III SA/Łd 137/05
PostanowienieWSA w Łodzi2005-06-15
Skład orzekający: Teresa Rutkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika, który nie wykazał przysposobienia ani innej podstawy do reprezentacji zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a., może być rozpoznana przez sąd administracyjny?Ratio decidendi
Sąd uznał, że pełnomocnik musi wykazać przysposobienie lub inną podstawę uprawniającą do reprezentacji zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. Brak takiego wykazania skutkuje niedopuszczeniem pełnomocnika do udziału w postępowaniu, co powoduje, że skarga nie spełnia wymogów formalnych i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący A. M. złożył skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji dotyczącą odmowy sprostowania świadectwa służby. Skargę w jego imieniu złożył pełnomocnik Z. R., który oświadczył, że pozostaje w stosunku przysposobienia ze skarżącym, jednak nie przedstawił dokumentu potwierdzającego ten fakt pomimo wezwania sądu. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych, jednak skarżący oświadczył, że nigdy nie kierował skargi do sądu, a pismo było skierowane do Komendanta Policji.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. M. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa pracy postanawia: odrzucić skargę.
W dniu [...] Z. R., działając w imieniu skarżącego A. M., złożył skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa służby.
Pismem z 14 marca 2005 r. Z. R. został wezwany do wykazania, że zalicza się do grupy osób wymienionych w art. 35 § 1-2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu 21 marca 2005 r. Z. R. złożył pismo, w którym oświadczył, że pozostaje ze skarżącym w stosunku przysposobienia tzn. jest jego ojczymem. Przedstawił ponadto pełnomocnictwo udzielone mu przez A. M., do reprezentowania skarżącego przed urzędami państwowymi w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Następnie zarządzeniem z 29 marca 2005 r. – doręczonym w dniu 5 kwietnia 2005 r. – przewodniczący wydziału wezwał Z. R. do złożenia dokumentu (orzeczenia sądu), z którego wynikałoby, iż pozostaje ze skarżącym w stosunku przysposobienia – w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym w charakterze pełnomocnika. W wyznaczonym terminie Z. R. nie wykonał powyższego zarządzenia.
Zarządzeniem z dnia 11 maja 2005 r. skarżący A. M. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi z [...] przez jej podpisanie i jednoznaczne wyjaśnienie, czy należy ją traktować jako skargę skierowaną do sądu administracyjnego, czy też została złożona w innym celu; w razie udzielenia odpowiedzi, że powyższe pismo stanowi skargę – został wezwany do wyjaśnienia co jest przedmiotem skargi przez podanie daty, numeru i przedmiotu zaskarżonego aktu – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto sąd poinformował skarżącego, iż jego pełnomocnik – Z. R. – nie wykazał, iż zalicza się do grupy osób wymienionych w art. 35 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wobec tego nie został dopuszczony do jego reprezentacji w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Skarżący otrzymał powyższe zarządzenie w dniu 16 maja 2005 r.
W dniu 23 maja 2005 r. A. M. złożył pismo, w którym oświadczył, że nigdy nie kierował skargi do sądu. Pismo z [...] przeznaczone było natomiast dla Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] i stanowiło odpowiedź oraz skargę na pismo Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – dalej p.p.s.a. – skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Pełnomocnikami stron mogą być wyłącznie osoby wskazane w art. 35 § 1 p.p.s.a. Są nimi: adwokat lub radca prawny, inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
W niniejszej sprawie Z. R., który złożył skargę w imieniu A. M., nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. W swoim piśmie z 29 marca 2005 r. oświadczył wprawdzie, że pozostaje ze skarżącym w stosunku przysposobienia, jednak – mimo wezwania sądu – nie wykazał tego związku żadnym dokumentem. Sąd nie dopuścił go zatem do reprezentacji skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Skarga zatem nie mogła otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunku formalnego jakim jest, w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., podpis strony. W tej sytuacji przewodniczący – stosownie do art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – wezwał A. M. do uzupełnienia skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Ponieważ skarżący w wyznaczonym terminie nie podpisał skargi, a ponadto oświadczył, że skarga dotyczy pisma Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] i była skierowana nie do sądu, lecz do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło