III SA/Łd 118/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. A. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 stycznia 2024 r. nr 183/2024 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 5 lutego 2024 r. T. A. reprezentowany przez A. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 stycznia 2024 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2024 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał pełnomocnika skarżącego – A. A. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez podpisanie skargi, bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, wskazanie nr PESEL skarżącego i złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu obejmującego umocowanie do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony A. A. na podany w skardze adres w dniu 12 marca 2024 r. (k nr 12 akt sądowych). Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi, zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2024 r. sąd wezwał skarżącego – T. A. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez podpisanie skargi, bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz podanie nr PESEL. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu na podany w skardze adres w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) w dniu 25 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zaważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały uregulowane w art. 46 i art. 47 p.p.s.a W myśl art. 46 § 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Stosownie zaś do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Treść powyższych przepisów nie pozostawia wątpliwości, że brak wskazania numeru PESEL i brak podpisu skargi, stanowią braki, które uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu i stanowią podstawę jej odrzucenia. Dodatkowo należy wskazać, że w dniu 3 lipca 2023 r. w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę, w myśl której niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. W uzasadnieniu przywołanej uchwały podkreślono, że poszukiwanie przez sąd numeru PESEL strony w aktach administracyjnych nie ma normatywnej podstawy i nie jest obowiązkiem sądu. Jego podanie należy do strony inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne. Jeżeli w pierwszym piśmie w sprawie strona nie wskazała swojego numeru PESEL to taki brak pisma podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd nie jest uprawniony do podejmowania czynności procesowych za stronę, w szczególności uzupełniania braków formalnych pisma. Stanowisko zajęte we wskazanej wyżej uchwale wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych, co wynika z treści art. 269 § 1 p.p.s.a. Przepis ten nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale i przyjmować wykładni prawa odmiennej od tej, która została przyjęta przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2019 r., I FSK 116/17). Uchwała ta ma zatem charakter wiążący. Nie można jej więc pominąć również przy rozstrzygnięciu niniejszej sprawy. W myśl art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 896, 1933 i 2042), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Stosownie zaś do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi i podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni wraz z pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącemu na adres wskazany w skardze w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) w dniu 25 kwietnia 2024 r. Przesyłkę awizowano po raz pierwszy w dniu 11 kwietnia 2024 r. i złożono ją na okres siedmiu dni we właściwej placówce pocztowej (tj. UP1 Z. W.). W dniu 19 kwietnia 2024 r. przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 27 kwietnia 2024 r. zwrócono przesyłkę nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Skoro zatem skarżący nie odebrał przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. z dniem 25 kwietnia 2024 r. W tej sytuacji termin do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi rozpoczął swój bieg od dnia 26 kwietnia 2024 r., a upłynął w dniu 2 maja 2024 r. (czwartek). W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., odrzucił skargę. eg