III SA/Łd 1070/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 listopada 2017 r., III SA/Łd 1070/17 w sprawie ze skargi E. C. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 listopada 2017 r., III SA/Łd 1070/17 o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego; 2. odrzucić skargę E. C. wniesioną przez pełnomocnika skarżącego adwokat A.G.; 3. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego – E. C. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia, zaksięgowaną w dniu 13 grudnia 2017 r., pod poz.5733. E. C., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika adwokat K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w Ł. z dnia [...], nr [...] wydaną w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Do skargi załączono dowód uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Skarga została złożona osobiście w Kancelarii Głównej Uniwersytetu [...] w Ł., w dniu 20 października 2017 r. (do Biura Rektora skarga wpłynęła w dniu 23 października 2017 r.). Niezależnie od powyższego, także w dniu 20 października 2017 r. (data nadania pisma w UP Łódź 1 - k. 26 akt sądowych) E. C. reprezentowany przez drugiego profesjonalnego pełnomocnika adwokat A. G. wniósł drugą skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w Ł. z dnia [...], nr [...] wydaną w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Skarga ta wpłynęła do organu w dniu 24 października 2017 r. Następnie pismem procesowym z dnia 3 listopada 2017 r., złożonym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (k. 27 akt sądowych), pełnomocnik skarżącego adwokat A. G. oświadczyła, iż na wyraźną, pisemną wolę jej mocodawcy, cofa wniesioną skargę. Do pisma załączyła oświadczenie skarżącego, z którego wynikało, że cofa on skargę "do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w Ł., z dnia [...]. znak: [...]" (k. 28 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 7 listopada 2017 r. Przewodniczący Wydziału III zarządził wpisane powyższego pisma do dziennika korespondencji ogólnej pod sygn. III KO/Łd 58/17 i załączenie go do akt sprawy, po przesłaniu przez organ administracji skargi wraz z odpowiedzią na skargę. W dniu 20 listopada 2017 r., Rektor Uniwersytetu [...] w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi obie skargi E. C. wraz z odpisami pełnomocnictw udzielonych w/w pełnomocnikom oraz odpowiedź na skargę, w której wnosił o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 1070/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, mając na uwadze pismo procesowe pełnomocnika skarżącego adwokat A. G. z dnia 3 listopada 2017 r. o cofnięciu skargi, umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. Odpis tego postanowienia został doręczony adwokat A. G.. Na powyższe postanowienie, w dniu 13 grudnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego adwokat K. K., wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie oświadczenia o cofnięciu skargi złożonego przez adwokat A. G., w sytuacji złożenia dwóch skarg, przez dwóch różnych pełnomocników, a skarga wniesiona przez adwokat K. K. nie została skutecznie cofnięta, a tym samym winna zostać merytorycznie rozpoznana. Z uwagi na powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w trybie autokontroli przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi i merytoryczne rozpoznanie wniesionej przez nią skargi, ewentualnie o przekazanie zażalenia o Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wniosła nadto o przeprowadzenie dowodu z załączonego do zażalenia dokumentu, tj. oświadczenia skarżącego o braku woli cofnięcia obu skarg. Uzasadniając wniesione zażalenie adwokat K. K. wyjaśniła, że zarówno ona, jak i drugi pełnomocnik nie miały wiedzy o fakcie ich jednoczesnego ustanowienia oraz o równoczesnym wniesieniu dwóch skarg na tę samą decyzję. O umorzeniu przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie na wniosek adwokat G., dowiedziała się w trakcie rozmowy telefonicznej z pracownikiem sądu przeprowadzonej w dniu 8 grudnia 2017 r. Wyjaśniając powyższą kwestię ze skarżącym ustaliła, że zasięgał on porady adwokat G., a złożone przez niego oświadczenie o cofnięciu skargi dotyczyło jedynie skargi przez nią wniesionej. Skarżący miał bowiem wiedzę, że w sądzie znajduje się już jego opłacona skarga złożona przez adwokat K.. Powyższe potwierdza załączone do zażalenia oświadczenie skarżącego z dnia 12 grudnia 2017 r. Tym samym w ocenie strony skarżącej przedmiotowe zażalenie należy uznać za zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017r. poz. 1369) - zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiste uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Uregulowana w wyżej wskazanym przepisie instytucja autokontrol stanowi wyjątek od zasady dewolutywności zażalenia, a za jej zastosowaniem przemawiają względy ekonomiki procesowej o raz szybkości postępowania. Przy czym, co istotne dopuszczalność zastosowania tej regulacji uzależniona jest od wystąpienia przesłanki "oczywistej zasadności wniesionego zażalenia", przez co przyjmuje się sytuację, w której sąd uznaje zarzuty i żądania zawarte w zażaleniu, podziela stanowisko skarżącego, a wadliwość kwestionowanego postanowienia jest zauważalna bez konieczności dokonywania głębszej analizy. Ponadto co należy podkreślić, oczywista zasadność zażalenia może wynikać zarówno z przyczyn formalnych, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i z względów merytorycznych (por. Woś Tadeusz (red) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 195, wyd. VI, WK 2016; postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., FZ 374/04, LEX nr 707782). Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Zgodnie z art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałości zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków, zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W niniejszej sprawie jak już wcześniej wskazano zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 listopada 2017 r., III SA/Łd 1070/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w związku z pismem procesowym pełnomocnika skarżącego adwokat A. G. z dnia 3 listopada 2017 r., zawierającym oświadczenie o cofnięciu skargi. Z uwagi na fakt, że obie skargi sporządzone w imieniu skarżącego, dotyczyły tej samej decyzji Rektora Uniwersytetu [...] w Ł. z dnia [...], nr [...] i zostały złożone w tej samej dacie, to jest w dniu 20 października 2017 r. (skarga adwokat K. K. złożona w Kancelarii Głównej Uniwersytetu [...] w Ł., a skarga sporządzona przez Adwokat A. G. nadana w UP Łódź 1), Przewodniczący Wydziału III wpisując sprawę do Repertorium SA, potraktował ją jako jedną wspólną skargę, a oświadczenie o cofnięciu skargi za odnoszące się do całości sprawy. Natomiast załączone do przedmiotowego zażalenia wyjaśnienia skarżącego, pozwalają w ocenie Sądu uznać, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co skutkuje uchyleniem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2017 r., III SA/Łd 1070/17 na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. Oceniając bowiem oświadczenie o cofnięciu skargi złożone przez adwokat A. G. Sąd powinien upewnić się, czy mimo treści oświadczenia, dotyczy ono obu skarg. Ponieważ w niniejszej sprawie zaistniała sytuacja, w której w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi złożone zostały dwie odrębne skargi E. C. na tę samą decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w Ł. z dnia [...] wydaną w przedmie skreślenia go z listy studentów, Sąd pomimo złożenia przez skarżącego oświadczenia o cofnięciu skargi sporządzonej przez adwokat A. G., był zobligowany do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Ponadto, w ocenie Sądu z uwagi na uznanie przedmiotowego zażalenia za oczywiście uzasadnione, w sprawie brak było podstaw do uiszczenia opłaty na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. Tym samym uiszczona przez stronę skarżącą opłata sądowa tytułem wpisu sądowego od wniesionego zażalenia, jako nienależna podlega uchyleniu i zwrotowi na podstawie art. 225 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 195 §2, art. 58 § 1 pkt 4 i 225 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. E.C.