III SA/Łd 1060/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 lutego 2012 r. wniosku Ż. S. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w sprawie ze skargi Ż. S. na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia czynności materialno- technicznej zameldowania R. S. postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. akt III SA/Łd 1060/11 oddalił skargę Ż.S. na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...] wydaną w przedmiocie odmowy uchylenia czynności materialno- technicznej zameldowania R. S. W dniu 10 lutego 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyjaśniła, iż uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia nastąpiło z winy ustanowionego przez nią profesjonalnego pełnomocnika, który nie został poinformowany przez pracowników o doręczeniu zawiadomienia o wyznaczeniu terminu rozprawy na dzień 12 stycznia 2012 r. Skarżąca pozostawała w przekonaniu, że tak jak w toczących się w jej sprawach postępowaniach przed sądem powszechnym, zostanie powiadomiona o terminie rozprawy. O fakcie wydania wyroku z dnia 25 stycznia 2012 r. dowiedziała się przez przypadek w dniu 8 lutego 2012 r., przeglądając orzecznictwo sądów administracyjnych na internetowej stronie Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) –dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. (art. 87 § 4 p.p.s.a.) W niniejszej sprawie skarżąca składając przedmiotowy wniosek dochowała siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz dokonała czynności, tj. złożyła wniosek o uzasadnienie wyroku. Nie uprawdopodobniła natomiast braku winy w uchybieniu terminu. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżąca wskazała okoliczność zawinienia ustanowionego przez siebie profesjonalnego pełnomocnika. W ocenie Sądu ustanowiony przez skarżącą pełnomocnik adwokat należy do podmiotów zajmujących się prowadzeniem spraw klientów w sposób profesjonalny. Należy zatem przyjmować wobec adwokata wyższy niż przeciętny miernik staranności. Już z tych przyczyn nie można uznać za wystarczające dla uwzględnienia wniosku podanych okoliczności dotyczących nie poinformowania pełnomocnika przez pracownika kancelarii o fakcie doręczenia zawiadomienia o wyznaczeniu terminu rozprawy, a co za tym idzie braku wiedzy o wyznaczeniu terminu rozprawy. Adwokat wykonuje zawód w ramach kancelarii, a więc w sposób zapewniający ciągłość w obsłudze klientów, terminowe wykonywanie czynności, nawet w razie czasowej niemożności wypełniania tych obowiązków osobiście. Odpowiada również za czynności zatrudnionych przez siebie pracowników. Okoliczności niniejszej sprawy wyraźnie wskazują, iż opóźnienie w dochowaniu terminu miało charakter zawiniony w rozumieniu art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. Nie istniały bowiem żadne obiektywne przeszkody, do złożenia wniosku w ustawowym terminie, a brak zachowania terminu był następstwem wadliwego postępowania ustanowionego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Zawinienie pełnomocnika w uchybieniu terminu stanowi negatywną przesłankę, o której mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a. i wyłącza możliwość przywrócenia terminu do dokonaniu uchybionej czynności procesowej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie III, Warszawa 2009 r., s. 264). Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu. t.p.