III SA/Łd 134/05

PostanowienieWSA w Łodzi2005-07-06

Skład orzekający: Janusz Furmanek, Irena Krzemieniewska, Monika Krzyżaniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, spowodowane wydaniem przez organ pierwszej instancji ostatecznej decyzji w przedmiocie wymeldowania, skutkuje umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi za skuteczne. Skoro organ pierwszej instancji wydał ostateczną decyzję w przedmiocie wymeldowania, sprawa sądowoadministracyjna stała się bezprzedmiotowa. Cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody, która uchyliła decyzję organu I instancji (Prezydenta Miasta) o wymeldowaniu P. J. i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skarżąca podniosła, że P. J. dobrowolnie i na stałe opuścił lokal. W trakcie postępowania przed WSA, organ I instancji wydał ostateczną decyzję o wymeldowaniu P. J. z pobytu stałego. W związku z tym pełnomocnik skarżącej cofnął skargę, a pełnomocnik organu przychylił się do wniosku.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska ( spr.), Asesor Monika Krzyżaniak, Protokolant Asystent sędziego Jarosław Szkudlarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi I. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy o wymeldowanie P. J. p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym; 2. przyznać adwokatowi A. D. – Zespół Adwokacki Nr [...] w Ł. przy ul. A 59 kwotę 240 ( dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącej I. J. i kwotę powyższą nakazuje wypłacić adwokat A. D. z funduszów Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 15 ust 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku – o ewidencji ludności i dowodach osobistych /t.j. Dz.U. z 2001 roku Nr 87, poz. 960 ze zm./ po rozpoznaniu wniosku I. J. orzekł o wymeldowaniu P. J. z pobytu stałego w lokalu nr 14 przy ul. A 29 w Ł. Od powyższej decyzji wniósł odwołanie P. J. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego art. 15 ust 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz procesowego w szczególności art. 6, 7, 8, 9, 10, 79, 81 K.p.a., wnosząc o jej uchylenie i odmowę wymeldowania P. J. z przedmiotowego lokalu. W wyniku odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W dniu 18 lutego 2005 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję Wojewody [...] złożyła I. J., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż od dnia 7 grudnia 2001 roku pozostaje z P. J. w separacji /wyrok Sądu Okręgowego sygn. akt XII C 2769/00/. We wrześniu 2004 roku P. J. wyprowadził się i zostawił skarżącej klucze od mieszkania. Pomimo nalegań skarżącej pozostawił w lokalu część swoich rzeczy. W trakcie trwania związku małżeńskiego P. J. wyprowadzał się z lokalu kilkakrotnie do swoich rodziców na okresy trwające 3 – 4 miesiące. Obecnie P. J. stale przebywa u rodziców w Ł. ul. B 17/19 m. 18. W ocenie skarżącej P. J. dobrowolnie i na stałe opuścił przedmiotowy lokal nie zgłaszając chęci powrotu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W dniu 6 lipca 2005 roku na rozprawie pełnomocnik skarżącej I. J. adwokat z urzędu A. D. złożyła kserokopię decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] orzekającej o wymeldowaniu P. J. z pobytu stałego w lokalu nr 14 przy ul. A 29 w Ł. i w związku z powyższym oświadczyła, iż cofa skargę oraz wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej I. J. z urzędu. Pełnomocnik Wojewody [...] radca prawny M. S. przychyliła się do wniosku pełnomocnika strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270/ - skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § l pkt l p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Ponadto w myśl art. 161 § l pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-2 stało się bezprzedmiotowe. Umorzenie postępowania polega na jego przerwaniu, uchyleniu wszystkich dokonanych w nim czynności oraz orzeczenie o dalszym jego nieprowadzeniu /por. W. Chróścielewski: Glosa do wyroku NSA z dnia 23 listopada 1995 roku SA/Kr 95/95 Palestra 1997/3-4 s. 256/. Powodem umorzenia postępowania jest jego bezprzedmiotowość. Dwa zdarzenia powodujące bezprzedmiotowość postępowania zostały expressis verbis /pkt l i 2/ wymienione w treści przepisu art. 161 § l p.p.s.a. Bezprzedmiotowość postępowania może wynikać również z innych przyczyn. Istotne jest, że przyczyną umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego może być jedynie zdarzenie zaszłe w toku rozpoznawania skargi /por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis Warszawa 2004 s. 235/. Na gruncie rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia w następstwie, których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. O bezprzedmiotowości postępowania w rozpoznawanej sprawie zdecydował fakt, iż Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] Nr [...] orzekł o wymeldowaniu P. J. z pobytu stałego w lokalu nr 14 przy ul. A 29 w Ł., a oświadczenie woli pełnomocnika skarżącej I. J. adwokat z urzędu A. D. o cofnięciu skargi jest skuteczne, nie zmierza do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ postępowanie umorzył. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej Sąd orzekł na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 19 pkt 1 i § 18 ust 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm./.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło