III SA/Łd 1092/12

Dnia 13 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 roku sprawy ze skargi K. C. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa służby oddala skargę. b.a. Decyzją nr [...] z dnia [...] r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 roku Nr 98, poz. 1071 ze zm.), Komendant Wojewódzki Policji w Ł. utrzymał w mocy decyzję nr [...]Komendanta Powiatowego Policji powiatu [...] z dnia [...] roku w sprawie odmowy sprostowania sierżantowi sztabowemu w stanie spoczynku K. C. świadectwa służby. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny: W dniu 10 listopada 2008 roku Komendant Powiatowy Policji powiatu [...] wydał rozkaz personalny nr [...], którym zwolnił ze służby w Policji sierżanta sztabowego w stanie spoczynku K. C. z dniem 26 listopada 2008 roku na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji. K. C. wniósł odwołanie od tej decyzji. Po rozpatrzeniu odwołania Komendant Wojewódzki Policji w Ł. w dniu [...] roku, wydał rozkaz personalny nr [...], na mocy którego uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby, ustalił datę zwolnienia ze służby w Policji na dzień 28 lutego 2009 roku, a w pozostałej części utrzymał ją w mocy. Na powyższą decyzję strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego postanowieniem z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt III SA/Łd 217/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2010 roku o sygn. akt III SA/Łd 144/10 oddalił skargę K. C. na rozkaz personalny nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie zwolnienia ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji. Niniejszy wyrok uprawomocnił się w dniu 29 maja 2010 r. W dniu 28 lutego 2009 r. K. C. wystawiono świadectwo służby. Wnioskiem z dnia 4 maja 2010 roku oraz z dnia 31 marca 2011 roku K. C. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. o "wydanie aktualnego świadectwa pracy uwzględniającego okres od marca 2009 roku do kwietnia 2010 roku". Decyzją nr [...] z dnia [...] roku Komendant Wojewódzki Policji w Ł. odmówił sprostowania świadectwa służby z uwagi na fakt, iż wniosek o sprostowanie świadectwa służby złożono po upływie 7 dni od otrzymania dokumentu. Od tej decyzji K. C. złożył odwołanie do Komendanta Głównego Policji, który w dniu [...] roku, wydał decyzję nr [...], którą uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Przedmiotowa decyzja został doręczona stronie w dniu 19 lipca 2011 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 lutego 2012 roku o sygn. akt II SA/Wa 2038/11 oddalił skargę K. C. na decyzję nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa służby. Niniejszy wyrok stał się prawomocny z dniem 29 marca 2012 roku. Wnioskiem z dnia 5 lipca 2012 roku strona zwróciła się do Komendanta Powiatowego Policji powiatu [...] o "wydanie świadectwa pracy uwzględniającego okres od marca 2009 roku do kwietnia 2010 roku". Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Komendant Powiatowy Policji powiatu [...] odmówił sprostowania świadectwa służby, z uwagi na fakt, iż wniosek o sprostowanie świadectwa służby złożono po upływie 7 dni od otrzymania dokumentu. Przedmiotową decyzję doręczono stronie w dniu 31 sierpnia 2012 roku. Także od powyższej decyzji K. C. wniósł odwołanie, żądając wydania aktualnego świadectwa służby, uwzględniającego okres od dnia 1 marca 2009 roku do dnia 28 kwietnia 2010 roku w związku z postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 maja 2009 roku o sygn. akt III SA/Łd 217/09 wstrzymującym wykonanie rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] roku. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] r. utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] r., organ odwoławczy wyjaśnił, że tryb wydawania policjantom świadectw służby uregulowany jest w przepisie art. 46 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji oraz w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 września 2002 roku w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów. Powołał brzmienie przepisu art. 46 ust. 1 i 2 ustawy o Policji oraz przepisów § 24 ust. 2 i § 27 ust. 1 tego rozporządzenia. Stwierdził ponadto, że świadectwo służby z dnia 28 lutego 2009 roku zostało doręczone stronie za pośrednictwem poczty w dniu 5 marca 2009 roku. Tym samym wnioski K. C. o sprostowanie świadectwa służby zostały złożone po upływie terminu przewidzianego do dokonania tej czynności. W ocenie organu odwoławczego uwzględnienie żądania strony przez organ l instancji byłoby niezgodne ze stanem faktycznym. W tym czasie K. C. nie pełnił służby, bowiem w okresie od daty zwolnienia ze służby, określonej w prawomocnej decyzji o zwolnieniu ze służby do czasu ogłoszenia przez sąd administracyjny wyroku oddalającego skargę K. C. na tę decyzję stosunek służbowy nie istniał. Brak jest więc podstaw prawnych do zaliczenia skarżącemu do stażu służby w Policji okresu od dnia 1 marca 2009 roku do dnia 28 kwietnia 2010 roku. Wobec tego, brak jest podstaw do uwzględniania okresu pozostawania strony poza służbą, jako okresu pełnienia służby wykazanego w świadectwie służby. Organ wyjaśnił ponadto, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpatrując skargę K.C. na rozkaz personalny nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie zwolnienia K. C. ze służby w Policji w trybie art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji oddalił skargę na tę decyzję. Rozkaz personalny nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] roku wolny jest od wad i określa datę zwolnienia strony ze służby w Policji na dzień 28 lutego 2009 roku. Stwierdzenie jedynie którejkolwiek z wad kwalifikowanych określonych w art. 156 § 1 kpa we wskazanym wyżej postępowaniu administracyjnym spowodowałoby wydanie przez Sąd orzeczenia eliminującego z obrotu prawnego wadliwą decyzję oraz wszelkie jej skutki prawne. Organ odwoławczy wyjaśnił, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wstrzymujące wykonanie rozkazu personalnego w przedmiocie zwolnienia K. C. od służby w Policji wydane zostało w dniu [...] r., tj. po dacie zwolnienia funkcjonariusza ze służby. Instytucja ta nie służy natomiast odwróceniu już zaistniałych następstw wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zwrócił ponadto uwagę na treść art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyjaśnił, że treść świadectwa służby jest ściśle określona przepisami prawa, którego wzór stanowi załącznik nr 1 do wyżej cytowanego rozporządzenia i została prawidłowo ustalona przez organ l instancji. Komendant Powiatowy Policji powiatu [...] nie miał żadnej dowolności przy jego wypełnianiu. Na powyższą decyzję K. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarzucając jej niejasność, niespójność, powierzchowność oraz brak koncentracji w przedmiocie dotyczącym treści wydanego mu świadectwa pracy, które nie jest zgodne ze stanem faktycznym. Wskazał, iż w okresie od 1 marca 2009 r. do 30 kwietnia 2010 r. pozostawał funkcjonariuszem Policji. Wskazuje na to fakt, iż otrzymywał w tym czasie wynagrodzenie oraz nie mógł podejmować innych przedsięwzięć zarobkowych ani pracy w innym miejscu. Nikt też nie poinformował go o podstawach faktycznych i prawnych zmiany jego statusu, jako funkcjonariusza Policji. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wskazał, że skarżący, pomimo otrzymywania w okresie od 1 marca 2009 r. do 30 kwietnia 2010 r. połowy uposażenia, nie pełnił służby w Policji ani nie pozostawał w dyspozycji organów Policji. Prawomocne zwolnienie Policjanta ze służby nastąpiło w dniu 28 lutego 2009 r. i nigdy nie został on do tej służby przywrócony. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skarżący popierał skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art.134 § 1 p.p.s.a. Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Na wstępie wskazać należy, iż wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K. C. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza Policji ze służby z dniem 28 lutego 2009 r. Niniejszy wyrok stał się prawomocny z dniem 29 maja 2010 r. Zgodnie z art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Moc wiążąca orzeczenia określona w art. 170 oznacza, że podmioty te muszą przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Z akt sprawy wynika, iż w dniu 28 lutego 2009 r. zostało wydane przez Komendanta Powiatowego Policji powiatu [...] świadectwo służby stwierdzające pełnienie służby stałej przez skarżącego w okresie od 1 września 1993 r. do 28 lutego 2009 r. Na dokumencie tym brak jest potwierdzenia przez policjanta przyjęcia świadectwa służby. Z akt nie wynika także okoliczność doręczenia świadectwa służby policjantowi przez pocztę oraz data doręczenia tego świadectwa. Niesporne jednak pozostaje, że w dacie złożenia wniosku o sprostowanie skarżący dysponował przedmiotowym świadectwem. W ocenie Sądu, zawarta w świadectwie służby adnotacja o okresie pełnienia przez K.C. służby stałej jest prawidłowa, a zatem nie mogła być sprostowana na jego wniosek. Datą zwolnienie K. C. ze służby pozostaje 28 lutego 2009 r., co potwierdził prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2010 r. Nie zasługuje na uwzględnienie prezentowane przez skarżącego stanowisko, iż w okresie od 1 marca 2009 r. do 30 kwietnia 2010 r. pozostawał funkcjonariuszem Policji. Treść świadectwa służby odzwierciedla przebieg służby skarżącego i jest zgodna z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o sygn. akt III SA/Łd 144/10. Zgodnie z art. 46 ust. 1 i 2 ustawy o Policji (Dz. U. z 2011 r., nr 287, poz. 1697 ze zm.), policjant zwolniony ze służby otrzymuje niezwłocznie świadectwo służby oraz na swój wniosek opinię o służbie. Policjant może żądać sprostowania świadectwa służby oraz odwołać się do wyższego przełożonego od opinii o służbie w terminie 7 dni od dnia otrzymania opinii. Zgodnie natomiast z § 24 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 września 2002 r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz. U. z 2002 r., nr 151, poz. 1261), jeżeli wydanie świadectwa służby w dniu zwolnienia ze służby nie jest możliwe, przełożony właściwy w sprawach osobowych nie później niż w ciągu 7 dni od dnia zwolnienia ze służby przesyła je policjantowi albo osobie przez niego upoważnionej, za pośrednictwem poczty lub doręcza je w inny sposób. § 27 ust. 1 i 2 rozporządzenia stanowi zaś, że policjant zwolniony ze służby może złożyć wniosek o sprostowanie świadectwa służby w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania. Wniosek składa się przełożonemu właściwemu w sprawach osobowych, który wydał świadectwo służby. Uwzględniając wniosek o sprostowanie świadectwa służby, wydaje on nowe świadectwo służby w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku. Odmowa sprostowania świadectwa służby wymaga pisemnego uzasadnienia. Organ nie mógł uwzględnić argumentu skarżącego, iż pozostawał on w służbie w związku z wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w dniu 29 maja 2009 r. postanowieniem sygn. akt III SA/Łd 217/09, wstrzymującym wykonanie rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji powiatu [...] nr [...], zwalniającego skarżącego ze służby w Policji. Zgodnie bowiem z art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W niniejszej sprawie był to wskazany powyżej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2010 r. sygn. akt III SA/Łd 144/10. Otrzymywanie przez skarżącego wynagrodzenia w obniżonej wysokości za okres od marca 2009 r. do kwietnia 2010 r. nie było równoznaczne z pozostawaniem przez skarżącego w służbie w Policji. W tym czasie skarżący służby nie pełnił. Dlatego też byłoby niezgodne ze stanem faktycznym wpisanie do świadectwa tego okresu jako okresu pozostawania w służbie. Zasadnie zatem organ uznał, iż brak było podstaw do zaliczenia K. C. do stażu służby w Policji okresu od dnia 1 marca 2009 r. do dnia 28 kwietnia 2010 r. i odmówił sprostowania świadectwa służby. Uwzględniając powyższe okoliczności uznać należy, iż ograny administracji obu instancji trafnie przyjęły, że K. C. w okresie od zwolnienia ze służby w dniu 28 lutego 2009 r., do wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku oddalającego skargę na rozkaz personalny o zwolnieniu ze służby w dniu 28 kwietnia 2010 r. pozostawał poza służbą. Tym samym nie zachodziły podstawy sprostowania świadectwa służby w myśl art. 46 ust. 2 ustawy o Policji. Nawet gdyby błędne okazało się stanowisko organu dotyczące spóźnionego złożeniu przez policjanta wniosku, to organ z przyczyn wyżej opisanych nie był władny uznać, że skarżący pełnił służbę w Policji także po dniu 28 lutego 2009 r. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. e.o.