III SA/Łd 111/25
WyrokWSA w Łodzi2025-05-16
Skład orzekający: Joanna Wyporska-Frankiewicz, Anna Dębowska, Agnieszka Krawczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy nałożenie kary pieniężnej za nieuzupełnienie braków wniosku o rejestrację pojazdu jest zasadne, gdy wnioskodawca podnosi, że pojazd jest uszkodzony i wymaga naprawy przed wykonaniem badania technicznego?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że nałożenie kary pieniężnej było zasadne. Właściciel pojazdu, będący przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, miał obowiązek złożyć wniosek o rejestrację w terminie 90 dni. Mimo złożenia wniosku w ostatnim dniu terminu, był on niekompletny. Organ prawidłowo wezwał do uzupełnienia braków, a skarżący nie spełnili tego obowiązku w wyznaczonym terminie. Okoliczność, że pojazd był uszkodzony i wymagał naprawy, nie zwalniała z obowiązku uzupełnienia wniosku, a przepis art. 140n ust. 6 p.r.d. wyłącza możliwość odstąpienia od nałożenia kary.Stan faktyczny
Skarżący, będący przedsiębiorcami obracającymi pojazdami, nabyli uszkodzony pojazd. Złożyli wniosek o jego rejestrację w ostatnim dniu 90-dniowego terminu, jednak wniosek był niekompletny. Organ wezwał do uzupełnienia braków, wyznaczając 7-dniowy termin. Skarżący nie uzupełnili wniosku, powołując się na uszkodzenie pojazdu i brak możliwości wykonania badania technicznego. Organ I instancji nałożył karę pieniężną, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżący zarzucili organom nieuwzględnienie możliwości wydłużenia terminu na uzupełnienie braków ze względu na stan pojazdu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 16 maja 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Anna Dębowska, Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk (spr.), , Protokolant asystent sędziego Agata Zarychta, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2025 roku sprawy ze skargi D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 18 listopada 2024 roku nr SKO.4180.132,151.24 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku uzupełnienia braków wniosku o rejestrację pojazdu oddala skargę.
Decyzją z 18 listopada 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu (dalej: SKO lub organ odwoławczy), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy decyzję Starosty Łaskiego (dalej: organ I instancji) z 16 września 2024 r. o nałożeniu kary pieniężnej na D. M. i J. M., wspólników M. s.c. D. M. J. M. w Ł. (dalej: skarżący) w wysokości 1.000 zł z tytułu naruszenia obowiązku uzupełnienia braków wniosku o rejestrację pojazdu w terminie.
W uzasadnieniu wskazano, że skarżący, prowadzący działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, 18 stycznia 2024 r. nabyli pojazd marki BMWX7, nr VIN: [...], o nr rejestracyjnym [...]. Potwierdza to znajdująca się w aktach sprawy faktura nr [...] z 18 stycznia 2024 r. W dniu 17 kwietnia 2024 r. D. M. złożył wniosek o rejestrację pojazdu. Pismem z 18 kwietnia 2024 r., organ I instancji wezwał stronę, w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma, do dostarczenia: oryginału faktury nr [...] z 18 stycznia 2024 r., dowodu rejestracyjnego wydanego dla przedmiotowego pojazdu, zaświadczenia o przeprowadzonym okresowym badaniu technicznym, zaświadczenia o przeprowadzonym dodatkowym badaniu technicznym pojazdu, tablic rejestracyjnych o wyróżniku [...], potwierdzenia opłaty za rejestrację pojazdu: w przypadku pozostawienia dotychczasowego numeru rejestracyjnego - 66,50 zł, w przypadku zmiany numeru rejestracyjnego - 160 zł. Pismo zostało odebrane przez skarżących 25 kwietnia 2024 r., a więc byli ono zobowiązani do uzupełnia złożonego wniosku o rejestrację pojazdu do 2 maja 2024 r., czego nie uczynili. Zaktualizował się w związku z tym przewidziany w art 140mb ust. 3 ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 – dalej: p.r.d.) obowiązek organu nałożenia kary pieniężnej.
W skardze na tę decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący zaskarżyli powyższą decyzję w całości, zarzucając niezastosowanie przez organ możliwości wynikających z art. 64 par. 2 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie faktu, że pojazd BMW X7 nr VIN: [...] nr rej. [...] jest pojazdem uszkodzonym i w związku z tą okolicznością nie zastosował wydłużenia terminu na uzupełnienie braków o czas niezbędny do naprawy pojazdu i uzyskania pozytywnego wyniku badania technicznego.
W uzasadnieniu wskazano, że 30 sierpnia 2024 r. organ I instancji zawiadomił skarżących o wszczęciu postępowania z urzędu w przedmiocie naruszenia obowiązku uzupełnienia wniosku o rejestrację pojazdu marki BMW X7 nr VIN: [...], nr rej. [...] w wyznaczonym terminie. W odpowiedzi z 5 września 2024 r. skarżący poinformowali organ, że pojazd został nabyty w stanie uszkodzonym, nie został on naprawiony i co za tym idzie nie ma możliwości wykonania dodatkowego badania technicznego. Z uwagi na to skarżący nie byli w stanie uzupełnić wniosku o właściwe badanie. W związku z tym, 21 maja 2024 r. zwrócili się do organu I instancji o możliwość zarejestrowania pojazdu z adnotacją o zatrzymaniu elektronicznym dowodu rejestracyjnego (z uwagi na uszkodzenie). Organ I instancji odmówił rejestracji pojazdu z adnotacją o zatrzymaniu elektronicznym dowodu rejestracyjnego, uzasadniając to m.in. tym, że rejestracja pojazdu, a co za tym idzie - dopuszczenie pojazdu do ruchu, zgodnie z art. 71 p.r.d., może dotyczyć jedynie nieuszkodzonych pojazdów, co do których nie zachodzi ryzyko stwarzania zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym ani naruszania wymagań dotyczących ochrony środowiska. Zgodnie z tym uzasadnieniem przedmiotowy pojazd z uwagi na to, że jest pojazdem uszkodzonym, powinien zostać wyłączony z obowiązku przerejestrowania do momentu naprawy oraz wykonania badania technicznego potwierdzającego, iż nie stwarza on zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz spełnia wymagania dotyczące ochrony środowiska. Zdaniem skarżących wynika stąd, że nie uchylali się od obowiązku nałożonego przez ustawodawcę (termin złożenia wniosku o rejestrację został dochowany), lecz pojazd jest pojazdem uszkodzonym (nie ma możliwości wykonania właściwego badania technicznego). W dalszej części skargi powołali się na interpretację Ministerstwa Infrastruktury, zgodnie z którą nabycie uszkodzonego pojazdu, nieposiadającego ważnych badań technicznych, nie oznacza jednoznacznie wymierzania kary. Właściciel pojazdu powinien złożyć wniosek o rejestrację, nie przedkładając jednocześnie wszystkich dokumentów (w tym przypadku badania technicznego). Przepisy k.p.a. (art 64 § 2) nie wykluczają, aby termin na uzupełnienie braków odpowiednio wydłużać (m.in. o czas niezbędny do naprawy pojazdu i uzyskania pozytywnego wyniku badania technicznego). W przypadku skarżących organ I instancji nie uwzględnił takiej możliwości.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga była nieuzasadniona.
Zgodnie z art. 73aa st. 1 p.r.d., właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia: 1) nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) dopuszczenia do obrotu przez organ Krajowej Administracji Skarbowej pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej; 3) sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
Wedle ust. 3, w przypadku gdy właścicielem pojazdu, o którym mowa w ust. 1, jest przedsiębiorca prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, obowiązany jest do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, o którym mowa w ust. 1, w terminie 90 dni.
Jak stanowi art. 72 ust. 1 p.r.d., rejestracji dokonuje się na podstawie: 1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5; 3) jednego z dokumentów: a) świadectwa zgodności WE wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, b) świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, c) świadectwa zgodności, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, d) dopuszczenia jednostkowego pojazdu wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, e) świadectwa krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, f) uznania dopuszczenia jednostkowego pojazdu, g) uznania świadectwa krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, h) świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu, i) świadectwa unijnego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 32 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu - jeżeli są wymagane; świadectwa zgodności WE, świadectwa zgodności oraz oświadczenia zawierające dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu mogą być podpisane podpisem odbitym sposobem mechanicznym; 4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego; 5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany; 6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy; 6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy, pojazd rodzaju "samochodowy inny", podrodzaj "czterokołowiec" (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj "czterokołowiec lekki" (kategoria homologacyjna L6e), samochód ciężarowy (kategoria homologacyjna N1), podrodzaj "furgon", "furgon/podest", "ciężarowo-osobowy", "terenowy", "wielozadaniowy" lub "van" lub samochód specjalny (kategoria homologacyjna Ml i N1), został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy.
Wedle art. 140mb ust. 1 p.r.d., kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 1, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 500 zł. Z kolei kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 3, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 1000 zł (ust. 2). Przy czym kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu pomimo wezwania nie uzupełnia braków złożonego wniosku w wyznaczonym terminie, podlega karze pieniężnej, o której mowa odpowiednio w ust. 1 albo 2 (ust. 3).
Stosownie do obowiązującego od 1 stycznia 2024 r. przepisu art. 140n ust. 6 p.r.d. (wprowadzonego ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczania niektórych skutków kradzieży tożsamości, Dz. U. poz. 1394 ze zm.), do kar pieniężnych, o których mowa w art. 140ma i art. 140mb, przepisów art. 189d-189f k.p.a. nie stosuje się. Oznacza to m.in., że nie ma możliwości odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu (art. 189f k.p.a.).
Sąd stwierdza, że w rozpoznanej sprawie wszystkie warunki nałożenia kary pieniężnej na skarżących zostały spełnione.
Jak wynika z akt sprawy, 18 stycznia 2024 r. skarżący nabyli pojazd BMW X7 rok prod. 2021 uszkodzony (faktura – k. 2 akt adm.). Wobec tego, że skarżący są przedsiębiorcami prowadzącymi na terytorium RP działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, obowiązani byli do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 90 dni. Wniosek taki złożyli w ostatnim dniu terminu 90-dniowego, a mianowicie 17 kwietnia 2024 r. (wniosek – k. 1 akt adm.). Wniosek dotknięty był brakami, bo załączono do niego tylko kopię wspomnianej faktury. Zdaniem Sądu, jest to działanie dość zaskakujące w przypadku podmiotu trudniącego się obrotem pojazdami i świadczy o braku rzeczywistej woli dopełnienia obowiązku rejestracji pojazdu.
W związku z brakami wniosku organ I instancji pismem z 18 kwietnia 2024 r. wezwał skarżących do dostarczenia wszystkich właściwie dokumentów niezbędnych do rejestracji pojazdu zgodnie z art. 72 p.r.d., bo skarżący żadnego z nich nie przedłożyli (wezwanie – k. 3 akt adm.). Podstawą prawną wezwania uczyniono art. 64 § 2 k.p.a., zgodnie z którym jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni. W wezwaniu wyznaczono termin na dopełnienie czynności mieszczący się w tych granicach, bo wynoszący 7 dni. W wezwaniu wskazano też prawidłowy rygor niezastosowania się do wezwania w postaci sankcji z art. 140mb ust. 3 p.r.d. (kara pieniężna). Wezwanie doręczono 25 kwietnia 2024 r. (k. 4-5 akt adm.). A więc termin na uzupełnienie wniosku mijał 2 maja 2024 r.
W dniu 30 kwietnia 2024 r. wpłynęło do organu pismo D. M. (k. 6 akt adm.), do którego załączono jedynie polisę OC, nie załączono natomiast pozostałych wskazanych w wezwaniu dokumentów. W treści pisma wskazano, że pojazd nie został naprawiony i nie ma możliwości uzyskania zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu. Jednocześnie skarżący wnieśli o odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej.
Organ I instancji od nałożenia kary nie mógł odstąpić, co wynika z przywołanego wyżej art. 140n ust. 6 p.r.d. W związku z tym organ ten, decyzją z dnia 14 maja 2024 r., odmówił rejestracji pojazdu (k. 9 akt adm.), a decyzją z 16 września nałożył na skarżących karę pieniężną w wysokości 1000 zł (k. 30 akt adm.).
Tylko ta ostatnia decyzja i utrzymująca ją w mocy decyzja organu II instancji jest przedmiotem kontroli w rozpoznanej sprawie. Sąd stwierdza, że decyzja ta jest w pełni prawidłowa, bowiem dotyczy skarżących jako właścicieli pojazdu obowiązanych do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, którzy pomimo wezwania nie uzupełnili braków złożonego wniosku w wyznaczonym terminie (art. 140mb ust. 3 p.r.d.). Wysokość kary pieniężnej również była prawidłowa (1000 zł).
W skardze podniesiono dwa argumenty przeciwko tej decyzji – oba niezasadne. Po pierwsze, zarzucano, że organ nie zastosował dłuższego niż 7 dni terminu w wezwaniu do uzupełnienia braków wniosku o rejestrację pojazdu. Sąd zauważa, że organ miał prawo wyznaczyć taki termin, jaki uznał za wskazany, zwłaszcza że termin podstawowy wynosił 90 dni. Skarżący natomiast mogli wnosić o wysłużenie tego terminu, ale tego nie uczynili. Zdaniem Sądu, było im to obojętne, bo i tak nie zamierzali dopełnić obowiązku rejestracji pojazdu. Świadczą o tym okoliczności sprawy (złożenie niekompletnego, bo bez załączników, wniosku o rejestrację pojazdu i to w ostatnim dniu terminu 90-dniowego, zasłanianie się twierdzeniem, że nie ma możliwości uzyskania zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, bo pojazd jest uszkodzony, zapominając najwyraźniej, że to skarżący go kupili w takim stanie i to oni powinni go doprowadzić do stanu zdatnego do użytku, więc o odpowiedzialności organu za wynik niniejszej sprawy nie może tu być mowy). Po drugie, zarzucano, że przecież skarżący wystąpili o zarejestrowanie pojazdu z adnotacją o zatrzymaniu elektronicznym dowodu rejestracyjnego z uwagi na uszkodzenie pojazdu. Wniosek taki skarżący sformułowali w piśmie z 21 maja 2024 r. (k. 13 akt adm.), będącym reakcją na decyzję o odmowie rejestracji pojazdu. Pismo to wraz z aktami sprawy zostało zwrócone przez organ II instancji organowi I instancji ze wskazaniem, że nie jest ono odwołaniem od decyzji o odmowie rejestracji pojazdu, lecz wnioskiem w nowej sprawie (k. 22 akt adm.). W związku z tym organ I instancji postanowieniem z 9 lipca 2024 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, gdyż istnieje w obrocie prawnym decyzja ostateczna rozstrzygająca sprawę (k. 23 akt adm.). Chodziło tu zapewne o odmowę wszczęcia postępowania w sprawie rejestracji pojazdu z uwagi powagę rzeczy rozstrzygniętej, która stanowi przeszkodę do wszczęcia i prowadzenia postępowania w sprawie ponownej rejestracji pojazdu, gdyż wydana w tej sprawie decyzja byłaby dotknięta wadą z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Niemniej postanowienie to jest ostateczne (nie zostało zaskarżone), więc jest jasne, że nie doszło do rejestracji pojazdu z adnotacją o zatrzymaniu elektronicznym dowodu rejestracyjnego z uwagi na uszkodzenie pojazdu. Argumenty skargi wskazujące na konieczność wyłączenia pojazdu z obowiązku rejestracji do czasu naprawy są więc pozbawione znaczenia w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).
ds
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło