III SA/Łd 142/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Asesor WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. K. na pismo Wójta Gminy R. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. F. K. pismem z dnia 25 listopada 2005 r. zwróciła się do Wojta Gminy R. o zwrot części opłaty (za miesiąc listopad i grudzień 2005 r.) wniesionej w związku z udzielonym jej zezwoleniem na sprzedaż napojów alkoholowych. Wniosek ten uzasadniła likwidacją działalności gospodarczej z dniem 27 października 2005 r. Pismem z dnia 25 stycznia 2006 r. Nr [...] Wójt Gminy R. udzielił F. K. odpowiedzi negatywnej wyjaśniając, że przepisy ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. Nr 147 z 2002 r., poz. 1231 ze zm.) nie przewidują zwrotu dokonanej opłaty ani w całości ani też w proporcjonalnej części za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Likwidacja punktu sprzedaży napojów alkoholowych powoduje wygaśnięcie zezwolenia, co nie jest tożsame z utratą ważności tego zezwolenia, o której mowa w art. 11 ust. 8 ww. ustawy. Opłata za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych nie stanowi opłaty skarbowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 9 września 2000 r. (Dz.U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2532 ze zm.), tak więc nie jest również możliwy jej zwrot na podstawie tejże ustawy. Powyższe pismo zawierało pouczenie, iż skarżącej przysługuje, po bezskutecznym wezwaniu organu gminy do usunięcia naruszenia prawa, skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego w trybie art. 3 § 2 pkt 4, art. 52 § 3 i art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). F. K. w kolejnym piśmie z dnia 1 lutego 2006 r. zażądała ponownego rozpatrzenia sprawy i zwrotu opłaty. Wójt Gminy R. pismem z dnia 1 lutego 2006 r. Nr [...] udzielił odpowiedzi jak w piśmie z dnia 25 stycznia 2006 r. W piśmie tym organ gminy pouczył skarżącą, że przysługuje jej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, bez wskazania, iż skargę należy wnieść za pośrednictwem organu administracji. Pismo doręczone zostało skarżącej w dniu 2 lutego 2006 r. W dniu 24 lutego 2006 r. (akta sądowe k - 4) F. K. nadała w urzędzie pocztowym skargę na pismo Wójta Gminy R. z dnia 1 lutego 2006 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 1 marca 2006 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 marca 2006 r. skarga przekazana została według właściwości do organu administracji, o przekazaniu skargi powiadomiono skarżącą. Skarga nadana została w Biurze Podawczym w dniu 7 marca 2006 r. i zapisana pod poz. 8/06. W odpowiedzi na skargę z dnia 17 marca 2006 r. Wójt Gminy R. podtrzymał swoje stanowisko zawarte w pismach z dnia 25 stycznia 2006 r. i z dnia 1 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 cyt. ustawy). Zgodnie z art. 54 § 1 powołanej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Oznacza to, iż termin do wniesienia skargi jest zachowany wyłącznie w przypadku nadania pisma w placówce pocztowej, ale do właściwego adresata, czyli organu administracji. Mylne skierowanie skargi do sądu powoduje, że o dokonaniu czynności decyduje dopiero data wpłynięcia skargi do organu administracji, ewentualnie data jej nadania do organu administracji przez sąd, do którego została błędnie zaadresowana. W niniejszej sprawie odpowiedź Wójta Gminy R. z dnia 1 lutego 2006 r. Nr [...] na pismo skarżącej z dnia 1 lutego 2006 r., potraktowane przez organ jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, doręczone zostało jej w dniu 2 lutego 2006 r. Termin do wniesienia skargi biegł od dnia 3 lutego 2006 r. i upłynął w dniu 6 marca 2006 r. Skarżąca oddała skargę w urzędzie pocztowym w dniu 24 lutego 2006 r., ale wysłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, a nie do organu administracji. Skarga przekazana według właściwości do Wójta Gminy R. nadana została w Biurze Podawczym w dniu 7 marca 2006 r. A zatem ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi został przekroczony. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania skargi do Sądu w rozumieniu art. 54 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie ma znaczenia, że skarżąca w otwartym terminie wniosła skargę do Sądu, gdyż decyduje data przekazania jej organowi administracji. Skoro nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona. Należy stwierdzić, iż w pouczeniu zaskarżonego pisma nie wskazano prawidłowo, że skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Wójta Gminy R.. W tym stanie rzeczy, skarżąca ma prawo wnieść do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który wnosi się za pośrednictwem organu gminy, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 87 § 1 i 3 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z powyższych względów, Sąd z mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę.