III SA/Łd 143/16

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] znak [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie dotyczącym wniosku Z. M. o przyznanie prawa pomocy R.A. III SA/Łd 143/16 Uzasadnienie Z. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Postanowieniem z 13 kwietnia 2016 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, umarzając postępowanie w pozostałym zakresie. Przed otrzymaniem odpisu postanowienia o przyznaniu prawa pomocy skarżący ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy, wnosząc ponownie o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W niniejszej sprawie postanowieniem z 13 kwietnia 2016 r. Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez stanowienie radcy prawnego, umarzając postępowanie w pozostałym zakresie. Uzasadnienie powyższego postanowienia w pełni zachowuje swoją aktualność do obecnego wniosku skarżącego. W tym stanie rzeczy uznać należy, że po rozpoznaniu pierwotnego wniosku i przyznaniu skarżącemu prawa pomocy zgodnie z żądaniem zawartym we wniosku nie jest możliwe ponowne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie. Wniosek taki uznać należało za bezprzedmiotowy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący mógłby wnieść w niniejszej sprawie tylko wówczas, gdyby wcześniejszy wniosek w tym przedmiocie został oddalony lub gdyby w kolejnym wniosku skarżący domagał się przyznania prawa pomocy w innym zakresie niż wcześniej rozstrzygany. Z tego względu postępowanie wywołane wnioskiem Z. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego stało się zbędne i jako takie należało je umorzyć. Stosownie bowiem do treści art. 249a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu. R.A.