III SA/Łd 141/08

Dnia 31 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. – S. na orzeczenie Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uniewinnienia lekarza od zarzutu naruszenie Kodesku Etyki Lekarza poprzez niewłaściwy transport chorego postanawia: odrzucić skargę TG W dniu 6 marca 2008 roku J. C. – S. wniosła skargę na orzeczenie Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uniewinnienia lekarza od zarzutu naruszenie Kodeksu Etyki Lekarza poprzez niewłaściwy transport chorego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści art. 3 § 1 i 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje i postanowienia - pkt 1 i 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Jak już wskazano, z treści przedmiotowej skargi wynika, że J. C. – S. wniosła skargę na orzeczenie Naczelnego Sądu Lekarskiego w przedmiocie uniewinnienia lekarza od zarzutu naruszenie Kodeksu Etyki Lekarza poprzez niewłaściwy transport chorego. Działalność Naczelnego Sądu Lekarskiego regulowana jest przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 roku o izbach lekarskich (Dz.U. Nr 30, poz. 158 ze zm.). Stosownie do treści art. 41 ustawy członkowie samorządu lekarzy podlegają odpowiedzialności zawodowej przed sądami lekarskimi za postępowanie sprzeczne z zasadami etyki i deontologii zawodowej oraz za naruszenie przepisów o wykonywaniu zawodu lekarza. Sprawy odpowiedzialności zawodowej lekarzy rozpatrują okręgowe sądy lekarskie i Naczelny Sąd Lekarski (art. 46 ustawy). Zgodnie z treścią art. 42. ust. 1 ustawy, sąd lekarski może orzekać następujące kary: 1) upomnienie, 2) nagana, 3) zawieszenie prawa wykonywania zawodu lekarza na okres od sześciu miesięcy do trzech lat, 4) pozbawienie prawa wykonywania zawodu. Lekarzowi ukaranemu przez Naczelny Sąd Lekarski w II instancji karą wymienioną w ust. 1 pkt 3 i 4 przysługuje prawo wniesienia odwołania do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego sądu apelacyjnego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem (art. 42 ust. 2 ustawy). Dodatkowe regulacje odnośnie przebiegu postępowania wynikają z przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 26 września 1990 r. w sprawie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy (Dz.U. Nr 69, poz. 406). Z treści § 55 rozporządzenia wynika, że orzeczenie Naczelnego Sądu Lekarskiego, wydane w II instancji, umarzające postępowanie, uniewinniające obwinionego lekarza lub skazujące go na karę upomnienia albo nagany, staje się prawomocne z chwilą ogłoszenia. Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika w sposób jednoznaczny, że jedynie orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu lekarza na okres od sześciu miesięcy do trzech lat lub o pozbawieniu prawa wykonywania zawodu podlegają zaskarżeniu do sądu, przy czym sądem właściwym jest sąd powszechny. Ponadto, stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy, w sprawach nie uregulowanych w ustawie do postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego. Stwierdzić zatem należy, że Naczelny Sąd Lekarski nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a do postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej lekarzy nie mają zastosowania przepisy ustawy kodeks postępowania administracyjnego. Działalność ta nie podlega zatem kontroli sądów administracyjnych. W konsekwencji powyższego, przedmiot niniejszej sprawy nie spełnia przesłanek określonych w art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sprawa objęta skargą nie jest sprawą o charakterze administracyjnym. Orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy nie mieszczą się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu. TG.