III SA/Łd 136/15

Dnia 17 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, , Protokolant Sekretarz sądowy – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2015 roku wniosków W. R. o uzupełnienie i wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 maja 2015 roku sygn. akt III SA/Łd 136/15 oddalającego skargę W. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowień p o s t a n a w i a: 1. oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku; 2. oddalić wniosek o wykładnię wyroku. Wyrokiem z dnia 15 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 136/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] oraz postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] umarzającego postępowanie egzekucyjne w sprawie realizacji wyroku Sądu Rejonowego w Ł., III Wydział Cywilny z dnia 17 grudnia 1992 r., sygn. akt [...], nakazującego W. R. opuszczenie lokalu mieszkalnego nr 14, położonego przy ul. A 59 w Ł. Pismem z dnia 29 maja 2015 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 136/15. Natomiast pismem z dnia 24 czerwca 2015 r. W. R. wystąpił o wykładnię sentencji oraz uzasadnienia powyższego wyroku poprzez wyjaśnienie jakie zarzuty i okoliczności w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącego, na które powoływał się wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji, były przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi, który wyrokiem z dnia 26 listopada 2002 r., sygn. akt II SA/Łd 162/99 oddalił skargę W. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w zakresie realizacji wyroku eksmisyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wnioski nie zasługują na uwzględnienie. Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012r., poz. 270 ze zm.) - dalej - p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z powyższego przepisu wynika, że na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnieniu mogą podlegać dwa elementy orzeczenia, tj. rozstrzygnięcie w przedmiocie wniesionej skargi lub dodatkowe orzeczenie, które powinno się znaleźć w wyroku, a którego sąd nie zamieścił (np. rozstrzygnięcie o kosztach postępowania). Podkreślić należy, że nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim określonych - żądanych przez stronę postępowania - kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 465/11 dostępne pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). We wniosku wniesionym w rozpoznawanej sprawie skarżący powołał przepisy ustaw i nie uzasadnił, dlaczego żąda uzupełnienia wyroku. Odnosząc się do tak sformułowanego wniosku należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi wydaje wyrok, w którym albo uwzględnia skargę uchylając zaskarżone orzeczenie lub stwierdzając jego nieważność albo oddala skargę. W przypadku uchybień formalnych sąd może skargę odrzucić. W ocenie sądu, wyrok WSA z dnia 15 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 136/15 zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Przechodząc do oceny wniosku o wykładnię wyroku WSA z dnia 15 maja 2015 roku należy stwierdzić, że nie jest on uzasadniony. Zgodnie z art. 158 p.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem o wątpliwościach co do jego treści. Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1133/10, postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1287/09, postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 123/09, postanowienie NSA z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt I OZ 634/14). Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. postanowienia NSA: z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 406/09, z dnia 28 stycznia 2010 r., sygn. akt II GZ 1/10, z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt I OZ 698/08, orzeczenia dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić należy, że osoba wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. Wniosek złożony w rozpoznawanej sprawie nie spełnia tych kryteriów. W ocenie sądu, zarówno sentencja, jak i uzasadnienie ww. wyroku są jasne i czytelne, tzn. z ich treści wynika, jakie było rozstrzygnięcie oraz z jakiego powodu rozstrzygnięcie takie zapadło. Uzasadnienie wyroku pozwala na poznanie motywów, którymi kierował się sąd wydając orzeczenie kończące postępowanie. W uzasadnieniu sąd wypowiedział się w sposób jasny i zrozumiały. Nie zachodzą więc przesłanki uzasadniające dokonanie wykładni, wskazane w art. 158 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę, sąd na podstawie art. 157 § 1 oraz art. 158 orzekł jak w sentencji postanowienia. d.j.