III SA/Łd 131/05

PostanowienieWSA w Łodzi2005-09-08

Skład orzekający: Janusz Furmanek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien odrzucić skargę, jeśli pełnomocnik nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi, polegających na braku dowodu należytego umocowania do reprezentacji spółki?
Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, jeśli nie uzupełniono w terminie braków formalnych. W przypadku skargi wniesionej przez pełnomocnika spółki, brak dowodu należytego umocowania do reprezentacji, stwierdzony na podstawie analizy KRS, stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie w terminie skutkuje odrzuceniem skargi. Sąd ma obowiązek badać, czy pełnomocnictwo zostało należycie sporządzone i czy osoba je podpisująca była upoważniona do reprezentacji spółki.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. wniosła skargę na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie wyciągu z KRS potwierdzającego upoważnienie do jednoosobowego podpisania pełnomocnictwa przez Prezesa Zarządu. Pełnomocnik nie uzupełnił braków w terminie, a wniosek o przywrócenie terminu został odrzucony. W konsekwencji sąd odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Janusz Furmanek, , , po rozpoznaniu w dniu 8 września 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu 9 marca 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga "A" Spółki z ograniczona odpowiedzialnością na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Ł. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. W dniu 16 marca 2005r. pełnomocnik strony skarżącej odebrał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby upoważnienie do jednoosobowego podpisania pełnomocnictwa przez Prezesa Zarządu Spółki. Termin do uzupełnienia barków upływał w dniu 23 marca 2005r. W dniu 29 marca 2005r. zostało nadane pismo pełnomocnika strony skarżącej, w którym oświadcza on, iż cofa wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zawarty w piśmie procesowym wysłanym wraz załącznikami do sądu w dniu 23 marca 2005r. Do pisma z dnia 29 marca 2005r. załączył m.in. odpis z KRS oraz kopię pisma z dnia 23 marca 2005r., w którym to pełnomocnik oświadcza, że podtrzymuje wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i przesyła wypis z KRS oraz wypełniony formularz urzędowy o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie sądu do nadesłania dowodu nadania pisma z dnia 23 marca 2005r. pełnomocnik strony złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 11 maja 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozstrzyganej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Ł., w imieniu strony skarżącej Spółki "A" wniósł jej pełnomocnik będący radcą prawnym. Stosownie do przepisu art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z 2002 r Nr 153, poz.1270) powoływanej dalej jako ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymagania jakim powinno odpowiadać pismo w postępowaniu przed sądem administracyjnym statuowane są przepisem art. 46 § 1 powołanej ustawy zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników. Stosownie zaś do przepisu art. 46 § 3 ppsa do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Obowiązek ten znajduje potwierdzenie w treści art. 37 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z którym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. W przypadku osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową udzielone przez nie pełnomocnictwo powinno być podpisane zgodnie z art. 28 ppsa przez osoby pełniące funkcje organów w takich jednostkach bądź upoważnione do ich reprezentowania, zgodnie z przepisami dotyczącymi ich reprezentacji. W niniejszej sprawie do skargi wniesionej przez radcę prawnego w imieniu "A" spółki z ograniczona odpowiedzialnością z siedziba w Łodzi dołączone zostało pełnomocnictwo potwierdzające umocowanie dla wnoszącego ją radcy prawnego podpisane przez panią M. L. Zgodnie z przepisem art. 205 § 1ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz.1037 ze zm.) jeżeli zarząd spółki z ograniczona odpowiedzialnością jest wieloosobowy, sposób reprezentowania określa umowa spółki. Jeżeli umowa spółki nie zawiera żadnych postanowień w tym przedmiocie, do składania oświadczeń w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. Należy przyjąć, że wymaganie, o którym mowa w art. 46 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, aby do pisma procesowego dołączyć pełnomocnictwo, należy rozumieć jako obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który wcześniej nie złożył pełnomocnictwa. Przepis ten służy realizacji obowiązku pełnomocnika wynikającego z treści art. 37 § 1 ppsa wykazania umocowania. Na tle art. 46 § 3 ppsa nie budzi zatem wątpliwości, że załączenie dokumentu pełnomocnictwa do pisma procesowego, w sytuacji określonej w tym przepisie, stanowi warunek formalny tego pisma. Należy przy tym mieć na względzie, że warunek formalny w postaci załączenia do pisma (w tym wypadku do skargi) pełnomocnictwa może być spełniony tylko w razie załączenia takiego dokumentu, z którego wynika skuteczne umocowanie osoby podającej się za pełnomocnika do występowania w imieniu mocodawcy w danej sprawie. Tylko złożenie takiego dokumentu pełnomocnictwa może być ocenione jako dochowanie warunku formalnego skargi przewidzianego przepisem art. 46 § 3 ppsa i wykluczać zastosowanie art. 49 § 1 ppsa. Nie wystarczy natomiast złożenie pełnomocnictwa, np.: podpisanego przez inną osobę niż umocowana do reprezentacji spółki mocodawca, a nieuprawnioną do działania w jego imieniu. Z powyższego wynika, że kognicja przewodniczącego przy badaniu dochowania warunków formalnych pisma procesowego w zakresie wynikającym z art. 46 § 3 ppsa obejmie także badanie, czy dokument pełnomocnictwa został należycie sporządzony, a w szczególności, czy w wypadku gdy strona postępowania jest osoba prawna został podpisany przez osobę upoważnioną do działania w jej imieniu i czy z jego treści wynika umocowanie do działania za mocodawcę w danej sprawie. Zważywszy, że dołączenie pełnomocnictwa do pisma procesowego stanowi jego warunek formalny, należy przyjąć, że niedochowanie wymagań co do dokumentu pełnomocnictwa stanowi o niezachowaniu warunków formalnych w odniesieniu do całego pisma procesowego w rozumieniu art. 49 § 1 ppsa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2005 r. sygn. akt II GZ 19/2005, oraz Uchwała Sądu Najwyższego Izby Cywilnej z dnia 27 listopada 2003 r. sygn. akt III CZP 74/2003 opubl. w Biuletynie Sądu Najwyższego 2003/11 str. 7). W tym stanie rzeczy sąd nie dysponując dokumentem pełnomocnictwa, który pozwoliłby mu rozstrzygnąć czy pełnomocnik jest należycie umocowany do działania w sprawie stosownie do przepisu art. 49 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwał do uzupełnienia braku formalnego wniesionej skargi poprzez przedłożenie aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzającego uprawnienie pani M. L. do jednoosobowej reprezentacji spółki. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. W rozstrzyganej sprawie pełnomocnik strony skarżącej w dniu 16 marca 2005r. odebrał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego. Termin do uzupełnienia barków upłynął w dniu 23 marca 2005r. Pełnomocnik skarżącej żądany odpis z Krajowego Rejestru Sądowego nadesłał dopiero przy piśmie z dnia 29 marca 2005 roku. Postanowieniem z dnia 11 maja 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło