III SA/Łd 1185/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), , Protokolant specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2016 roku sprawy ze skargi A. J. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014 w pomniejszonej wysokości po wznowieniu postępowania oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267) - Kodeks postępowania administracyjnego, art. 10 Ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1438 z późn. zm.), art. 21, art. 30, art. 31 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. Nr 173), § 2, § 3, § 4, § 11, § 38 pkt 1, załączniki 3, 5, 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolno środowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 poz. 361 z późn. zm.), z w. z § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2014 r. poz. 324), art. 16 ust. 3 akapit 2 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. L nr 25 poz. 8), Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] utrzymał w mocy decyzję nr z dnia [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej i o przyznaniu A. J. płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości, wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: W dniu 13 maja 2014 r. producent złożył wniosek, w którym wystąpił o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej do pakietu 1. 1 Zrównoważony sposób gospodarowania do działek rolnych o powierzchni 126,66 ha, do pakietu 8.2.1 Międzyplon ozimy do działek rolnych o powierzchni 53,03 ha, do pakietu 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy do działek rolnych o powierzchni 40,77 ha. W dniu [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w wysokości 79.379,40 zł, w tym: w ramach pakietu 1.1 w wysokości 40.798,80 zł, w ramach pakietu 8.2.1 w wysokości 22 272,60 zł, w ramach pakietu 8.3.1 w wysokości 16 308,00 zł. W dniach 23-26 listopada 2014 r. została przeprowadzona w gospodarstwie producenta kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni, metodą inspekcji terenowej. W dniach 24-26 listopada 2014 r. została przeprowadzona w gospodarstwie producenta kontrola na miejscu w zakresie wzajemnej zgodności. Natomiast w dniu 26 listopada 2014 r. została przeprowadzona w gospodarstwie producenta kontrola na miejscu w zakresie realizacji programu rolnośrodowiskowego. Producent został powiadomiony o kontrolach i w nich uczestniczył. W dniu 19 marca 2015r. A. J. złożył zastrzeżenia do raportu z kontroli na miejscu przeprowadzonych w dniach 23-26 listopada 2014 r. W piśmie z dnia 26 marca 2015 r. nie uwzględniono zastrzeżeń producenta. W dniu 28 kwietnia 2015 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał postanowienie nr [...] o wznowieniu postępowania administracyjnego. W dniu [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję o uchyleniu decyzji dotychczasowej i o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości, tj. w kwocie 40.428,37 zł przyznanej za realizację pakietu 1.1 oraz odmówił przyznania płatności w zakresie pakietów 8.2.1 oraz 8.3.1. W dniu 26 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożył odwołanie od decyzji z dnia [...]. Po rozpatrzeniu odwołania organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji opisał specyfikę postępowania wznowieniowego, w wyniku którego została wydana decyzja będąca przedmiotem odwołania. Wskazał, iż podstawę wznowienia postępowania stanowi przepis art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Organ wskazał, że zasady przyznawania płatności rolnośrodowiskowych określają przepisy Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolno środowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, w brzmieniu sprzed zmiany przepisów wprowadzonej rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U.2014.324), o czym stanowi § 3 ust. 3 ww. Rozporządzenia zmieniającego. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem ", jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, zwanych dalej "działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha; Realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21 października 2005, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej; spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Stosownie do brzmienia § 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego "Podstawowymi wymaganiami, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, są: 1) wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; minimalne wymogi dotyczące stosowania nawozów i środków ochrony roślin, o których mowa w art. 39 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia wymienionego w § 2 ust. 1 pkt 3, zwanego dalej" rozporządzeniem nr 1698/2005", wymienione w załączniku nr 2 do rozporządzenia; inne odpowiednie wymogi obowiązkowe, o których mowa w art. 39 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1698/2005, wymienione w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1, pkt 8, ust. 2, ust. 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego zobowiązanie rolnośrodowiskowe jest realizowane w ramach co najmniej jednego z następujących pakietów: 1) Pakiet 1. Rolnictwo zrównoważone; 2) Pakiet 8. Ochrona gleb i wód;. Rolnik realizujący zobowiązanie rolnośrodowiskowe zachowuje występujące w gospodarstwie rolnym i określone w planie działalności rolnośrodowiskowej trwałe użytki zielone w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) nr 1120/2009 z dnia 29 października 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania systemu płatności jednolitej przewidzianego w tytule III rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "trwałymi użytkami zielonymi", oraz elementy krajobrazu rolniczego nieużytkowane rolniczo, tworzące ostoje dzikiej przyrody; prowadzi na formularzu udostępnionym przez Agencję rejestr działalności rolnośrodowiskowej zawierający wykaz wypasów zwierząt oraz działań agrotechnicznych, w tym zastosowania nawozów wykonania zabiegów przy użyciu środków ochrony roślin, przy czym rejestr ten w zakresie zastosowania nawozów prowadzi się dla całego gospodarstwa rolnego; przestrzega innych wymogów określonych dla danego pakietu lub wariantu. Wymogi dla poszczególnych pakietów i ich wariantów są określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia rolnośrodowiskowego. W przypadku pakietu 1. Rolnictwo zrównoważone, wymagane jest: przestrzeganie prawidłowego doboru i następstwa roślin uprawianych w plonie głównym, przy zastosowaniu co najmniej trzech gatunków roślin, każdego z innej grupy roślin, z wyłączeniem roślin wieloletnich; opracowanie co roku planu nawozowego na podstawie bilansu azotu oraz aktualnej chemicznej analizy gleby, z określeniem zawartości P, K, Mg i potrzeb wapnowania gleby, oraz realizacja tego planu; koszenie w terminie do dnia 31 lipca lub wypasanie w okresie wegetacyjnym na trwałych użytkach zielonych oraz usunięcie lub złożenie w stogi ściętej biomasy w terminie 2 tygodni po pokosie, a w uzasadnionych przypadkach w dłuższym terminie, niezwłocznie po ustaniu przyczyn, ze względu na które dotrzymanie dwutygodniowego terminu nie było możliwe;(...) 5) nieprzekraczanie maksymalnej dawki azotu pochodzącego z nawozów naturalnych, kompostów i nawozów mineralnych wynoszącej 150 kg/ha na gruntach ornych, 120 kg/ha na trwałych użytkach zielonych - lecz nie więcej niż maksymalna dawka azotu takiego pochodzenia, określona w programie działań mających na celu ograniczenie odpływu azotu ze źródeł rolniczych na obszarze szczególnie narażonym, na którym jest położone, chociażby w części, gospodarstwo rolne rolnika, pomniejszona o 10% na gruntach ornych i 40% na trwałych użytkach zielonych; 6) niestosowanie osadów ściekowych. W przypadku pakietu 8. Ochrona gleb i wód wprowadza się zakaz uprawy w międzyplonie lub wsiewce poplonowej roślin, do których uprawy może zostać przyznana specjalna płatność obszarowa do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, jeżeli w plonie głównym uprawiana była ta sama roślina. Wymagane jest, w przypadku wariantu 8.2 Międzyplon ozimy: 1) wykonanie po zbiorze plonu głównego siewu roślin ozimych jako międzyplonu ozimego do dnia 30 września; niestosowanie pod międzyplon ozimy innych nawozów niż naturalne, przy czym jest dopuszczalne stosowanie wapna, jeżeli nie wpłynie to negatywnie na realizację celu pakietu; niestosowanie ścieków i osadów ściekowych na międzyplon ozimy; przyoranie biomasy międzyplonu ozimego, z wyłączeniem uprawy gleby w systemie bezorkowym; zakaz spasania międzyplonu ozimego poza okresem wiosny; niewznawianie zabiegów agrotechnicznych przed dniem l marca; zakaz uprawy w plonie głównym rośliny, która była uprawiana w międzyplonie ozimym, lub formy jarej takiej rośliny; w przypadku uprawy międzyplonu ozimego w międzyrzędziach chmielnika, powierzchnia uprawy tego międzyplonu powinna stanowić około 67% łącznej powierzchni plantacji chmielu. Wymagane jest w przypadku realizacji wariantu 8.3. Międzyplon ścierniskowy: 1) wykonanie po zbiorze plonu głównego siewu roślin jarych jako międzyplonu ścierniskowego do dnia 30 września; niestosowanie pod międzyplon ścierniskowy innych nawozów niż naturalne, przy czym jest dopuszczalne stosowanie wapna, jeżeli nie wpłynie to negatywnie na realizację celu pakietu; niestosowanie ścieków i osadów ściekowych na międzyplon ścierniskowy; przyoranie biomasy międzyplonu ścierniskowego, z wyjątkiem uprawy gleby w systemie bezorkowym; możliwość spasania biomasy międzyplonu ścierniskowego w okresie jesieni; niewznawianie zabiegów agrotechnicznych przed dniem 1 marca; zakaz uprawy w plonie głównym rośliny, która była uprawiana w międzyplonie ścierniskowym; w przypadku uprawy międzyplonu ścierniskowego w międzyrzędziach chmielnika, powierzchnia uprawy tego międzyplonu powinna stanowić około 67% łącznej powierzchni plantacji chmielu. Stosownie do brzmienia § 11 rozporządzenia rolnośrodowiskowego płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych - w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 – 6 i 8. Zgodnie z art. 16 ust. 3 akapit 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 - w przypadku gdy powierzchnia deklarowana we wniosku jest większa od powierzchni stwierdzonej, wysokość płatności jest ustalona w oparciu o powierzchnię stwierdzoną. Stosownie do brzmienia § 38 pkt 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach określonych wariantów poszczególnych pakietów, płatność rolnośrodowiskowe przysługuje w danym roku w zmniejszonej wysokości, w części dotyczącej: 1) działek rolnych (...) w stosunku do których stwierdzono takie uchybienie, z tym że w określonych przypadkach wymienionych w załączniku nr 7 do rozporządzenia wysokość płatności rolnośrodowiskowej jest zmniejszana w części dotyczącej danego pakietu albo wariantu. Zgodnie z załącznikiem nr 7 do rozporządzenia rolnośrodowiskowego w przypadku pakietu/wariantu 8.2.1 - międzyplon ozimy, brak siewu roślin poplonowych skutkuje zmniejszeniem płatności w zakresie ww. wariantu o 100%. Zgodnie z załącznikiem nr 7 do rozporządzenia rolnośrodowiskowego w przypadku pakietu/wariantu 8.3.1 - międzyplon ścierniskowy, brak siewu roślin poplonowych skutkuje zmniejszeniem płatności w zakresie ww. wariantu o 100%. Organ wskazał że zasady przeprowadzenia kontroli na miejscu regulują przepisy Ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju obszarów Wiejskich. Stosownie do brzmienia art. 30 ww. Ustawy, w zakresie określonym w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, agencja płatnicza oraz podmioty wdrażające przeprowadzają kontrole, w tym kontrole na miejscu i wizytacje w miejscu (...). Organ zauważył, iż w dniu 26 listopada 2014 r. została przeprowadzona w gospodarstwie producenta kontrola na miejscu w zakresie realizacji programu rolnośrodowiskowego. Producent został powiadomiony o kontroli i w niej uczestniczył. W toku kontroli stwierdzono nieprawidłowości w postaci zarówno zawyżenia jak i zaniżenie powierzchni deklarowanej w stosunku do powierzchni stwierdzonej w stosunku do części działek. Ponadto nie stwierdzono deklarowanej uprawy w międzyplonie. Stwierdzony rodzaj upraw został udokumentowany poprzez wykonanie fotografii ww. działek rolnych. Odnośnie pakietu 1.1 Zrównoważony sposób gospodarowania organ wyjaśnił, że A. J. we wniosku z dnia 13 maja 2015 r. zadeklarował realizację pakietu 1.1 na powierzchni 131,74 ha, przy czym działki rolne: BC, CC, CD, EE o łącznej powierzchni 5,08 ha zostały oznaczone przez producenta we wniosku jako działki bez płatności, wobec czego powierzchnia deklarowana wynosi 126,66 ha 737,74 ha - 5,08 ha = 126,66 ha. Powierzchnia stwierdzona wynosi 125,51 ha. Różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną i stwierdzoną wynosi 1,15 ha, co wynika z zastosowania kompensacji powierzchni działek rolnych, na których w toku kontroli na miejscu zastosowano kod DR13+ i DR13, zgodnie z pkt 79 preambuły do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. Kod DR13- oznacza, że zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest mniejsza od powierzchni stwierdzonej, kod DR 13+ oznacza, że zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej. Dla działek rolnych z kodem DR13- została zapisana powierzchnia stwierdzona w kontroli na miejscu (łączna powierzchnia zaniżenia powierzchni działek rolnych wynosi 0,67 ha), co umożliwiło kompensację powierzchni działek z błędem DR13+ (łączna powierzchnia zawyżenia powierzchni działek rolnych wynosi -1,82 ha). Różnica wynosi - 1,15 ha. Zgodnie z art. 16 ust. 3 akapit 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011, w przypadku gdy powierzchnia deklarowana we wniosku jest większa od powierzchni stwierdzonej, wysokość płatności jest ustalona w oparciu o powierzchnią stwierdzoną. Przy określeniu początkowej wysokości płatności organ uwzględnił powierzchnię stwierdzoną w toku kontroli na miejscu i w toku kontroli administracyjnej, tj. 125,51 ha. Organ wyjaśnił, że w przypadku pakietu 1 Rolnictwo zrównoważone, wysokość pomocy uzależniona jest od wielkości powierzchni objętej wsparciem (degresywność). Płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana w wysokości 100 % stawki płatności - za powierzchnię od 0,1 ha do 100 ha; 50 % stawki płatności - za powierzchnię powyżej 100 ha do 200 ha; 10 % stawki płatności -za powierzchnię powyżej 200 ha. Co oznacza, że w ramach pakietu 1 za powierzchnię 100 ha przysługuje płatność w wysokości 100 % stawki płatności, za powierzchnię 25,51 ha przysługuje płatność w wysokości 50 % stawki płatności. W analizowanym przypadku uśredniona stawka płatności wynosi 321,944641 zł zł/ha. Kwota wynikająca z uwzględnienia powierzchni stwierdzonej i uśrednionej stawki płatności wynosi 40 428,37 zł. Odnośnie Pakietu 8 Ochronna gleb i wód, wariant 2.1 Międzyplon ozimy organ wskazał, że powierzchnia deklarowana wynosi 53,03 ha. W toku kontroli w zakresie realizacji programu rolnośrodowiskowego na wszystkich działkach rolnych deklarowanych do płatności zastosowano kod W14, który oznacza, że nie stwierdzono deklarowanej uprawy w międzyplonie. Na części działek rolnych (F, G, L, Ł, BB, DD) nie stwierdzono deklarowanej uprawy w międzyplonie, nawet w formie mieszanki. Stosownie do brzmienia § 38 pkt 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach określonych wariantów poszczególnych pakietów, płatność rolnośrodowiskowe przysługuje w danym roku w zmniejszonej wysokości, w części dotyczącej: 1) działek rolnych (...) w stosunku do których stwierdzono takie uchybienie, z tym że w określonych przypadkach wymienionych w załączniku nr 7 do rozporządzenia wysokość płatności rolnośrodowiskowej jest zmniejszana w części dotyczącej danego pakietu albo wariantu. Zgodnie z załącznikiem nr 7 do rozporządzenia rolnośrodowiskowego, w przypadku pakietu/wariantu 8.2.1 - międzyplon ozimy, brak siewu roślin poplonowych skutkuje zmniejszeniem płatności w zakresie ww. wariantu o 100%. W związku z powyższym organ odmówił producentowi przyznania płatności w zakresie pakietu 8.2.1. Odnosząc się do Pakietu 8 Ochronna gleb i wód, wariant 3.1 Międzyplon ścierniskowy organ wskazał, że powierzchnia deklarowana wynosi 40,77 ha. W toku kontroli w zakresie realizacji programu rolnośrodowiskowego na wszystkich działkach rolnych deklarowanych do płatności zastosowano kod W21, który oznacza, że nie stwierdzono deklarowanej uprawy w międzyplonie. Stosownie do brzmienia § 38 pkt 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach określonych wariantów poszczególnych pakietów, płatność rolnośrodowiskowe przysługuje w danym roku w zmniejszonej wysokości, w części dotyczącej działek rolnych (...) w stosunku do których stwierdzono takie uchybienie, z tym że w określonych przypadkach wymienionych w załączniku nr 7 do rozporządzenia wysokość płatności rolnośrodowiskowej jest zmniejszana w części dotyczącej danego pakietu albo wariantu." Zgodnie z załącznikiem nr 7 do rozporządzenia rolnośrodowiskowego w przypadku pakietu/wariantu 8.3 - międzyplon ścierniskowy, brak siewu roślin poplonowych skutkuje zmniejszeniem płatności w zakresie ww. wariantu o 100%. W związku z powyższym organ odmówił producentowi przyznania płatności w zakresie pakietu 8.3.1. Organ podkreślił, że w toku prowadzonego postępowania producent nie przedstawił dowodów, które stanowiłyby podstawę do podważenia wyników dowodu z kontroli na miejscu. Wyjaśniono, że stosownie do brzmienia art. 21 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich - na stronie ciąży obowiązek przedstawienia dowodów oraz dawania wyjaśnień, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Mając na względzie treść cytowanego przepisu, organ II instancji oparł swoje ustalenia faktyczne na danych zawartych w raporcie z kontroli na miejscu. . Organ wskazał, że zastrzeżenia do raportu z kontroli na miejscu zostały złożone przez producenta, zgodnie z właściwością, do Kierownika Biura Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, który w piśmie z dnia 26 marca 2015 r. poinformował producenta, że zastrzeżenia do ustaleń kontrolnych nie zostały uwzględnione. Pismo zostało doręczone w dniu 30 marca 2015 r. W jego treści szczegółowo poinformowano producenta o stwierdzonych nieprawidłowościach i zastosowanych w ich wyniku kodach pokontrolnych. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, że w piśmie z dnia 19 marca 2015 r. (zastrzeżenia do raportu z kontroli na miejscu) producent wskazał, że wysiał poplon/międzyplon, ale przyznał równocześnie, że dodatkowe nasiona innych zbóż znalazły się na działkach w sposób niezamierzony. Organ wskazał, że po wykonaniu zasiewu a przed przeprowadzeniem kontroli na miejscu producent nie poinformował organu o tym fakcie. Brak jest zatem podstaw do uznania, że działanie to nie było zamierzone. Ponadto na części działek rolnych (F, G, L, Ł, BB, DD) nie stwierdzono deklarowanej uprawy w międzyplonie, nawet w formie mieszanki. W związku z powyższym organ uznał, iż brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania. Na powyższą decyzję A. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a w szczególności art. 7, 8 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez nie rozpatrzenie zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego w całości i w sposób wyczerpujący, poprzez brak odniesienia się przez organ I instancji do zastrzeżeń do protokołu z dnia 19 marca 2015 roku, co powoduje, iż organ I instancji oparł zaskarżoną decyzję na niepełnym materiale dowodowym. Zarzucono także naruszenie art. 10 § 1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego, bowiem organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Ponadto zarzucono niesłuszne przyjęcie i ustalenie, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowych, w sytuacji gdy dowody zebrane przez organ wydający zaskarżoną decyzję nie pozwalają na stwierdzenie okoliczności, które uzasadniałyby odmowę przyznania powyższych płatności. Wniesiono o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając stanowisko oraz argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Zgodnie z treścią § 2 ust.1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolno środowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 poz. 361 z późn. zm.) płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, zwanych dalej "działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej; 4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. W myśl § 3 wymienionego rozporządzenia podstawowymi wymaganiami, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, są: 1) wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; 2) minimalne wymogi dotyczące stosowania nawozów i środków ochrony roślin, o których mowa w art. 39 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia wymienionego w § 2 ust. 1 pkt 3, zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1698/2005", wymienione w załączniku nr 2 do rozporządzenia; 3) inne odpowiednie wymogi obowiązkowe, o których mowa w art. 39 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1698/2005, wymienione w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Zgodnie z treścią § 4 ust.1 pkt.1 i 8 wymienionego rozporządzenia zobowiązanie rolnośrodowiskowe jest realizowane w ramach co najmniej jednego z następujących pakietów: 1) Pakiet 1. Rolnictwo zrównoważone; 8) Pakiet 8. Ochrona gleb i wód; W myśl § 4 ust.2 i 3 rozporządzenia z 13 marca 2013r. rolnik realizujący zobowiązanie rolnośrodowiskowe: 1) zachowuje występujące w gospodarstwie rolnym i określone w planie działalności rolnośrodowiskowej trwałe użytki zielone w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) nr 1120/2009 z dnia 29 października 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania systemu płatności jednolitej przewidzianego w tytule III rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "trwałymi użytkami zielonymi", oraz elementy krajobrazu rolniczego nieużytkowane rolniczo, tworzące ostoje dzikiej przyrody; 2) prowadzi na formularzu udostępnionym przez Agencję rejestr działalności rolnośrodowiskowej zawierający wykaz wypasów zwierząt oraz działań agrotechnicznych, w tym zastosowania nawozów i wykonania zabiegów przy użyciu środków ochrony roślin, przy czym rejestr ten w zakresie zastosowania nawozów prowadzi się dla całego gospodarstwa rolnego; 3) przestrzega innych wymogów określonych dla danego pakietu lub wariantu. Wymogi dla poszczególnych pakietów i ich wariantów są określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia. Zgodnie z załącznikiem nr 3 do rozporządzenia w przypadku pakietu 1 rolnictwa zrównoważone wymagane jest: 1) przestrzeganie prawidłowego doboru i następstwa roślin uprawianych w plonie głównym, przy zastosowaniu co najmniej trzech gatunków roślin, każdego z innej grupy roślin, z wyłączeniem roślin wieloletnich; 2) opracowanie co roku planu nawozowego na podstawie bilansu azotu oraz aktualnej chemicznej analizy gleby, z określeniem zawartości P, K, Mg i potrzeb wapnowania gleby, oraz realizacja tego planu; 3) koszenie w terminie do dnia 31 lipca lub wypasanie w okresie wegetacyjnym na trwałych użytkach zielonych oraz usunięcie lub złożenie w stogi ściętej biomasy w terminie 2 tygodni po pokosie, a w uzasadnionych przypadkach w dłuższym terminie, niezwłocznie po ustaniu przyczyn, ze względu na które dotrzymanie dwutygodniowego terminu nie było możliwe; 4) w przypadku równoczesnej realizacji na tych samych gruntach rolnych: a) pakietu 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone - koszenie w odpowiednim terminie określonym w części III. Pakiet 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone, b) pakietu 4. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000 lub pakietu 5. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000 - koszenie w odpowiednim terminie określonym w części IV. Pakiet 4. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000 i Pakiet 5. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000; 5) nieprzekraczanie maksymalnej dawki azotu pochodzącego z nawozów naturalnych, kompostów i nawozów mineralnych wynoszącej: 150 kg/ha na gruntach ornych, 120 kg/ha na trwałych użytkach zielonych - lecz nie więcej niż maksymalna dawka azotu takiego pochodzenia, określona w programie działań mających na celu ograniczenie odpływu azotu ze źródeł rolniczych na obszarze szczególnie narażonym, na którym jest położone, chociażby w części, gospodarstwo rolne rolnika, pomniejszona o 10% na gruntach ornych i 40% na trwałych użytkach zielonych; 6) niestosowanie osadów ściekowych. W myśl załącznika nr 3 w przypadku pakietu 8 – Ochrona gleb i wód wprowadza się zakaz uprawy w międzyplonie lub wsiewce poplonowej roślin, do których uprawy może zostać przyznana specjalna płatność obszarowa do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, jeżeli w plonie głównym uprawiana była ta sama roślina. Wymagane jest w przypadku wariantu 8.2 Międzyplon ozimy : 1) wykonanie po zbiorze plonu głównego siewu roślin ozimych jako międzyplonu ozimego do dnia 30 września; 2) niestosowanie pod międzyplon ozimy innych nawozów niż naturalne, przy czym jest dopuszczalne stosowanie wapna, jeżeli nie wpłynie to negatywnie na realizację celu pakietu; 3) niestosowanie ścieków i osadów ściekowych na międzyplon ozimy; 4) przyoranie biomasy międzyplonu ozimego, z wyłączeniem uprawy gleby w systemie bezorkowym; 5) zakaz spasania międzyplonu ozimego poza okresem wiosny; 6) niewznawianie zabiegów agrotechnicznych przed dniem 1 marca; 7) zakaz uprawy w plonie głównym rośliny, która była uprawiana w międzyplonie ozimym, lub formy jarej takiej rośliny; 8) w przypadku uprawy międzyplonu ozimego w międzyrzędziach chmielnika, powierzchnia uprawy tego międzyplonu powinna stanowić około 67% łącznej powierzchni plantacji chmielu. Wymagane jest w przypadku realizacji wariantu 8.3 Międzyplon ścierniskowy: 1) wykonanie po zbiorze plonu głównego siewu roślin jarych jako międzyplonu ścierniskowego do dnia 30 września; 2) niestosowanie pod międzyplon ścierniskowy innych nawozów niż naturalne, przy czym jest dopuszczalne stosowanie wapna, jeżeli nie wpłynie to negatywnie na realizację celu pakietu; 3) niestosowanie ścieków i osadów ściekowych na międzyplon ścierniskowy; 4) przyoranie biomasy międzyplonu ścierniskowego, z wyjątkiem uprawy gleby w systemie bezorkowym; 5) możliwość spasania biomasy międzyplonu ścierniskowego w okresie jesieni; 6) niewznawianie zabiegów agrotechnicznych przed dniem 1 marca; 7) zakaz uprawy w plonie głównym rośliny, która była uprawiana w międzyplonie ścierniskowym; 8) w przypadku uprawy międzyplonu ścierniskowego w międzyrzędziach chmielnika, powierzchnia uprawy tego międzyplonu powinna stanowić około 67% łącznej powierzchni plantacji chmielu. Zgodnie z treścią art.16 ust.2 akapit 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U.UE L nr 25 poz. 8) jeżeli obszar zadeklarowany we wniosku o płatność jest większy niż zatwierdzony obszar przypisany do tej grupy upraw, pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonego obszaru przypisanego do tej grupy upraw. Zgodnie z treścią § 38 ust.1 rozporządzenia z 13 marca 2013r. jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach określonych wariantów poszczególnych pakietów, płatność rolnośrodowiskowa przysługuje w danym roku w zmniejszonej wysokości, w części dotyczącej: 1) działek rolnych lub 2) zwierząt ras lokalnych, lub 3) miedz śródpolnych - w stosunku do których stwierdzono takie uchybienie, z tym że w określonych przypadkach wymienionych w załączniku nr 7 do rozporządzenia wysokość płatności rolnośrodowiskowej jest zmniejszana w części dotyczącej danego pakietu albo wariantu. Zgodnie z treścią załącznika nr 7 do rozporządzenia z 13 marca 2013r. w przypadku pakietu/wariantu 8.2.1. międzyplon ozimy, brak siewu roślin poplonowych skutkuje zmniejszeniem płatności w zakresie w/w wariantu o 100%. W myśl załącznika nr 7 do rozporządzenia z 13 marca 2013r. w przypadku pakietu/wariantu 8.3.1. międzyplon ścierniskowy, brak siewu roślin poplonowych skutkuje zmniejszeniem płatności w zakresie w/w wariantu o 100%. Należy zaznaczyć, że zaskarżona decyzja została wydana po wznowieniu postępowania zakończonego decyzją Kierownika Biura Powiatowego AR i MR w P. z [...] o przyznaniu A. J. płatności rolnośrodowiskowych w wysokości 79379,40 zł. Podstawą wznowienia stanowił przepis art.145 § 1 pkt.5 K.p.a. zgodnie z którym w sprawie zakończanej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydal decyzję. W ocenie sądu spełnione zostały przesłanki wznowienia, o których mowa w art.145 § 1 pkt.5 K.p.a. Podstawę wznowienia stanowiły nowe okoliczności faktyczne ujawnione w czasie trzech kontroli na miejscu przeprowadzonych w gospodarstwie skarżącego w dniach 23 – 26 listopada 2014r. Były to następujące kontrole: w zakresie kwalifikowalności powierzchni, w zakresie wzajemnej zgodności oraz w zakresie realizacji programu rolnośrodowiskowego. W wyniku tych kontroli wykryto nieprawidłowości w zakresie powierzchni działek oraz gatunków roślin wysianych w międzyplonie. Okoliczności te istniały w dniu wydania decyzji ([...]) i nie były one znane organowi w momencie jej wydania. Można zatem uznać, ze spełnione zostały przesłanki wznowienia określone w art.145 § 1 pkt.5 K.p.a. Nieprawidłowości ujawnione w czasie trzech kontroli w dniach 23 – 26 listopada 2014r. dotyczyły trzech następujących pakietów: 1. Pakietu 1.1. Zrównoważony sposób gospodarowania 2. Pakiet 8 Ochrona gleb i wód; wariant 2.1 Międzyplon ozimy 3. Pakiet 8 Ochrona gleb i wód; wariant 2.1 Międzyplon ścierniskowy Ad 1) Odnośnie tego pakietu A. J. zadeklarował do płatności działki rolne o powierzchni 126,66 ha i do takiej powierzchni przyznano mu płatność decyzją z [...] (40798,80 zł). Organ administracji dokonał sprawdzenia wielkości zadeklarowanej powierzchni w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art.17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z 19 stycznia 2009r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanowienie określonego systemu wsparcia dla rolników, zmiana rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylenie rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. (Dz. UE L nr 30 poz. 16 ze zm.). W wyniku kontroli ustalono zawyżenie powierzchni deklarowanej w stosunku do powierzchni stwierdzonej w przypadku 6 działek (AD,AE,RR,T,W,Ł) – kod DR 13+. Ustalono także zaniżenie powierzchni deklarowanej w stosunku do powierzchni stwierdzonej odnośnie 15 działek (A,AA,AB,C,CF,D,DD,E,F,G,H,K,L,Z,Ż) kod DR 13-. Organy administracji prawidłowo dokonały kompensacji powierzchni działek oznaczonych kodami DR 13+ i DR 13-. Po wykonaniu tej kompensacji powierzchnia stwierdzona wyniosła 125,51 ha czyli była mniejsza od powierzchni zadeklarowanej (126,66 ha) o 1,15 ha. W związku z czym płatność przysługuje jedynie do powierzchni stwierdzonej. Po dokonaniu stosownych wyliczeń płatność do pakietu 1.1 wyniosła 40428,37 zł. Organy administracji trafnie obniżyły płatność do wymienionej kwoty (zmniejszenie o 370,13 zł). Należy zaznaczyć, że skarżący nie kwestionował ustaleń wyników kontroli w tym zakresie ani prawidłowości wyliczenia zmniejszonej płatności. Ad 2) Odnośnie tego pakietu skarżący zadeklarował działki o powierzchni 53,03 ha. Na działkach zadeklarował uprawę (międzyplon ozimy) żyta ozimego i rzepaku ozimego. W wyniku kontroli na sześciu działkach nie stwierdzono deklarowanej uprawy nawet w formie mieszanki (na działkach BB,DD,F,G,L,Ł deklarowano żyto ozime a stwierdzono facelię i mieszankę rzepaku i facelii) zaś na pozostałych działkach zadeklarowano żyto ozime i rzepak ozimy zaś stwierdzono mieszkanki żyta i facelii oraz rzepaku i facelii (szczegółowy wykaz działek str.7 -8 zaskarżonej decyzji). W przypadku stwierdzenia uchybień w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach określonych wariantów poszczególnych pakietów, płatność rolnośrodowiskowa ulega zmniejszeniu. W przypadku pakietu/wariantu 8.2.1. brak siewu roślin poplonowych skutkuje zmniejszeniem płatności o 100%. Z uwagi na to, że na zgłoszonych działkach nie stwierdzono upraw deklarowanych przez skarżącego organy administracji słusznie odmówiły płatności w zakresie pakietu 8.2.1. Ad 3) W przypadku tego pakietu A. J. zgłosił działki rolne o powierzchni 40,77 ha. Na działkach tych zadeklarował uprawę (międzyplon ścierniskowy) facelii błękitnej. W wyniku kontroli stwierdzono na wszystkich działkach mieszankę rzepaku i facelii. Nie stwierdzono zatem deklarowanej uprawy w międzyplonie. Zgodnie z treścią załącznika nr 7 do rozporządzenia z 13 marca 2013r. w przypadku wariantu 8.3 brak siewu roślin poplonowych skutkuje zmniejszeniem płatności o 100%. Organy administracji trafnie zatem odmówiły płatności w zakresie pakietu 8.3.1. Nieuzasadnione są zastrzeżenia skarżącego do protokołu kontroli przedstawione w piśmie z 19 marca 2015r. (k.228 -230 akt administracyjnych). Biuro Kontroli na Miejscu w obszernym piśmie z 26 marca 2015r. szczegółowo odniosło się do tych zarzutów (k.234 -238 akt administracyjnych) i sąd podzielił argumentację tam przedstawioną. Analiza zastrzeżeń A. J. wskazuje, że w zasadzie nie kwestionuje on ustaleń kontroli lecz stara się usprawiedliwić swoje zachowanie. W swoich zastrzeżeniach kilkakrotnie podnosił, że "pomyłkowo wysiano facelię" albo że, "pomyłkowo wysiano rzepak", "siewnik nie był wyczyszczony", "zbiornik był zanieczyszczony", "nasiona były zanieczyszczone", "kombajn był po zbiorze rzepaku". Skarżący stara się wykazać, że błędy w stwierdzonych uprawach nie były przez niego zawinione. Podkreślić należy, co słusznie podniesiono w zaskarżonej decyzji, że skarżący przed przeprowadzeniem kontroli nie zgłaszał organom błędów w uprawach a na części zgłoszonych działek nie stwierdzono upraw nawet w formie mieszanek. Organy administracji słusznie uznały, że zastrzeżenia A. J. podniesione w piśmie z 19 marca 2015r. nie zasługują na uwzględnienie. Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art.7,8 i 77 § 1 K.p.a. poprzez nieodniesienie się do organu I instancji do zastrzeżeń skarżącego z dnia 19 marca 2015r. Jak już była o tym mowa we wcześniejszych rozważaniach w piśmie z 26 marca 2015r. Biuro Kontroli na Miejscu szczegółowo odniosło się do tych zastrzeżeń zaś organy administracji podzieliły argumentację podniesioną w tym piśmie. Zarzut skargi w tym zakresie nie jest zasadny. Niezasadny jest zarzut skargi naruszenia art.10 § 1 K.p.a. Zgodnie z treścią art.21 ust.1 ustawy z 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. nr 173) z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W myśl zaś art.21 ust.2 pkt.4 wymienionej ustawy w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Skarżący mimo, że był reprezentowany w postępowaniu administracyjnym przez pełnomocnika nie zgłosił żądania o którym mowa w art.21 ust.2 pkt.4 ustawy z 7 marca 2007r. W związku z czym zarzut naruszenia art.10 § 1 K.p.a. nie zasługuje na uwzględnienie. Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że uzasadnione było zmniejszenie płatności w ramach pakietu 1.2. oraz odmowa przyznania płatności w zakresie pakietów 8.2.1. i 8.3.1. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę. R.T.