III SA/Łd 118/16

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Wojewody [...] z [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie odsetek od należności z tytułu zwrotu dofinansowania na podjęcie działalności gospodarczej postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; 2) przyznać skarżącemu J. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego R.A. III SA/Łd 118/16 Uzasadnienie J. W. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody ...] z [...] (znak [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie odsetek od należności z tytułu zwrotu dofinansowania na podjęcie działalności gospodarczej. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając formularz wniosku na druku "PPF". Z treści wniosku wynikało, że skarżący wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Nie osiąga żadnych dochodów, jest osobą bezrobotną – jak w związku z tym wyjaśnił utrzymuje się dochodów żony z tytułu umowy o pracę w kwocie 2.000 zł. Skarżący nie jest właścicielem domu, mieszkania ani żadnej innej nieruchomości, zamieszkuje w mieszkaniu żony (39 m2), z którą pozostaje w rozdzielności majątkowej. Zgodnie z oświadczeniem, nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Wskazał dodatkowo na koszty bieżącego utrzymania ponoszone w ramach gospodarstwa domowego, które wyliczył na ok. 1.900 zł (w tym m.in. czynsz – 500 zł, energia elektryczna – 120 zł, leki – 400 zł). Podniósł również, że mieszkanie jest zadłużone z uwagi na zaległy czynsz w kwocie ok. 3.000 zł. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest umorzenie postępowania w sprawie wniosku o umorzenie odsetek od należności z tytułu zwrotu dofinansowania na podjęcie działalności gospodarczej dla osoby bezrobotnej. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. b) wskazywanej ustawy. Tym samym wniosek skarżącego w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta ona już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego też względu rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie należało umorzyć na podstawie art. 249a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 1 postanowienia). Z kolei jak wynika z art. 262 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Rozpoznając wniosek skarżącego referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, niedysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. W tym kontekście należy mieć przede wszystkim na uwadze obecną sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym fakt, iż jest osobą bezrobotną i w praktyce utrzymuje się wraz z żoną z jej dochodów z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 2.000 zł. Skarżący nie posiada także żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Należy także mieć na uwadze, iż koszty bieżącego utrzymania ponoszone w ramach gospodarstwa domowego wynoszą ok. 1.900 zł (w tym m.in. czynsz – 500 zł, energia elektryczna – 120 zł, leki – 400 zł). Ponadto mieszkanie zajmowane przez skarżącego i jego żonę jest zadłużone z uwagi na zaległy czynsz w kwocie ok. 3.000 zł. W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 pkt 1 lit. b) oraz art. 262 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.