III SA/Łd 13/18
PostanowienieWSA w Łodzi2018-03-22
Skład orzekający: Ewa Alberciak, Małgorzata Łuczyńska, Krzysztof Szczygielski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na zgodny wniosek stron, gdy inne sprawy o podobnym przedmiocie toczą się przed sądem?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron, jeśli uzna to za celowe i nie prowadzi to do obejścia prawa. W niniejszej sprawie, wobec zgodnego wniosku skarżącej spółki i organu o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia innych, powiązanych spraw, sąd uznał taki wniosek za dopuszczalny i postanowił zawiesić postępowanie.Stan faktyczny
Spółka A S.A. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. T. określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za październik 2013 r. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i ustawy o podatku akcyzowym. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej oraz pełnomocnik organu wnieśli o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia innych, powiązanych spraw.Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 22 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: , Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2018 roku sprawy ze skargi A Spółki Akcyjnej w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za październik 2013 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., po rozpoznaniu odwołania A. S.A. w W., na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. 2017 r., poz. 201 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. T. z dnia [...] r. nr [...]określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc październik 2013 r.
W skardze A.S.A. w W. zarzuciła:
1. naruszenie art. 120 Ordynacji podatkowej w zw. z naruszeniem 187 § 1, 197 § 1, 210 § 4 Ordynacji podatkowej polegające na przeprowadzeniu postępowania podatkowego z naruszeniem powyższych przepisów procedury, co doprowadziło do naruszenia zasad legalizmu,
2. naruszenie art. 121 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 180 § 1 oraz art. 187 § 1, 191, 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez rozpatrzenie wszystkich niejasności czy też wątpliwości dotyczących stanu faktycznego na niekorzyść strony, niewyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności, nie odniesienie się w treści uzasadnienia skarżonej decyzji do wszystkich dowodów zebranych w sprawie,
3. naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 180 § 1 oraz art. 187 § 1, 191, 210 §4 Ordynacji podatkowej poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w sposób niepełny przejawiające się w nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego, niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności w sprawie, selektywnego potraktowania zebranego materiału dowodowego, nieodniesienie się w skarżonej decyzji do całego zebranego materiału dowodowego, niepowołania dowodu z opinii biegłego w sytuacji, gdy ocena zebranego materiału dowodowego wymagała wiadomości specjalnych,
4. naruszenie art. 120 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 20 o Służbie Celnej poprzez dokonanie bezprawnej klasyfikacji towaru
5. naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 11, ustawy o podatku akcyzowym poprzez uznanie, że przepisy te mają zastosowanie w niniejszej sprawie,
6. naruszenia art. 89 ust. 2c ustawy o podatku akcyzowym poprzez uznanie, że przepisy te nie mają zastosowanie w niniejszej sprawie.
Spółka wniosła o uchylenie decyzji I i II instancji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 22 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia spraw o sygn. akt III SA/Łd 1036/17 i III SA/Łd 1133/17. Pełnomocnik organu przyłączył się do wniosku o zawieszenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
W myśl przepisu art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką do zawieszenia postępowania jest zgodny wniosek wszystkich stron zmierzający do uzyskania orzeczenia sądu o zawieszeniu postępowania. Ponadto określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa.
W niniejszym stanie faktycznym Sąd uznał, iż zawieszenie postępowania na zgodny wniosek wszystkich stron jest dopuszczalne i nie prowadzi do obejścia prawa.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie na podstawie art. 126 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
e.o.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło