III SA/Łd 1258/13
PostanowienieWSA w Łodzi2014-01-28
Skład orzekający: Referendarz Sądowy Robert Adamczewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata?Ratio decidendi
Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wzięto pod uwagę jego status osoby bezrobotnej, niskie dochody gospodarstwa domowego oraz bieżące wydatki na utrzymanie i leczenie.Stan faktyczny
Skarżący E. J. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. dotyczącą podatku akcyzowego. W ramach skargi złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wskazał na problemy zdrowotne, trudną sytuację finansową i bezrobocie. Dochody gospodarstwa domowego wynosiły około 1450 zł miesięcznie, a skarżący posiadał dom i dzierżawione gospodarstwo rolne.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu E. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za luty 2013 roku postanawia przyznać skarżącemu E. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata U.K.
III SA/Łd 1258/13
Uzasadnienie
W dniu 8 listopada 2013 r. E. J. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] (znak [...] ) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za luty 2013 roku. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, przedkładając następnie – po wezwaniu Sądu –formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na problemy zdrowotne swoje i swojej matki, trudną sytuację finansową gospodarstwa domowego oraz fakt, iż jest osobą bezrobotną. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Na dochody gospodarstwa domowego składają się: zasiłek dla bezrobotnych skarżącego w kwocie 646,70 zł oraz renta matki skarżącego w kwocie 810 zł. Zgodnie z oświadczeniem, skarżący nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Jest właścicielem domu o powierzchni 86 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 7,62 ha. Jak przy tym wyjaśnił, gospodarstwo rolne oddał w dzierżawę.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi] należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący jest osobą bezrobotną, a dochody gospodarstwa domowego zamykają się łączną kwotą ok. 1.450 zł, co daje średniomiesięcznie ok. 700 zł na osobę. Z tego dochodu skarżący i jego matka pokrywają bieżące koszty utrzymania, opłaty związane z zakupem leków i niezbędnej pomocy zdrowotnej (rehabilitacja) .
W związku z tym, mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
U.K.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło