III SA/Łd 139/11

Dnia 11 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.) Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2011 roku sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nielegalnej eksploatacji piasku i żwiru 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...]; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz strony skarżącej - Gminy [...] kwotę 200,00 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] - po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Wójta Gminy N. od decyzji Starosty K. z dnia [...] umarzającej postępowanie w sprawie nielegalnej eksploatacji piasku i żwiru bez wymaganej prawem koncesji na wydobywanie kopaliny pospolitej na terenie działek nr [...] w miejscowości G. – utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojego orzeczenia wyjaśnił, iż decyzja organu I instancji została wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy na skutek uchylenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] decyzji wydanej przez Starostę K. w dniu [...] r., orzekającej o ustaleniu dla A sp. z o.o. z siedzibą w Ł. podwyższonej opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopaliny pospolitej ( piasku i żwiru) na obszarze działki nr [...] i działki nr [...] w miejscowości G. bez wymaganej prawem koncesji Starosty K. w wysokości 1.310.412,00 zgodnie z obmiarem wyrobiska wykonanym przez biegłego mierniczego górniczego. Organ odwoławczy uznał, iż postępowanie dowodowe przeprowadzone przez Starostę w ponownie rozpoznawanej sprawie nie doprowadziło do jednoznacznego i bezspornego wykazania wystąpienia wszystkich koniecznych przesłanek określonych w art. 85 a ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Organ I instancji opisał w uzasadnieniu swojej decyzji przebieg ponownego postępowania, wskazując na dowód dopuszczony na wniosek M. W., jednego ze wspólników spółki oraz obecnego właściciela działki nr [...] w postaci mapy sytuacyjno – wysokościowej wraz z opinią geodety, a także na złożone na rozprawie w dniu [...] r. zeznania stron i świadka, którzy stawili się na rozprawie. Pozostali świadkowie, w tym R. S. nie stawili się mimo prawidłowego doręczenia wezwań na rozprawę. Strona M. W. zeznał, że zgodnie z zawiadomieniem geologa K.G. na przedmiotowym terenie w dniach od [...] r. miały miejsce wiercenia w celu rozpoznania złoża, na które została wydana przez Starostę K. koncesja z dnia [...] r. Rozpoznanie prowadzono przy użyciu wierteł i koparki. Z obszaru objętego poszukiwaniem złoża usunięto zakrzaczenie. Strona oświadczyła, że nie była prowadzona sprzedaż piasku z tego terenu. W celu ustalenia jakości kopaliny urobek przewieziono samochodem ciężarowym ( 1 lub 2 ) do innej miejscowości, w której znajdują się urządzenia do przesiewu urobku. Według zeznań strony po zakończeniu prac rozpoznawczych otwory zostały zasypane, a teren uporządkowany. Prace zostały zakończone w maju 2010 r. Natomiast na działce nr [...] stanowiącej własność strony w okresie marzec – maj 2009 r. prowadzone były prace porządkowe polegające na usunięciu krzaków i pieńków. Obecnie działka jest obsiana zbożem. Świadek W. C. – mierniczy górniczy oświadczył, że podtrzymuje tezy zawarte w sporządzonym operacie technicznym obmiaru wyrobiska górniczego kopaliny pospolitej piasku ze żwirem na działkach numer [...] ( z dnia [...]r.). Zeznał, że w momencie przystąpienia do pomiarów na gruncie zastał ślady zlikwidowanego wyrobiska. Oświadczył, że mapa przedłożona przez Spółkę A sporządzona została według stanu na dzień 6 sierpnia 2010 r., a zatem rok po obmiarze dokonanym do operatu technicznego. Organ pierwszej instancji przyjął, iż nie zostało wykazane w toku postępowania prowadzenie wydobycia kruszywa bez wymaganej prawem koncesji. Wobec powyższego umorzył postępowanie w sprawie. Od decyzji Starosty odwołał się Wójt Gminy N., wnosząc o jej uchylenie i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy poprzez ustalenie, że na terenie działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...] miało miejsce nielegalne wydobycie piasku i żwiru bez wymaganej prawem koncesji oraz ustalenie w związku z tym podwyższonej opłaty eksploatacyjnej od A spółki z .o.o. w Ł. lub o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Wójt Gminy N. zarzucił