III SA/Łd 116/08

Dnia 21 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant asystent sędziego Tomasz Godlewski po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2008 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę. III SA/Łd 116/08 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia [...] wydaną w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie dodatków mieszkaniowych Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie następującego stanu faktycznego. Wnioskiem z dnia [...] J. K. wystąpił do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. (MOPS) o ponowne przeliczenie dodatków mieszkaniowych przyznanych kolejnymi decyzjami od [...] kolejno do [...] włącznie z uwagi na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 r. wydany w sprawie o sygn. akt: P 4/05. Decyzją z dnia [...] Zastępca Dyrektora MOPS w R. odmówił wznowienia postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy powyższe rozstrzygnięcie. Na skutek wniesionej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, wyrokiem z dnia 21 maja 2007 r. , sygn. akt III SA/Łd 159/07 uchylił decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję Zastępcy Dyrektora MOPS w R . Uzasadniając Sąd wskazał, iż organy administracji rozpatrując przedmiotową sprawę nie wyjaśniły dokładnie treści żądania skarżącego, nie zebrały ani nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego zaś sentencja decyzji organu I instancji nie spełnia wymogów rozstrzygnięcia w rozumieniu art.107 § 1 kpa. Naruszyły tym przepisy art.7, art.8,art. 9, art. 64 § 2, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 kpa co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej działając z upoważnienia Prezydenta Miasta R., decyzją z dnia [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie dodatków mieszkaniowych określonych decyzjami o nr [...]. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Dyrektor MOPS wskazał, iż zgodnie z treścią art. 145a/ § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Kpa) można żądać wznowienia postępowania w przypadku gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. Termin do wniesienia skargi o wznowienie na tej podstawie wynosi jeden miesiąc liczony od dnia wejście w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. W niniejszej sprawie wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 r. o sygn. akt P 4/05, stanowiący podstawę żądania wznowienia postępowania, wszedł w życie z w dniu 18 maja 2006 r. (data ogłoszenia orzeczenia w Dzienniku Ustaw). Natomiast wniosek J. K. o wznowienie postępowania został złożony w dniu [...] r., a więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego do jego wniesienia. Ponadto organ I instancji wskazał, iż ostatecznym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. J. K. odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie dodatków mieszkaniowych. Od powyższej decyzji J. K. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Podniósł, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisu art. 2, art. 30 , art. 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej oraz z naruszeniem art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 35 i art. 38 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący nie uzasadnił podniesionych zarzutów. Podniósł również, iż organ I instancji przyjmując jego wniosek z dnia [...] r. naruszył przepis art. 9 Kpa. poprzez niedoinformowanie skarżącego o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzająca możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła było dotknięte jedną z wad szczegółowo wyliczoną w przepisach art. 145 i art. 145a/ Kpa. Organ odwoławczy podniósł, iż w niniejszej sprawie J. K. składając wniosek o wznowienie postępowania w sprawie dodatków mieszkaniowych, na podstawie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 r. , sygn. akt P 4/05, uchybił ustawowemu terminowi przewidzianemu do złożenia skargi o wznowienie na tej podstawie. Zgodnie bowiem z treścią art. 145a/ Kpa termin ten wynosi jeden miesiąc od daty wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, co w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu 18 maja 2006 r. Natomiast wniosek o wznowienie postępowania skarżący złożył w dniu [...] r. W związku z powyższym uznać należało, iż organ I instancji prawidłowo odmówił wznowienia postępowania. W odniesieniu do zarzutu niedoinformowania strony skarżącej o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargo o wznowienie postępowania Kolegium uznało go za chybiony. Obowiązujące bowiem przepisy nie nakładają na organy administracji informowania stron z urzędu o potrzebie składania takiego wniosku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. K. zarzucił, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 9 i art. 10 Kpa. W ocenie skarżącego organy administracji nie pouczając go o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu , jak również pozbawiając go możliwości czynnego udziału w toczącym się postępowaniu naruszyły podstawowe zasady postępowania administracyjnego. Ponadto skarżący podniósł, iż jest dyskryminowany przez Dyrektora MOPS w R., która "postanowiła postawić swoje ambicje ponad prawem". W związku z powyższym J. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, gdyż nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji naruszały przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogłoby stanowić podstawę do ich uchylenia. Punktem wyjścia dla oceny prawidłowości wydania zaskarżonej decyzji z dnia [...] muszą być rozważania zawarte w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi dnia 21 maja 2007 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 159/07. Zgodnie bowiem z treścią art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sad oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Natomiast w myśl art. 170 powołanej wyżej ustawy orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W wyroku z dnia 21 maja 2007 r. Sąd stwierdził, iż zarówno decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. , jak i poprzedzającą ją decyzja Zastępcy Dyrektora MOPS w R. z dnia [...] r. wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania a mianowicie art.7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 64 § 1 art. 77 § 1, art. 80 oraz 107 § 1 Kpa i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd uznał, iż organy administracji nie wyjaśniły dokładnie treści żądania skarżącego, nie zebrały ani nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego zaś sentencja decyzji organu I instancji nie spełnia wymogów rozstrzygnięcia w rozumieniu art.107 § 1 kpa. Naruszyły tym przepisy art.7,8,9.64 § 2,77 § 1,80 i 107 § 1 kpa co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd wskazał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji winien dokładnie ustalić treść żądania skarżącego. Należy wyjaśnić jakie konkretnie postępowania objęte są wnioskiem, czy zostały one zakończone decyzjami a jeżeli tak to jaki jest ich numer i data, czy są one ostateczne oraz jaki organ rozpoznawał te sprawy w ostatniej instancji. Dopiero po wyjaśnieniu wszystkich tych kwestii organ powinien podjąć dalsze czynności w sprawie mając na uwadze fakt, iż każda decyzja lub postanowienie winny spełniać wymogi określone w art.107 § 1 kpa. W tym miejscu dodatkowo należy podnieść, że podstawą odmowy wznowienia postępowania jest art. 149 § 3 kpa, którego organ I instancji nie wskazał w swojej decyzji. W ocenie Sądu rozpatrującego obecnie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r., postępowanie w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania w sprawie dodatków mieszkaniowych zostało przeprowadzone zgodnie z wytycznymi Sądu zawartymi w powołanym wcześniej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2007 r. Badając ponownie okoliczności faktyczne sprawy, organy administracji ustaliły treść żądania skarżącego zawartego w wniosku z dnia [...] r. (protokoły przesłuchania strony z dnia [...]r. ). Organy ustaliły również, które z wskazanych przez skarżącego decyzje, wydane zostały na podstawie ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych oraz, że decyzje te stały się ostateczne. Zarówno zaskarżona decyzja , jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiada wymogom konstrukcji decyzji administracyjnej określonej w art. 107 § 1 Kpa. Sentencje powołanych decyzji w sposób przejrzysty określają strony postępowania, decyzje których dotyczy wniosek skarżącego z dnia [...] r., ich numery oraz daty ich wydania oraz podstawę prawną wydania decyzji. Ponadto stosownie do treści art. 149 § 3 Kpa organy administracji dokładnie wskazały, co do których decyzji odmówiły wznowienia postępowania. Natomiast w odniesieniu do zarzutu naruszenia przez organy administracji art. 9 i art. 10 Kpa poprzez niepouczenie skarżącego o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu Sąd wskazał, iż powyższa kwestia była przedmiotem odrębnego postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Z tych wszystkich względów uznając, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego ani też przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. T.P.