III SA/Łd 1123/17
PostanowienieWSA w Łodzi2018-01-16
Skład orzekający: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wymeldowania, wniesiona przed rozpoznaniem zażalenia na to postanowienie przez organ wyższej instancji, jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na postanowienie organu administracyjnego, na które służy zażalenie, jest niedopuszczalna, jeśli została wniesiona przed rozpoznaniem tego zażalenia przez organ wyższej instancji. Brak wyczerpania środków zaskarżenia stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wójta Gminy o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wymeldowania. Skarżąca uważała, że organ odmówił wszczęcia postępowania w sposób nieprawidłowy. Wójt Gminy wyjaśnił, że nie miał podstaw do wszczęcia postępowania. Skarga została wniesiona przed rozpoznaniem zażalenia na postanowienie Wójta przez Wojewodę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wymeldowania postanawia odrzucić skargę.
W dniu 3 listopada 2017 r. J. T. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę "na odmowę wszczęcia postępowania przez Wójta Gminy [...] w sprawie wydania decyzji administracyjnej".
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że pismem z dnia 22 sierpnia 2017 r. zwróciła się do Wójta Gminy [...] o wydanie decyzji administracyjnej dotyczącej wymeldowania A. R. z pobyty stałego z jej nieruchomości R.. Wójt Gminy [...] nie wydał decyzji administracyjnej tylko zawiadomił ją pismem, że A. R. nie jest zameldowany pod numerem porządkowym R., lecz R A. Zdaniem skarżącej, Wójt Gminy [...]odmówił wszczęcia postępowania chcąc ukryć swoje nieprawidłowe działanie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 9 listopada 2017 r. skargę tę przekazano Wójtowi Gminy [...] w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami sprawy zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
W dniu 16 listopada 2017 r. skargę doręczono Wójtowi Gminy [...].
W odpowiedzi na skargę z dnia 29 listopada 2017 r. Wójt Gminy [...] wyjaśnił, że A. R. mieszka na działce nr [...]. Właścicielem tej działki jest J. R.. Natomiast skarżąca mieszka na działce nr 77. Organ administracji nie miał podstaw, aby wszcząć postępowanie i dlatego poinformował skarżącą o tym w piśmie oraz wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Z akt sprawy wynika, że dniu 27 września 2017 r. Wójt Gminy [...] wydał na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wymeldowania A. R.. W skardze skarżąca zakwestionowała odmowę wszczęcia przez Wójta Gminy [...] postępowania w sprawie wymeldowania A. R. i domagała się wydania decyzji administracyjnej. W związku z tym uznać należy, że przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie Wójt Gminy [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wymeldowania. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania służy zażalenie, o czym stanowi art. 61a § 2 k.p.a.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę: jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1); wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (pkt 2); gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3); jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (pkt 4); jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie (pkt 5); jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego (pkt 5a); jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6).
Zgodnie z 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Jednakże w myśl art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Warunkiem koniecznym dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie jest więc uprzednie wniesienie zażalenia. Samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest jednakże równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej. Brak wyczerpania środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.p.s.a.) ma miejsce również w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia przysługującego w postępowaniu administracyjnym, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2004 r., I SA 2813/03). W rozpatrywanej sprawie sytuacja taka ma miejsce. Skarżąca wniosła wprawdzie zażalenie na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. do Wojewody [...], lecz zarówno w dacie wniesienia skargi przez skarżącą do sądu w niniejszej sprawie (bezpośrednio – 3 listopada 2017 r.), jak i przekazania jej organowi administracji (9 listopada 2017 r.), zażalenie to nie zostało jeszcze rozpoznane. Dopiero w dniu [...] r. Wojewoda [...] wydał postanowienie utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wymeldowania A. R..
Wobec powyższego należy uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna, gdyż skarżąca przed jej wniesieniem do sądu nie wyczerpała środka zaskarżenia i z tej przyczyny podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Dodać w tym miejscu należy, że skarżąca wniosła także skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wymeldowania A. R.. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Łd 14/18.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a sąd orzekł, jak w postanowieniu.
e.o.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło