III SA/Łd 107/15

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Wyższej Szkoły Handlowej w P. z dnia [...] bez znaku w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych U.K. III SA/Łd 107/15 Uzasadnienie Pismem z dnia 22 grudnia 2014 r. J.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Wyższej Szkoły Handlowej w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, przedkładając jednocześnie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała na swoją trudną sytuację materialną. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem (8 lat). Skarżąca nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącej stanowi wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.200 zł (3/4 etatu) oraz alimenty w kwocie 450 zł wypłacane na rzecz syna. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącej stanowi jej wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.200 zł oraz alimenty w kwocie 450 zł wypłacane na rzecz syna. Z uzyskiwanych dochodów skarżąca pokrywa koszty związane z bieżącym utrzymaniem. Istotne jest w tym względzie, iż ma na utrzymaniu małoletniego syna. Mając na uwadze podniesione okoliczności, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżących. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. U.K.