III SA/Łd 1295/15

Dnia 25 lutego 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda . Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Protokolant st. asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2016 roku sprawy ze skargi Ł. K. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności uchyla zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (j. t. Dz. U. z 2011 r., Nr 127, poz. 721, z późn. zm.) oraz art. 59 § 2 w zw. z art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) i § 19 ust. 3 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. z 2015 r., poz. 1110), po rozpatrzeniu wniosku Ł. K. z dnia [...] r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, wydanego przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. w dniu [...]r. nr: [...]. Organ II instancji ustalił, iż ww. orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. zostało odebrane przez zainteresowanego w dniu 6 listopada 2015 r. (dowód: data i podpis na egzemplarzu orzeczenia Miejskiego Zespołu), a odwołanie wniesiono bezpośrednio w siedzibie Miejskiego Zespołu po 14-sto dniowym terminie do składania odwołania, tj. w dniu 25 listopada 2015 r. (data wpływu do Miejskiego Zespołu wraz z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z dnia 25 listopada 2015 r.). Termin do wniesienia odwołani, upłynął bowiem w dniu 20 listopada 2015 r. W załączonej do odwołania prośbie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania zainteresowany nie podał powodu uchybienia terminu. Organ uznał, iż prośba o przywrócenie terminu do złożenia odwołania nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego w razie uchybienia terminy do złożenia odwołania należy go przywrócić, jeżeli zainteresowany uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W związku z powyższym organ II instancji odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdził brak podstaw formalnoprawnych do wszczęcia postępowania odwoławczego. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej z dnia [...]r., Ł. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wskazał, że powodem zbyt późnego złożenia przez niego odwołania był brak świadomości, co oznacza dla niego zmiana stopnia niepełnosprawności. Dowiedział się później, że następstwem tej zmiany będą zmiany w pracy, w której jest zatrudniony na podstawie orzeczenia. Nie wiedział, że zmiana ze stopnia umiarkowanego na lekki niekorzystnie wpłynie na jego zatrudnienie jako osoby niepełnosprawnej. Wniósł również skargę na samo orzeczenie. Wg komisji nastąpiła poprawa jego stanu zdrowia. Jednak zdaniem lekarzy specjalistów (szczególnie audiologa) tak nie jest. Wada słuchu jaką ma nie rokuje poprawy wręcz przeciwnie, może tylko się pogarszać, co powoli ale postępuje. Wskazał, że nosi aparat słuchowy i nie może podejmować niektórych prac. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie powtarzając stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione w skardze. Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. z 2012r. poz.270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy 2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach 3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu czy jest on zgodny z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonego postanowienia sąd uznał, że organ administracji naruszył przepisy postępowania a mianowicie art.58 § 1 i art.64 § 2 K.p.a. i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy wyjaśnić, że w myśl art. 66 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. nr 127 z 2011r. poz.721 ze zm.), w sprawach nieunormowanych przepisami tej regulacji stosuje się m.in. Kodeks postępowania administracyjnego. Chodzi tu o niektóre postanowienia procesowe i incydentalne, których nie reguluje ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w tym postanowienie w przedmiocie przywrócenia bądź odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, które to wydawane jest na podstawie § 19 ust. 3 pkt 2 lit. b) rozporządzenia z dnia 15 lipca 2003 r. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, iż na postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2000 r., sygn. akt OPS 12/99, z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OPS 8/00 dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przechodząc natomiast do wyjaśnienia motywów wydanego rozstrzygnięcia wyjaśnić należy, że w myśl § 16 ust. 1 rozporządzenia z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz.U. z 2015r. poz.1110) osoba zainteresowana lub przedstawiciel ustawowy, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, może wnieść odwołanie do wojewódzkiego zespołu, za pośrednictwem powiatowego zespołu, który wydał orzeczenie. Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 K.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Z przepisu art.58 § 1 K.p.a. wynika, że uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu stanowi niezbędny element wniosku o przywrócenie terminu. W sytuacji gdy strona nie poda we wniosku okoliczności dotyczącej braku winy w uchybieniu terminu to stanowi to brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie art.64 § 2 K.p.a. W takim przypadku organ ma obowiązek wezwać stronę do uzupełnienia tego braku. Organ administracji nie może w takiej sytuacji rozpoznać wniosek strony gdyż dokonanie merytorycznej oceny wniosku o przywrócenie terminu jest dopuszczalne tylko wówczas gdy wniosek ten spełnia przewidziane prawem wymogi formalne. Pogląd, że uprawdopodobnieniem braku winy w uchybieniu terminu stanowi niezbędny element wniosku o przywrócenie terminu i w razie braku tego elementu we wniosku organ administracji jest obowiązany wezwać do uzupełnienia tego braku w trybie art.64 § 2 K.p.a. wyraził WSA w Poznaniu w wyroku z 29 października 2015r. w spr. IV SA/Po 433/15. Sąd w obecnym składzie podzielił pogląd wyrażony w wymienionym orzeczeniu. W rozpoznawanej sprawie Ł. K. wraz z odwołaniem od orzeczenia organu I instancji złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Nie wskazał jednak przyczyn uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu. Obowiązkiem organu była zatem wezwanie skarżącego do uzupełnienia tego braku w trybie art.64 § 2 K.p.a. Organ tego jednak nie uczynił lecz odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania z powodu niepodania przyczyny uchybienia terminu. Dokonanie merytorycznej oceny wniosku skarżącego było niedopuszczalne w sytuacji gdy wniosek nie spełniał wymogów formalnych zaś skarżący nie została wezwany do uzupełnienia tego braku. Organ rozpoznając wniosek strony bez wezwania strony do uzupełnienia braku wniosku naruszył przepis art.64 § 2 i art.58 § 1 K.p.a. i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik postepowania. Mając to na uwadze, na podstawie art.145 § 1 pkt.1c.) p.p.s.a., sąd uchylił zaskarżone postanowienie. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy uwzględnić rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu. Przede wszystkim należy wezwać skarżącego, w trybie art.64 § 2 K.p.a. do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienie odwołania przez uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu. W zależności od odpowiedzi skarżącego należy podjąć dalsze czynności w sprawie. e.o.