III SA/Łd 1195/11
WyrokWSA w Łodzi2012-04-12
Skład orzekający: Teresa Rutkowska, Małgorzata Łuczyńska, Krzysztof Szczygielski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odmowa przyjęcia na studia doktoranckie z powodu uzyskania zerowej oceny z rozmowy kwalifikacyjnej, mimo braku naruszenia warunków i trybu rekrutacji określonych w uchwale senatu, jest zgodna z prawem?Ratio decidendi
Sąd uznał, że odmowa przyjęcia na studia doktoranckie z powodu uzyskania zerowej oceny z rozmowy kwalifikacyjnej jest zgodna z prawem, jeśli wynika z zastosowania uchwały senatu uczelni określającej zasady rekrutacji. Kandydat, który uzyskał zero punktów z rozmowy kwalifikacyjnej, nie mógł przejść do dalszego postępowania kwalifikacyjnego, a organ odwoławczy miał obowiązek uwzględnić ten wynik. Zarzuty dotyczące braku przygotowania komisji czy celowego wykorzystania przepisów przez komisję uznano za bezzasadne.Stan faktyczny
Kandydat B. S. został odmówiony przyjęcia na studia doktoranckie z powodu braku przygotowania do podjęcia studiów w danej dyscyplinie, co potwierdziła zerowa ocena z rozmowy kwalifikacyjnej. Po utrzymaniu decyzji w mocy przez Rektora Politechniki Ł., kandydat wniósł skargę do WSA, zarzucając celowe wykorzystanie przepisów uchwały senatu w celu jego nieprzyjęcia oraz brak kompetencji członków komisji. Sąd oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.) Protokolant Tomasz Porczyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2012 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Rektora Politechniki [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia doktoranckie oddala skargę.
Komisja Rekrutacyjna Wydziału Elektrotechniki, Elektroniki, Informatyki i Automatyki Politechniki Ł. decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 169 ust. 7 oraz art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo szkolnictwie wyższym ( Dz.U. nr 164, poz. 1365 ze zm.), art. 104 i art. 107 k.p.a. oraz uchwały Nr 8/2010 Senatu politechniki Łódzkiej z dnia 26 maja 2010 r. " Zasady przyjęć na studia w Politechnice Łódzkiej w roku akademickim 2011/2012", odmówiła B. S. przyjęcia na I rok studiów stacjonarnych trzeciego stopnia w dyscyplinie Elektronika.
W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że kandydat nie ma przygotowania do podjęcia studiów doktoranckich w żadnej dyscyplinie naukowej reprezentowanej przez Wydział. Strona została pouczona o prawie odwołania od decyzji w terminie 14 dni od daty jej doręczenia oraz, że podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia określonych w Uchwale Nr 8/2010 Senatu Politechniki Łódzkiej z dnia 26 maja 2010 r. " Zasady przyjęć na studia w Politechnice Łódzkiej w roku akademickim 2011/2012".
Decyzję doręczono stronie w dniu 4 listopada 2011 r.
B. S. w odwołaniu wniesionym w dniu 10 listopada 2011 r. stwierdził, że nie zna uchwały powołanej w decyzji. Zapoznał się natomiast z Regulaminem Studiów Doktoranckich, w którym nie ma zdania będącego przeciwwskazaniem do przyjęcia go na studia doktoranckie. Zna swoje prawa, gdyż odbył już studia doktoranckie na Wydziale Mechanicznym w Katedrze Automatyki i Biomechaniki, gdzie uzyskał stopień doktora w 2005 r. W trakcie trwania przesłuchania kandydatów musiał odpowiadać na pytania dotyczące tematu pracy badawczej, którą miałby podjąć w trakcie studiów doktoranckich. Jak zdążył się zorientować w komisji nie ma żadnej osoby reprezentującej instytut, w którym miałyby odbywać studia doktoranckie. Odpowiadał na pytania na temat, z którym jeszcze nie zdążył się zapoznać, gdyż poznał swojego opiekuna na kilka dni przed komisją rekrutacyjną. Pytania zadawały mu osoby nie znające się na temacie. Osoby te nie są pracownikami Instytutu, w którym miałby odbywać studia doktoranckie. Cała " spowiedź" przed komisją rekrutacyjną jest dla niego farsą, gdyż musiał przekonywać komisję do słuszności swoich poglądów na nieznany mu temat.
Rektor Politechniki Ł. decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 196 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym ( Dz.U. nr 164, poz. 1365 ze zm.), w zw. z art. 138 § 1 pkt 1, art. 104 i art. 107 k.p.a. oraz Uchwały Nr 8/2010 Senatu Politechniki Łódzkiej z dnia 26 maja 2010 r. " Zasady przyjęć na studia w Politechnice Łódzkiej w roku akademickim 2011/2012", utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że podstawą odmownej decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej był brak przygotowania do podjęcia studiów w dyscyplinach prowadzonych na wydziale w tym w dyscyplinie elektronika, co potwierdza uzyskana zerowa liczba punktów po przeprowadzonej rozmowie kwalifikacyjnej. Rektor Politechniki Ł. odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących zadawania pytań na temat przyszłej pracy badawczej stwierdził, że zgodnie z § 20 powołanej Uchwały Senatu w rozmowie kwalifikacyjnej brana jest pod uwagę proponowana tematyka badań. Uznał także za chybiony zarzut braku w komisji pracowników Instytutu Elektroniki. Podkreślił, że Instytut Elektroniki jest najliczniej reprezentowanym Instytutem w Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej. Spośród sześciu członków komisji aż dwóch jest pracownikami w/w Instytutu.
Zgodnie z art. 196 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie określonych przez Senat Uczelni. Odwołujący nie wskazał naruszenia warunków i trybu rekrutacji zawartych w Uchwale Nr 8/2010 Senatu Politechniki Łódzkiej z dnia 26 maja 2010 r. " Zasady przyjęć na studia w Politechnice Łódzkiej w roku akademickim 2011/2012".
B. S. wniósł skargę na decyzję Rektora Politechniki Ł. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Uzasadniając skargę stwierdził, że w jego rozumieniu komisja celowo wykorzystała § 20 Uchwały Senatu Politechniki Łódzkiej z dnia 26 maja 2010 r. " Zasady przyjęć na studia w Politechnice Łódzkiej w roku akademickim 2011/2012", by go nie przyjąć na studia doktoranckie. O przyjęciu na studia wg tego przepisu decyduje liczba punktów uzyskanych w rozmowie plus liczba punktów uzyskanych za oceny we wcześniejszej edukacji, przy czym liczba punktów uzyskanych z rozmowy kwalifikacyjnej nie może być równa zero. Zdaniem skarżącego specjalnie skorzystano z tego przepisu nie po to, żeby ocenić jego predyspozycje do odbywania studiów doktoranckich na Wydziale Elektrotechniki, Informatyki i Automatyki, ale żeby go w ogóle nie przyjąć na studia. Członkowie komisji wiedzieli, że skarżący jest absolwentem innego wydziału Politechniki Łódzkiej i dlatego zrobili w jego przypadku z rozmowy kwalifikacyjnej egzamin. Na " egzaminie" pytano go o szczegóły robienia doktoratu z tematu, którego jeszcze nie znał, a nawet nie zdążył zapoznać się z tą problematyką. Skarżący stwierdził, że pozbawiono go możliwości kształcenia w państwie demokratycznym, a ponadto odebrano środki na utrzymanie.
Rektor Politechniki Ł. w odpowiedzi na skargę stwierdził, że nie znajduje podstaw do uchylenia lub zmiany decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a ), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art.134 § 1 p.p.s.a.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym ( Dz.U. z 2005 r. nr 164, poz. 1365 ze zm., dalej: ustawy) oraz przepisy Uchwały Nr 8/2010 Senatu Politechniki Łódzkiej z dnia 26 maja 2010 r. " Zasady przyjęć na studia w Politechnice Łódzkiej w roku akademickim 2011/2012" W myśl art. 207 § 1 ustawy w sprawie należało stosować odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.
Zgodnie z art. 196 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji Rektora Politechniki Ł., rekrutacja na bezpłatne studia doktoranckie odbywa się w drodze konkursu. Warunki i tryb rekrutacji na studia doktoranckie oraz ich formy określa w uczelni senat, a w jednostce naukowej – rada naukowa jednostki. W myśl ustępu 3 tego artykułu rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika jednostki organizacyjnej uczelni lub dyrektora jednostki naukowej. Komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawach przyjęcia na studia doktoranckie. W ustępie 4 tego artykułu przewidziano uprawnienie strony do złożenia odwołania od decyzji komisji rekrutacyjnej do rektora lub dyrektora jednostki naukowej. Podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie, o których mowa w ust. 2.
Art. 196 ustawy otrzymał powyższe brzmienie w dniu 1 października 2011 r., na mocy art. 1 ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz zmianie niektórych innych ustaw ( Dz.U. nr 112, poz. 654).
Przed tą datą, czyli także w dniu wydania decyzji przez Wydziałową Komisję Rekrutacyjną ( [...] r.), kwestie dotyczące przyjęcia na studia doktoranckie uregulowane były przepisami art. 196 ust. 1 oraz 169 ust. 7 i 8 ustawy. Pierwszy z wymienionych przepisów przewidywał: Do studiowania na studiach doktoranckich może być dopuszczona osoba, która posiada tytuł magistra lub równorzędny oraz spełnia warunki rekrutacji, ustalone przez uczelnię. Przepisy art. 169 ust. 2 i 7 – 10 oraz art. 170 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 169 ust. 7 w przypadku gdy wstęp na studia nie jest wolny, rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej lub inny organ wskazany w statucie. Komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawach przyjęcia na studia. Z kolei ustęp 8 tego artykułu przewidywał, że od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, powołanej w trybie określonym przez statut. Podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, określonych zgodnie z ust. 2. Ustęp 2 art. 169 stwierdzał, iż warunki i tryb rekrutacji ustala senat uczelni w uchwale.
Z porównania brzmienia powołanych przepisów przed 1 października 2011 r. i po tej dacie wynika, iż w obu tych okresach warunki i tryb rekrutacji na studia doktoranckie określa senat uczelni w uchwale, a podstawą odwołania od decyzji komisji rekrutacyjnej może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji.
Organy obu instancji jako podstawę wydanych decyzji wskazały Uchwałę Nr 8/2010 Senatu Politechniki Łódzkiej z dnia 26 maja 2010 r. " Zasady przyjęć na studia w Politechnice Łódzkiej w roku akademickim 2011/2012" .
Zgodnie z § 20 tej uchwały podstawą klasyfikacji kandydatów na studia stacjonarne trzeciego stopnia ( studia doktoranckie) jest suma punktów obliczona w niżej podany sposób:
S = d x 100+ r x 20
d iloraz oceny z dyplomu ukończenia studiów magisterskich przez maksymalną ocenę obowiązującą w szkole wyższej, która ten dyplom wystawiła
r ocena z rozmowy kwalifikacyjnej w skali od 0 do 5.
W myśl tego przepisu uchwały w rozmowie kwalifikacyjnej będzie brana pod uwagę proponowana tematyka badań, a także oceniane będą predyspozycje kandydata do pracy naukowej. Do dalszego postępowania kwalifikacyjnego przechodzą wyłącznie kandydaci, którzy z prowadzonej rozmowy kwalifikacyjnej uzyskali ocenę różną od zera.
Z treści protokołu posiedzenia Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej dla kandydatów na doktorantów w roku akademickim 2011/2012 wynika, że skarżący z rozmowy kwalifikacyjnej uzyskał ocenę 0. Protokół Indywidualny Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej, oznaczony datą 30 września 2011 r. dotyczący kandydata B S. zawiera adnotacje o nie zdaniu egzaminu, uzyskanej sumie punktów 0 i braku kwalifikacji.
Zgodnie z § 20 Uchwały Nr 8/2010 Senatu Politechniki Łódzkiej kandydat, który uzyskał ocenę zero z rozmowy kwalifikacyjnej nie mógł przejść do dalszego postępowania kwalifikacyjnego. Obowiązkiem Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej i Rektora Politechniki Ł. było uwzględnienie wyników rozmowy kwalifikacyjnej i w przypadku uzyskania z tej rozmowy oceny zero odmówić przyjęcia kandydata na studia doktoranckie. Pobawiony jest zatem podstaw zarzut skargi, iż komisja celowo wykorzystała § 20 uchwały, by pozbawić kandydata przyjęcia na studia doktoranckie.
Uchwała Senatu uczelni stanowiła podstawę prawną określającą zasady postępowania kwalifikacyjnego i organy dokonujące kwalifikacji zobowiązane były stosować przepisy w niej zawarte.
§ 20 uchwały przewidywał, iż w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej będzie brana pod uwagę proponowana tematyka badań. Dlatego też błędny jest zarzut braku uprawnienia Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej do zadawania kandydatowi pytań dotyczących badań związanych z pracą badawczą, którą podejmie na studiach doktoranckich.
Także pozostałe zarzuty skarżącego nie zasługują na uwzględnienie.
W skład komisji wchodziły osoby posiadające tytuły profesora nauk technicznych, w tym dwóch pracowników Instytutu Elektroniki. Nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, iż pytania zadawały mu osoby " nie znające się na temacie".
Ostatni z zarzutów – pozbawienia kandydata środków na utrzymanie również nie jest trafny. Celem rekrutacji jest zakwalifikowanie na studia doktoranckie osób zamierzających prowadzić prace badawcze i pogłębiać wiedzę. Nie jest jej celem zapewnienie środków utrzymania kandydatom, którzy nie mają odpowiedniego przygotowania do podjęcia studiów doktoranckich na wybranym przez nich wydziale Politechniki Łódzkiej.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.
e.o.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło