III SA/Łd 106/06

Dnia 30 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Związku Nauczycielstwa Polskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłat za świadczenia przedszkoli publicznych postanawia: odrzucić skargę W dniu 31 stycznia 2006 roku Związek Nauczycielstwa Polskiego Zarząd Okręgu Ł. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] nr [...] w sprawie opłat za świadczenia przedszkoli publicznych prowadzonych przez Miasto Ł. W skardze strona skarżąca wniosła o uchylenie przedmiotowej uchwały. Według skarżącego uchwała Rady Miejskiej w Ł. została podjęta z naruszeniem prawa, narusza interes prawny rodziców dzieci uczęszczających do [...] przedszkoli oraz nie daje podstaw do upowszechnienia edukacji przedszkolnej w mieście Ł. Skarżący szczególnie kwestionuje zapisy § 1 pkt 2 oraz § 4 przedmiotowej uchwały. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 154, poz. 1270 z póżń. zm.) w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), lub o jej oddalenie. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 marca 2006 roku skarżący został wezwany do wykazania wyczerpania trybu określonego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 marca 2006 roku. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania skarżący nie wykazał, iż wyczerpał tryb określony w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52. § 1, § 2, § 3, § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Szczególne rozwiązanie przewiduje art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142 poz. 1591 z późn. zm.), w myśl którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy zatem od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego organowi gminy do usunięcia naruszenia prawa albo w razie odmowy usunięcia naruszenia prawa, skarga może być skutecznie wniesiona do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że wezwał Radę Miejską w Ł., w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia. Skarżący nie wyczerpał więc dostępnych środków prawnych w administracyjnym toku instancji, i tym samym, nie dopełnił warunku dopuszczalności skargi wskazanego w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie sprawy bezprzedmiotowe jest merytoryczne rozpatrywanie skargi. Rozstrzygnięcie, czy zaskarżona uchwała narusza interes prawny rodziców dzieci uczęszczających do przedszkoli miejskich, jak również, czy skarżącemu służył interes prawny lub uprawnienie do jej zaskarżenia, może nastąpić tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie. Gdy natomiast skarga dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, sąd administracyjny ogranicza się do jej odrzucenia. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.