decyzji: -a/ naruszenie art. 85 a Prawa geologicznego i górniczego poprzez bezpodstawne umorzenie postępowania pomimo istnienia przesłanek uzasadniających stwierdzenie, iż wydobycie takie miało miejsce a prowadząca to wydobycie Spółka A. powinna zostać obciążona podwyższoną opłatą eksploatacyjną; - b/ naruszenie prawa procesowego ( art. 7, 75 i 77 k.p.a.) poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności niezbędnych do dokładnego ustalenia stanu faktycznego i niezebranie w sposób właściwy materiału dowodowego poprzez niezastosowanie się organu pierwszej instancji do wskazówek organu odwoławczego określonych w decyzji z dnia [...]nakazujących organowi pierwszej instancji Staroście K. dokonanie szeregu czynności w celu przeprowadzenia prawidłowo postępowania wyjaśniającego, w tym: - nieprzeprowadzenie prawidłowo powtórnych oględzin terenu, na których miało miejsce nielegalne wydobycie, - niedopuszczenie dowodu w postaci dodatkowej opinii biegłego na okoliczność nielegalnego wydobycia żwiru i piasku, - nieprzesłuchanie świadka R. S.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po rozpatrzeniu odwołania stwierdziło, że zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze ( tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 228, poz. 1947 ze zm.) wydobywanie kopalin jest działalnością koncesjonowaną. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy koncesji wymaga działalność gospodarcza w zakresie m. in. poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, a także wydobywania kopalin ze złóż. Stosownie do przepisu art. 15 ust 4 powołanej ustawy, zabronione jest wydobywanie kopalin, wykonywane inaczej niż jako koncesjonowana działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o działalności gospodarczej ( Dz.U. Nr 173, poz. 1807 i Nr 281, poz. 2777 oraz z 2005 r. Nr 33, poz. 289). Naruszenie powyższego zakazu zagrożone jest sankcją, o której mowa w art. 85 a wyżej powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem w razie wydobywania kopaliny bez wymaganej koncesji lub z rażącym naruszeniem jej warunków, właściwe organy ustalają, w drodze decyzji, prowadzącemu taką działalność, opłatę eksploatacyjną w wysokości osiemdziesięciokrotnej stawki opłaty eksploatacyjnej dla danego rodzaju kopaliny, pomnożonej przez ilość wydobytej w ten sposób kopaliny, stosując stawki obowiązujące w dniu wszczęcia postępowania. Sankcja majątkowa pobierana jest zatem po stwierdzeniu, że: określony podmiot wykonywał czynności noszące znamiona " wydobycia kopalin", prowadzący wydobycie nie posiadał koncesji mimo obowiązku jej posiadania albo w sposób rażący naruszył warunki koncesji, a ponadto ustaleniu ilości wydobytej kopaliny. Ustalenie wystąpienia tych przesłanek następuje w postępowaniu wyjaśniającym, z zachowaniem zasad określonych w kodeksie postępowania administracyjnego. Organ pierwszej instancji dwukrotnie wyznaczył rozprawę administracyjną, wzywając do uczestnictwa w niej strony i świadków. Na rozprawie administracyjnej przeprowadzonej w dniu [...]r. przesłuchane strony nie wniosły żadnych nowych elementów, umożliwiających bezsporne ustalenie kto i kiedy wydobywał na przedmiotowym terenie piasek i żwir. Przesłuchany w charakterze świadka biegły mierniczy podtrzymał swoje wcześniejsze uwagi zawarte w operacie technicznym. Pozostali świadkowie nie stawili się na rozprawach. Materiał dowodowy zgromadzony przez organ pierwszej instancji nie wykazał, że na terenie przedmiotowych działek konkretne osoby lub podmioty prowadziły w ściśle określonym czasie nielegalną eksploatację piasku i żwiru, sankcjonowaną w trybie art. 85 a Prawa geologicznego i górniczego podwyższoną opłatą eksploatacyjną. Organ odwoławczy stwierdził, że sporządzony na potrzeby niniejszej sprawy operat techniczny wykonany przez mierniczego górniczego w dniu [...] r. w oparciu o pomiary z [...] r. oraz jego zeznania złożone na rozprawie administracyjnej świadczą wprawdzie o istnieniu we wskazanym okresie na działkach nr [...] w G. " wyraźnego śladu po zlikwidowanym ( zasypanym) wyrobisku górniczym, jednak ani na podstawie w/w operatu ani też na podstawie żadnych innych dowodów nie jest możliwe ustalenie, kto ( lub na czyje zlecenie) oraz w jakim czasie prowadził na przedmiotowym terenie działalność eksploatacyjną. Organ odwoławczy uznał za zbędne dopuszczenie dowodu w postaci dodatkowej opinii biegłego na okoliczność nielegalnego wydobycia żwiru i piasku, gdyż przeprowadzenie tego dowodu nie doprowadziłoby do wyjaśnienia okoliczności, jaka osoba lub podmiot ( lub na czyje zlecenie) oraz w jakim czasie prowadziła ewentualne wydobycie kopalin na terenie przedmiotowych działek. We wcześniejszej decyzji Kolegium z dnia [...] r. wskazano na rozważenie dopuszczenia dowodu w postaci dodatkowej opinii wskazanej w odwołaniu spółki A co po ponownym postępowaniu uczyniono. Jednakże dopuszczony w ponownym postępowaniu wskazany dowód, ze względu na sporządzenie mapy wg stanu na dzień 6 sierpnia 2010 r., to jest w rok po obmiarze dokonanym do operatu technicznego, nie przyczynił się do wyjaśnienia wystąpienia którejkolwiek z przesłanek określonych w art. 85 a Prawa geologicznego i górniczego. Także, wnioskowane w odwołaniu, przeprowadzenie w ponownym postępowaniu oględzin terenu nie doprowadziłoby do wyjaśnienia wskazanych okoliczności ze względu na upływ zbyt długiego okresu czasu od domniemanego terminu prowadzenia na przedmiotowym terenie zarzucanej w odwołaniu działalności. Organ pierwszej instancji czynił starania w celu przesłuchania w charakterze świadka R.S.. Jednakże dwukrotnie wezwany świadek nie stawił się na rozprawie administracyjnej. Wójt Gminy N.wniósł skargę na decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, żądając jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1/ naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 85 a ustawy Prawo geologiczne i górnicze poprzez niezasadne utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji umarzającej postępowanie w sprawie pomimo istnienia przesłanek uzasadniających stwierdzenie, iż wydobycie kopaliny miało miejsce a prowadząca je spółka " A powinna zostać obciążona podwyższoną opłatą eksploatacyjną; 2/ naruszenie prawa procesowego – artykułów 7, 75, i 77 k.p.a. poprzez uniemożliwienie wyjaśnienia wszystkich okoliczności niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego i niezebranie w sposób właściwy materiału dowodowego co miało istotny wpływ na treść decyzji i skutkowało utrzymaniem w mocy decyzji organu I instancji. Organ I instancji prowadząc powtórnie postępowanie wyjaśniające nie zastosował się do wskazówek organu odwoławczego określonych w decyzji z dnia [...] r., to jest: nie przeprowadził prawidłowo powtórnych oględzin terenu na których miało miejsce nielegalne wydobycie, nie dopuścił dowodu w postaci dodatkowej opinii biegłego na okoliczność nielegalnego wydobycia żwiru i piasku, nie przesłuchał świadka R. S. W uzasadnieniu odwołania stwierdzono, iż Starosta K. ograniczył się do przeprowadzenia rozprawy administracyjnej oraz do odebrania i uwzględnienia wyjaśnień M. W. – właściciela działki [...], który zeznał, że nie było wydobycia kruszywa na tym terenie, a jedynie odbył się transport 1 – 2 samochodów ciężarowych z urobkiem przewiezionym do miejscowości S. Skoro organ odwoławczy przyjął, że postępowanie dowodowe wskazuje na istnienie śladów po zlikwidowanym wyrobisku górniczym, to zobowiązany był podjąć czynności zmierzające do znalezienia sprawcy i wymierzenia mu opłaty przewidzianej przepisami prawa. Właścicielem terenu jest spółka A i najprawdopodobniej to ona prowadziła wydobycie. Potwierdzić to mogą dowody w postaci wnioskowanych opinii biegłych oraz zeznań świadków, w tym R. S. Organ I instancji nie zastosował nawet przewidzianego prawem środka przymusu – grzywny, wobec świadka ( art. 88 § 1 k.p.a.), a pomimo to organ odwoławczy wywiódł, że były czynione starania w celu doprowadzenia do stawienia się świadka celem przesłuchania. Ponadto ustalenia organu I instancji są sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, to jest m.in. przedłożonym organowi odwoławczemu porozumieniem zawartym przez Gminę N. z A sp. z o.o., w którym spółka zobowiązuje się do naprawy drogi zdewastowanej wielokrotnymi przejazdami samochodów ciężarowych. W ocenie strony skarżącej nie jest możliwe, aby przejazd 1 - 2 samochodów ciężarowych spowodował taką dewastację drogi, stąd oczywiste jest iż drogą tą musiał się odbywać regularny transport. Ponadto w niniejszej sprawie pominięto istnienie dokumentacji zdjęciowej oraz operat wynikowy w miejscowości G., wykonany przez uprawnionego mierniczego górniczego. Organ administracji rozpoznający sprawę powinien dopuścić dowód w postaci bezstronnej opinii biegłego, a nie opierać się wyłącznie na dowodach i opiniach wydawanych na zlecenie jednej strony, w tym przypadku spółki A. Poza tym w trakcie prowadzonego postępowania pominięto i nie przeprowadzono istotnych dowodów, jakimi są wizja lokalna i odniesienie się do istniejących obmiarów wyrobisk wykonanych przez mierniczego górniczego. Nie zostały zatem rozwiane wątpliwości skarżącego w zakresie nielegalnego wydobycia kruszywa. Pomimo tylu błędów prowadzonego postępowania organ odwoławczy uznał, iż umorzenie postępowania to prawidłowy sposób rozstrzygnięcia sprawy, co jest trudne do zaakceptowania z punktu widzenia zasady prawdy obiektywnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S.w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a ), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Decyzje organów obu instancji zostały wydane bez dostatecznego wyjaśnienia i rozważenia stanu sprawy, z naruszeniem przepisów artykułów 7, 75 i 77 § 1 k.p.a. Powyższe uchybienia proceduralne mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W postępowaniu administracyjnym nie obowiązuje formalna teoria dowodowa, według której daną okoliczność można udowodnić wyłącznie przy pomocy jednoznacznie określonego środka dowodowego, ani też zasada, że rola organu orzekającego to rola biernego podmiotu oczekującego na dowody zaoferowane przez stronę. Wręcz przeciwnie, rządząca postępowaniem administracyjnym zasada oficjalności ( art. 7 i 75 k.p.a.) wymaga, by w toku postępowania organy administracji publicznej podejmowały wszelkie kroki niezbędne do wyjaśnienia i załatwienia sprawy i dopuszczały jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem, a więc by z urzędu przeprowadzały dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy ( v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2000 r., sygn. akt V SA 948/00 – System informacji prawniczej LEX nr 50114). W rozpoznawanej sprawie organy administracji prowadząc postępowanie nie podjęły wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, zaś zgromadzony jedynie szczątkowo materiał dowodowy rozpatrzyły powierzchownie. W trakcie postępowania przeprowadzono dowody z dwóch opinii biegłych i zeznań w charakterze strony prokurenta i współudziałowca spółki z o.o. A. W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy nie pozwalał na podjęcie decyzji w sprawie. Organy obu instancji przyjęły, iż przeprowadzone postępowanie nie doprowadziło do ustalenia istnienia przesłanek naliczenia opłat za samowolne wydobycie kruszywa. Nie zostało bowiem wykazane, by na działkach nr [...]prowadzono wydobycie kruszywa bez wymaganej prawem koncesji. W ocenie Sądu podjęcie decyzji o umorzeniu postępowania było nieprawidłowe. Dopiero po zgromadzeniu i przeanalizowaniu pełnego materiału dowodowego będzie możliwe zajęcie przez organy administracji końcowego stanowiska w sprawie. W aktach administracyjnych znajduje się dokumentacja fotograficzna potwierdzająca przeprowadzenie prac wydobywczych w bardzo szerokim zakresie. Zdjęcia fotograficzne nie stanowią dokumentów urzędowych. Są jednak dowodem, w rozumieniu art. 75 k.p.a., potwierdzającym istnienie przedstawionego na fotografiach stanu rzeczy. Zeznający jako strona M. W. zaprzeczył, by na działkach nr [...] w miejscowości G. spółka A prowadziła wydobycie piasku i żwiru na dużą skalę. Jednakże prawdziwość jego zeznań może być zweryfikowana dopiero po przeprowadzeniu innych dowodów, które należało w sprawie zgromadzić i ocenić. Zdaniem Sądu organy orzekające w sprawie cechowała bierność w zakresie przeprowadzenia dowodów z zeznań świadków, którzy mimo doręczenia wezwań nie stawili się na rozprawie. Byli to między innymi świadkowie R.S. i J.W. Organ wzywający świadków mógł ich zdyscyplinować, każąc grzywną i wzywając powtórnie. Wymienieni świadkowie, jak wynika z akt sprawy, skarżyli się na występowanie uciążliwości związanych z wydobywaniem piasku i żwiru na przedmiotowych działkach. Ich zeznania mogłyby przyczynić się do wyjaśnienia wielkości wydobycia kopalin ( czy było to wydobycie minimalne jak zeznał M. W., czy bardzo duże wynikające z operatu technicznego sporządzonego przez biegłego – mierniczego W. C). Ponadto organy nie wyjaśniły dlaczego nie podjęły działań w celu ustalenia, czy firma której prezesem jest B. S. prowadziła prace wydobywcze na przedmiotowych działkach i na czyje zlecenie wydobywano kopaliny. Z uzasadnienia wcześniej wydanej decyzji przez Starostę K., z dnia [...] wynika iż na zlecenie spółki " A firma , której prezesem jest B. S. dokonuje wydobycia żwiru i piasku. Kopaliny wywożone są następnie na budowę drogi pod K. ( około 80 – 100 ciężarówek dziennie). Tak istotny środek dowodowy jak zeznania świadka S. nie powinien zostać pominięty przez organy orzekające w sprawie. Zeznania świadka S. mogą przyczynić się do ustalenia wielu istotnych kwestii, przede wszystkim kto zlecał wydobycie i czy było ono prowadzone na skalę wskazaną w operacie biegłego C. Ponadto wyjaśnienia wymagają okoliczności podpisania przez Wójta Gminy N. ze spółką A porozumienia – ugody w dniu [...] r. Jak wynika z zapisów porozumienia dotyczy ono usunięcia szkody powstałej na drodze dojazdowej na skutek wywozu kruszywa z działki nr [...] w miejscowości G. W tekście tego dokumentu odwołano się do wezwania wójta z dnia [...] r., zawierającego adnotację, iż droga dojazdowa znajduje się na działce nr [...] obręb G. Ustalenia wymaga, czy z tej działki wywożono kruszywo, czy jedynie przewożono nią kopaliny wydobyte na działkach [...]. Wyjaśnienie powyższej kwestii pozwoli na ustalenie czy w porozumieniu – ugodzie wpisano omyłkowo działkę [...]. Omyłkę w oznaczeniu działek zgłaszał Urząd Gminy N.w swoim piśmie z dnia [...] r. ( k. 52), nawiązującym do pisma z dnia [...] r. ( k. 55). Wyjaśnienie tych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności nastąpić powinno w drodze przesłuchania osób podpisujących porozumienie – ugodę z dnia [...] r. Organ ponownie rozpoznający sprawę dopiero po przeprowadzeniu dowodów z zeznań stron i świadków na powołane wyżej okoliczności będzie w stanie ustalić, czy na działkach nr [...] w miejscowości G. wydobywana była kopalina bez wymaganej koncesji , a ponadto na czyje zlecenie prowadzono wydobycie. Dopiero po ustaleniu, że wydobycie żwiru i piasku bez koncesji faktycznie miało miejsce i wskazaniu podmiotu zajmującego się wydobyciem celowe będzie przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ilości wydobytej kopaliny. Organ rozważy, czy zasadne będzie dopuszczenie dowodu z uzupełniającej opinii mierniczego W. C., czy też nowej opinii innego biegłego posiadającego wiadomości z zakresu obmiaru wyrobisk poeksploatacyjnych. Po przeprowadzeniu powyższych dowodów organ będzie mógł ustalić wysokość opłaty eksploatacyjnej na podstawie art. 85 a ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geodezyjne i górnicze ( tekst jednolity z 2005 r. Nr 228, poz. 1947 ze zm.). Organ orzekający w sprawie przesłucha świadków: J. W., R.S., M.T. i W. S. na okoliczność jak duża była skala wydobycia kopaliny, w szczególności jaka ilość koparek pracowała na wyrobisku i iloma samochodami ciężarowymi wywożono piasek i żwir z działek nr [...] w miejscowości G. Przesłuchując świadków organ powinien podjąć próbę ustalenia podmiotów wydobywających kopalinę i zlecających to wydobycie. Organ podejmie także czynności zmierzające do ustalenia adresu B.S. i w przypadku ustalenia adresu przesłucha go w charakterze świadka na te same okoliczności, co wyżej wymienionych świadków. Przeprowadzi ponadto dowód z zeznań osób, które podpisały porozumienie – ugodę w dniu [...] r. ( k. 53 akt administracyjnych) celem wyjaśnienia, czy kruszywo wywożono z działki nr [...]. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego w wyżej wskazanym zakresie oceni zasadność dopuszczenia dowodu z opinii biegłego na okoliczność ilości wydobytej kopaliny bez wymaganej koncesji. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) w związku z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą uznając to za niezbędne do końcowego załatwienia sprawy. Z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji ( niepodlegającej wykonaniu i nie nadającej się do wykonania) Sąd za bezprzedmiotowe uznał rozstrzyganie w sprawie jej wykonania w trybie art. 152 p.p.s.a. do dnia uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. t.p.