III SA/Łd 119/11
PostanowienieWSA w Łodzi2011-06-17
Skład orzekający: Małgorzata Łuczyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny, jeśli skarga została wniesiona w terminie, mimo braku jednoznacznego dowodu doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny, jeżeli czynność strony została dokonana w terminie. Brak jednoznacznego dowodu doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu, mimo że skarżący zapoznał się z jego treścią, skutkuje uznaniem, że skarga została wniesiona w terminie, a tym samym wniosek o przywrócenie terminu jest bezzasadny i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.Stan faktyczny
Skarżący R. D. zapoznał się z orzeczeniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. w dniu 17 stycznia 2011 roku. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł w dniu 15 lutego 2011 roku, która została przekazana organowi właściwemu w dniu 18 lutego 2011 roku. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminu. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a następnie wyjaśniał okoliczności doręczenia orzeczenia, nie potrafiąc jednoznacznie wskazać daty doręczenia. Sąd rozpoznał wniosek o przywrócenie terminu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 17 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. D. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia orzeczenia organu I instancji w części dotyczącej wymierzenia kary dyscyplinarnej i utrzymania w mocy zaskarżonego orzeczenia I instancji w pozostałym zakresie p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek.
Orzeczeniem z dnia [...], Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. po rozpoznaniu odwołania R. D. od orzeczenia Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...], Nr [...], uchylił zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej wymierzenia kary dyscyplinarnej, odstępując od jej wymierzenia, a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy.
W dniu 17 stycznia 2011 roku R. D. zapoznał się z treścią orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...]. Powyższą okoliczność skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem.
W dniu 15 lutego 2011 roku skarżący wniósł bezpośrednio do Komendanta Miejskiego Policji w Ł. skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. opatrzoną datą "13 lutego 2011 roku".
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, iż pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w treści zaskarżonego orzeczenia skarżący złożył skargę osobiście w siedzibie I Komisariatu Komendy Miejskiej Policji w Ł. w dniu 15 lutego 2011 roku. W dniu 18 lutego 2011 roku, a więc 2 dni po upływie terminu do jej wniesienia, skarga została przekazana do organu właściwego – Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł.. Jako dowód potwierdzający przedstawione okoliczności organ administracji załączył wykaz przesyłek nr [...] nadanych w I Komisariacie Policji Komendy Miejskiej Policji w Ł. oraz wykaz przesyłek nr [...] z dnia 18 lutego 2011 roku.
Zarządzeniem z dnia 22 marca 2011 roku sędzia sprawozdawca wezwał pełnomocnika organu administracji do jednoznacznego wskazania w terminie 7 dni, w jakiej dacie przesyłka zawierająca skargę R. D. złożona w dniu 15 lutego 2011 roku została przekazana przez Komendę Miejską Policji w Ł., Komendzie Wojewódzkiej Policji w Ł.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, w piśmie procesowym z dnia 31 marca 2011 roku pełnomocnik organu administracji wskazał, iż przesyłka zawierająca skargę R. D., która została złożona w dniu 15 lutego 2011 roku została przekazana (doręczona) do Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. w dniu 18 lutego 2011 roku. Do pisma pełnomocnik załączył wykaz przesyłek nr [...] nadanych przez Pocztę Specjalną Komendy Miejskiej Policji w Ł. z dnia 16 lutego 2011 roku.
Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2011 roku sędzia sprawozdawca wezwał ponownie pełnomocnika organu administracji do jednoznacznego wskazania w terminie 7 dni, czy sporządzenie w dniu 16 lutego 2011 roku wykazu nr [....] przesyłek nadanych przez Pocztę Specjalną Komendy Miejskiej Policji w Ł. jest równoznaczne z wysłaniem w tym dniu przesyłek widniejących w wykazie do Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł., czy też datą faktycznego ich wysłania jest data 18 lutego 2011 roku, w której pokwitowano w Komendzie Wojewódzkiej Policji w Ł. przyjęcie przesyłek z powyższego wykazu. Jednocześnie wezwano również pełnomocnika organu administracji do nadesłania dowodu doręczenia orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...], Nr [...].
