III SA/Łd 120/10

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. K.-S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu prawa jazdy postanawia przyznać adwokat A. K.-S., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A., kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącemu W. P. i nakazać wypłacenie powyższej kwoty adwokat A. K.-S. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi R.A. III SA/Łd 120/10 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu prawa jazdy. Postanowieniem z dnia 9 września 2010 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez W. P., a następnie postanowieniem z dnia 8 października 2010 r. odrzucił zażalenie na powyższe postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. W związku z powyższymi rozstrzygnięciami skarżący sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, przedkładając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy na druku "PPF". Postanowieniem z dnia 29 października 2010 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, umarzając postępowanie w pozostałym zakresie. Okręgowa Rada Adwokacka, pismem z dnia 9 listopada 2010 r., delegowała jako pełnomocnika w niniejszej sprawie adwokat A. K.-S. W dniu 26 listopada 2010 r. adwokat A. K.-S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zawierające opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2010 r. oraz o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 9 września 2010 r. i z dnia 8 października 2010 r. W piśmie tym pełnomocnik wniosła jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu według norm przepisanych oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie niż wymienione w lit. a i b – 240 zł. Punkt 2 lit b stanowi natomiast, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka ta wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej jednak niż 120 zł. W niniejszej sprawie, w dniu 26 listopada 2010 r. adwokat A. K.-S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zawierające opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2010 r. oraz o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 9 września 2010 r. i z dnia 8 października 2010 r. Wyżej wymienione pismo zawierało wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu przez adwokata ustanowionego z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone. Wyjaśnić jedynie należy, że czynność sporządzenia opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia zażalenia na postanowienie mieści się – podobnie jak opinia prawna o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – w katalogu czynności, za wykonanie których pełnomocnik ustanowiony z urzędu, może otrzymać wynagrodzenie. Co prawda z treści przepisu § 18 ww. rozporządzenia wynika, że wyliczenie czynności zawarte w tym przepisie ma charakter zamknięty. Tym niemniej w rzeczonym rozporządzeniu zawarty jest przepis § 5, który stanowi, iż wysokość stawek minimalnych w sprawach nieokreślonych w rozporządzeniu ustala się, przyjmując za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej zbliżonym rodzaju. W tej sytuacji pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia zażalenia. Przy ustalaniu stawki wynagrodzenia należało przyjąć za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej zbliżonym charakterze, czyli stawkę minimalną określoną w przepisie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" i lit. "d" ww. rozporządzenia. Wysokość tego wynagrodzenia została również powiększona o należny podatek od towarów i usług na mocy przepisu § 2 ust. 3 rozporządzenia. Uwzględniając powyższy wniosek, na podstawie § 19 pkt 1 i 2 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.