronie stanu faktycznego i prawnego sprawy w zakresie zgłoszonego żądania, przez co nie stanowi rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie. Wobec powyższego, skoro przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest akt z zakresu administracji publicznej, który podlegałby kognicji sądu administracyjnego, to skargę w niniejszej sprawie w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało odrzucić jako niedopuszczalną. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. d.j.