W piśmie procesowym z dnia 18 kwietnia 2011 roku, pełnomocnik organu administracji wyjaśnił, że w dniu 16 lutego 2011 roku został sporządzony wykaz przesyłek nr J-41/2 nadanych przez Pocztę Specjalną Komendy Miejskiej Policji w Ł. Sporządzenie w tym dniu tj. w dniu 16 lutego 2011 roku wykazu nie jest równoznaczne z doręczeniem w tym dniu przesyłki widniejącej w wykazie. Doręczenie przesyłki zawartej w wykazie do Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. nastąpiło w dniu 18 lutego 2011 roku i tę datę należy przyjąć jako datę faktycznego nadania i doręczenia złożonej w dniu 15 lutego 2011 roku przez R. D. skargi. Orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 stycznia 2011 roku, a fakt zapoznania się z treścią orzeczenia skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem na załączonym do akt sprawy egzemplarzu orzeczenia.
Zarządzeniem z dnia 6 maja 2011 roku sędzia sprawozdawca wezwał skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 dni, w jaki sposób i w jakiej dacie zostało mu doręczone zaskarżone orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...].
W odpowiedzi na wezwanie, w piśmie procesowym z dnia 17 maja 2011 roku skarżący wyjaśnił, że "nie pamięta kiedy doręczono mu orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...], lecz jest pewien, że skargę wniósł przed upływem terminu".
Zarządzeniem 20 maja 2011 roku sędzia sprawozdawca ponownie wezwał skarżącego do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy widniejąca na orzeczeniu data "17 stycznia 2011 roku" zapoznania się przez skarżącego z tym orzeczeniem jest datą doręczenia mu w tym dniu orzeczenia, pod rygorem uznania, że data "17 stycznia 2011 roku jest datą doręczenia orzeczenia.
W piśmie procesowym z dnia 7 czerwca 2011 roku skarżący wskazał, że nie potrafi jednoznacznie wskazać, czy data zapoznania się z orzeczeniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] jest równoznaczna z datą doręczenia orzeczenia. Do pisma załączył natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wypadek gdyby skarga miałaby zostać odrzucona z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny, albowiem w rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że skarga została złożona w ustawowym terminie.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- [zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a.], skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).
W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin.
Stosownie zaś do treści art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny, jeżeli brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności, w szczególności wówczas, gdy czynność strony była dokonana w terminie (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 268; postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2008 r., I OZ 405/08, LEX nr 493819).
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, skarżący zapoznał się z treścią zaskarżonego orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...], Nr [...] w dniu 17 stycznia 2011 roku. Okoliczność tę skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem na egzemplarzu orzeczenia. Skargę na powyższe orzeczenie wniósł osobiście w dniu 15 lutego 2011 roku w siedzibie I Komisariatu Komendy Miejskiej Policji w Ł. W dniu 18 lutego 2011 roku skarga została przekazana do organu właściwego – Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł.. Jako dowód potwierdzający powyższe okoliczności organ administracji przedstawił wykaz przesyłek nr [...] nadanych w I Komisariacie Policji Komendy Miejskiej Policji w Ł. oraz wykaz przesyłek nr [...] z dnia 18 lutego 2011 roku.
W złożonych wyjaśnieniach organ administracji nie przedstawił jednak dowodu doręczenia skarżącemu orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] Nr [...], wskazując jedynie na udokumentowany fakt zapoznania się z jego treścią w dniu 17 stycznia 2011 roku.
Na tle poczynionych ustaleń faktycznych należy jednak wskazać, iż w myśl art. 109 § 1 k.p.a. decyzję doręcza się stronom na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Zgodnie z art. 39 k.p.a. organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Wobec tego skutki materialne i procesowe decyzji (orzeczenia) są związane z faktem jej doręczenia za pokwitowaniem, a nie zapoznania się z treścią orzeczenia. Ma to szczególne znaczenie, gdyż jak już była o tym mowa powyżej, zgodnie z 53 § 1 p.p.s.a. bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczyna się od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarżący nie kwestionuje faktu doręczenia mu zaskarżonego orzeczenia, jednak na podstawie przedstawionej przez organ dokumentacji nie można bezspornie ustalić, w jakiej dacie organ doręczył zaskarżone orzeczenie. Próby wyjaśnienia tej okoliczności nie dały jednoznacznych rezultatów.
Tym samym, w świetle przedstawionych okoliczności faktycznych Sąd uznał, że brak dowodu doręczenia orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...], Nr [...], skutkuje korzystnym dla strony uznaniem wniesienia skargi z zachowaniem terminu.
Z tych względów wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który to termin, z uwagi na powyższe ustalenia, w ocenie Sądu, nie został uchybiony, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie powołanego art. 88 p.p.s.a. Powyższe oznacza, że Sąd będzie rozpoznawał wniesioną skargę.
a.ł. .
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło