III SA/Łd 154/17

Dnia 29 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy – Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2017 roku sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, Spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty oraz zwrotu podatku akcyzowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...], na podstawie art.233 § 1 pkt.1 Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2015r. poz.613 ze zm.) i art.73 ust.1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (Dz.U. z 2015r. poz.858 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] z dnia [...] nr [...] odmawiającej zwrotu nadpłaty oraz zwrotu podatku akcyzowego z tytułu importu towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego [...] z dnia [...] w kwocie 2717 zł, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ ustalił następujący stan faktyczny: W dniu [...] A. spółka z o.o., spółka komandytowo-akcyjna zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu według dokumentu nr [...] i faktury nr [...] wody toaletowe, wody perfumowane i wody kolońskie zaklasyfikowane do kodu 3303009000 Taric i kodem dodatkowym X019 (oznaczającym wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkohole etylowego przekraczającej 1,2% objętości). Spółka obliczyła i wykazała w zgłoszeniu celnym podatek akcyzowy w łącznej kwocie 2717 zł. W dniu 21 kwietnia 2016r. spółka A. wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w zapłacie podatku akcyzowego i o zwrot kwoty 2717 zł wraz z należnymi odsetkami. W uzasadnieniu podniesiono, że wody toaletowe i perfumy nie są wyrobami akcyzowymi. W związku z czym nie powstał obowiązek zapłaty podatku akcyzowego z tytułu importu wymienionych towarów. W dniu 22 czerwca 2016r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wezwał spółkę do podania w terminie 7 dni składu surowcowego importowanych wód toaletowych, wód perfumowanych i wód kolońskich z uwzględnieniem zawartości alkoholu etylowego w produkcie oraz rodzaju i ilości skażalnika w produkcie wraz z dowodami poświadczającymi. Pismem z dnia 6 lipca 2016r. spółka poinformowała organ celny, że nie jest w posiadaniu dokumentów potwierdzających skład surowcowy importowanych wód toaletowych, wód perfumowanych i wód kolońskich z uwzględnieniem zawartości alkoholu etylowego w produkcie oraz rodzaju i ilości skażalnika gdyż wymienione towary zostały zakupione od hurtownika a nie od producenta. Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w [...] odmówił spółce stwierdzenia nadpłaty oraz zwrotu podatku akcyzowego z tytułu importu towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego [...] z dnia [...] w kwocie 2717 zł. W uzasadnieniu podniesiono, że spółka nie przedstawiła dowód potwierdzających skażenie alkoholu zawartego w wodach toaletowych, wodach perfumowanych i wodach kolońskich. W związku z czym brak jest podstaw do zastosowania zwolnienia od podatku akcyzowego. Od wymienionej decyzji spółka A. wniosła odwołanie podnosząc, że perfumy nie są wyrobem akcyzowym i nie podlegając podatkowi akcyzowemu. Ich skład podlega również wyłączeniu spod opodatkowania. Zarzucono również, iż organ celny nie przeprowadził z urzędu dowodu z opinii biegłego z dziedziny chemii na okoliczność ustalenia jakimi środkami skażającymi został skażony alkohol etylowy zawarty w perfumach. Odwołujący wniósł o uzupełnienie postępowania dowodowego przez przeprowadzenie takiego dowodu. Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu podniesiono, że towary klasyfikowane do kodu 3303 (kosmetyki) nie są wyrobami akcyzowymi natomiast takim wyrobem jest alkohol etylowy zawarty w tych artykułach w ilości powyżej 1,2% objętości. Zgodnie z treścią art.30 ust.9 pkt.1-3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2014r. poz.752 ze zm.) zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy: 1) całkowicie skażony, importowany, nabywany wewnątrzwspólnotowo albo produkowany na terytorium kraju, wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Unii Europejskiej, środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi; 2) zawarty w nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia wyrobu; 3) zawarty w importowanych wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2; W myśl art.32 ust.4 pkt.2 u.p.a. zwalnia się od akcyzy ze względu na przeznaczenie również alkohol etylowy skażony środkami skażającymi, określonymi przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych spośród środków dopuszczonych do skażania alkoholu etylowego na podstawie przepisów wydanych na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 103), i wykorzystywany do produkcji produktów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi - wyłącznie w przypadkach, o których mowa w ust. 3 pkt 1 lub 8, jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w ust. 5-13; w przypadku podmiotu zużywającego zwolnienie od akcyzy dotyczy ilości nieprzekraczających dopuszczalnych norm zużycia, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz ust. 2 pkt 3; Środki skażające, o których mowa w art.32 ust.4 pkt.2 u.p.a., ich ilość oraz warunki stosowania określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2015r. w sprawie dokumentu dostawy, warunków i sposobu zwrotu wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz.U. z 2015r. poz.2285). Z wymienionych przepisów wynika, że w przypadku importowanych kosmetyków zwolnieniu od akcyzy podlega alkohol etylowy w nich zawarty o ile został on prawidłowo: 1.) skażony środkami skażającymi, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z 22 grudnia 2015r. lub 2.) całkowicie skażony środkami dopuszczonymi do skażenia wskazanymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 3199/93. Alkohol etylowy zwarty w kosmetykach importowanych przez spółkę wypełnia ustawowe warunki wyrobu akcyzowego gdyż po pierwsze zawiera powyżej 1,2% objętości alkoholu i po drugie oznaczony jest kodem CN 2207 (obejmującym m.in. alkohol etylowy). Warunkiem zwolnienia od akcyzy alkoholu etylowego zawartego w importowanych kosmetykach jest jego skażenie środkami skażającymi określonymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z 22 grudnia 2015r. lub całkowite skażenie środkami dopuszczonymi do skażenia alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji nr 3199/93. Wymienione rozporządzenie wskazuje nie tylko rodzaj środków dopuszczonych do całkowitego skażenia ale również ich ilość. Aby uznać alkohol etylowy za całkowicie skażony nie jest wystarczające dodanie do niego substancji skażających takich jak określone w rozporządzeniu Komisji nr 3199/93 lecz także musi być dodanie ich w ilościach określonym w rozporządzeniu. Spółka A mimo wezwania nie przedstawiła dowodów potwierdzających skład surowcowy importowanych kosmetyków. W sytuacji gdy nie przedstawiła ona dowodów potwierdzających prawidłowe skażenie alkoholu w importowanych kosmetykach to brak było podstaw do zastosowania zwolnienia z podatku akcyzowego. Nieuzasadniony jest zarzut spółki, że skoro kosmetyki nie są wyrobem akcyzowym to również ich skład podlega wyłączeniu opodatkowaniu akcyzą. Przepis art.93 ust.1 pkt.1 u.p.a. określa co zalicza się do alkoholu etylowego i są to wszelkie wyroby o objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości objęte pozycjami CN 2207 i 2208 nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej. Alkohol etylowy zawarty w importowanych kosmetykach jest zatem wyrobem akcyzowym i podlega opodatkowaniu akcyzą. W ocenie organu niezasadne jest żądanie strony przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu chemii celem wyjaśnienia jakimi środkami i w jakiej ilości skażony został alkohol etylowy zawarty w importowanych kosmetykach. Spółka nie przedstawiła dokumentów stwierdzających skład surowcowy kosmetykach. Skoro stara się ona o zwrot podatku akcyzowego to powinna sama wykazać jakimi środkami i w jakich ilościach skażony został alkohol etylowy zawarty w kosmetykach. Ciężaru wykazania tej okoliczności nie można przerzucać na organy celne. W związku z czym organ celny nie uwzględnił wniosku strony w tym zakresie. Na wymienioną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Łodzi wniosła spółka A. Decyzji tej zarzucono: - naruszenie art.93 u.p.a. poprzez jego błędną wykładnię gdyż perfumy jako wyroby nieakcyzowe nie są opodatkowane akcyzą w całości a więc również ich skład podlega wyłączeniu spod opodatkowania akcyzą; - naruszenie przepisu art.30 ust.9 pkt.3 u.p.a. poprzez jego błędną interpretację polegającą na przyjęciu, że alkohol etylowy zawarty w importowanych perfumach nie podlega zwolnieniu z opodatkowania jako całkowicie skażony w sytuacji gdy alkohol tam się znajdujący nieprzeznaczony jest do spożycia przez ludzi i powinien podlegać zwolnieniu zgodnie z art.30 ust.9 pkt.3 u.p.a.; - naruszenie przepisu art.122 oraz art.229 w związku z art.187 Ordynacji podatkowej poprzez oddalenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny chemii celem ustalenia jakimi środkami skażającymi został skażony alkohol etylowy zawarty w importowanych kosmetykach co oznacza, że nie został zebrany cały materiał dowodowy umożliwiający wyczerpujące rozpatrzenie sprawy. Strona skarżąca podniosła, że nie jest sporne to, iż cały alkohol w perfumach został całkowicie skażony i w związku z czym powinien być on zwolniony z akcyzy na podstawie art.30 ust.9 pkt.3 u.p.a. Nadto kosmetyki nie są wyrobem akcyzowym. W związku z czym również alkohol etylowy w nich zawarty nie jest takim wyrobem i podlega zwolnieniu z opodatkowania akcyzą. Podniesiono także, że stronie nie udało się ustalić składu surowcowego kosmetyków. Dlatego też winien być przeprowadzony dowód z opinii biegłego z dziedziny chemii która to opinia ustaliłaby czym został skażony alkohol. Oddalenie wniosku o przeprowadzenie tego dowodu stanowi naruszenie przepisów postępowania. W konkluzji strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji. Organ podatkowy w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 t.j.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2014r. poz.752 ze zm.), dalej u.p.a. Zgodnie z treścią art.2 ust.1 pkt.1 u.p.a. wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy; Zgodnie z treścią pozycji 43 załącznika nr 1 do u.p.a. wyrobem akcyzowym jest alkohol etylowy zawarty w wyrobach niebędących wyrobami akcyzowymi o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości; W myśl art.30 ust.9 pkt.1 – 3 u.p.a. zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy: 1) całkowicie skażony, importowany, nabywany wewnątrzwspólnotowo albo produkowany na terytorium kraju, wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Unii Europejskiej, środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi; 2) zawarty w nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia wyrobu; 3) zawarty w importowanych wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2; W myśl art.32 ust.4 pkt.2 u.p.a. zwalnia się od akcyzy ze względu na przeznaczenie również alkohol etylowy skażony środkami skażającymi, określonymi przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych spośród środków dopuszczonych do skażania alkoholu etylowego na podstawie przepisów wydanych na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 103), i wykorzystywany do produkcji produktów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi - wyłącznie w przypadkach, o których mowa w ust. 3 pkt 1 lub 8, jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w ust. 5-13; w przypadku podmiotu zużywającego zwolnienie od akcyzy dotyczy ilości nieprzekraczających dopuszczalnych norm zużycia, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz ust. 2 pkt 3; Zgodnie z treścią art.92 u.p.a. do napojów alkoholowych w rozumieniu ustawy zalicza się alkohol etylowy, piwo, wino, napoje fermentowane oraz wyroby pośrednie. W myśl art.93 ust.1 pkt.1 u.p.a. do alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy zalicza się wszelkie wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, objęte pozycjami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej; Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja organu podatkowego odmawiająca stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego (2717 zł) z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym z dnia [...]. Stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie nie jest sporny. W dniu [...] strona skarżąca dokonała zgłoszenia celnego obejmującego kosmetyki (wody toaletowe, wody perfumowane i wody kolońskie) importowane ze Wspólnoty Europejskiej, USA i Szwajcarii. Kosmetyki zawierały alkohol etylowy o rzeczywistej objętościowej mocy przekraczającej 1,2% objętości i z tego tytułu uiszczono podatek akcyzowy w wysokości 2717zł. Należy zaznaczyć, że wyroby objęte kodem CN 3303 (kosmetyki) nie są wyrobami akcyzowymi. Wyrobem akcyzowym jest natomiast alkohol etylowy nawet jeżeli jest on zawarty w wyrobie nie będącym wyrobem akcyzowym. Jedynym warunkiem jest to aby alkohol etylowy posiadał rzeczywistą objętościową moc alkoholu przekraczającą 1,2% objętości. Wynika to wprost z treści art.93 ust.1 pkt.1 u.p.a. oraz z pozycji 43 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym. Ustawa z 6 grudnia 2008r. przewiduje w pewnych przypadkach zwolnienie alkoholu etylowego od akcyzy. Pierwszy taki przypadek określono w art.30 ust.9 pkt.1 u.p.a. Z przepisu tego wynika, że zwolniony jest alkohol całkowicie skażony środkami dopuszczonymi do skażenia na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z 22 listopada 1993r. Rozporządzenie to określa nie tylko rodzaj środków dopuszczonych do całkowitego skażenia ale również ich ilość. Drugi przypadek określono w art.30 ust.9 pkt.3 u.p.a. Z przepisu tego wynika, że zwolnieniu podlega alkohol w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi wymienionymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2015r. w sprawie dokumentów dostawy, warunków i sposobu zwrotu wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz.U. z 2015r. poz.2285). W załączniku nr 3 do tego rozporządzenia określono środki skażające oraz ich ilość. Reasumując tę część rozważań należy stwierdzić, że w przypadku importowanych kosmetyków zwolnieniu od akcyzy podlega alkohol etylowy w nich zawarty o ile został prawidłowo: 1.) skażony środkami skażającymi, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z 22 grudnia 2015r. lub 2.) całkowicie skażony środkami dopuszczonymi do skażenia wskazanymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 3199/93. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek określonych w art.30 ust.9 pkt. 1 i 3 u.p.a. Mimo wezwania przez organ celny spółka nie przedstawiła dokumentów potwierdzających skład surowcowy importowanych kosmetyków z uwzględnieniem zawartości alkoholu etylowego oraz rodzaju i ilości skażalnika w produkcie. Jak wynika z pisma spółki z 6 lipca 2016r. uzyskanie składu surowcowego kosmetyków oraz ilości i rodzaju skażalnika byłoby możliwe gdyby kosmetyki zakupiono bezpośrednio od producenta a nie od hurtownika jak to miało miejsce w tym przypadku. Żadne laboratorium chemiczne do którego zwracała się spółka nie podjęło się wykonania badania a ponadto koszt badania znacznie przekroczyłby wartość wyrobu. Strona skarżąca nie wykazała zatem czy alkohol etylowy zawarty w importowanych kosmetykach był skażony a jeżeli tak to jakim skażalnikiem i w jakiej ilości go użyto. Aby uznać, że alkohol etylowy jest zwolniony od akcyzy konieczne jest wykazanie, że został on skażony środkami wymienionymi w rozporządzeniu z 22 grudnia 2015r. w ilości określonej w tym rozporządzeniu bądź, że został on całkowicie skażony środkami, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 3199/93 w ilości wskazanej w tym rozporządzeniu. Strona skarżąca tego nie wykazała. W sytuacji gdy spółka nie wykazała, że spełnione zostały przesłanki do zwolnienia alkoholu etylowego od akcyzy, określone w art.30 ust.9 pkt. 1 i 3 u.p.a. to organy podatkowe trafnie odmówiły stwierdzenia nadpłaty i zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego w kwocie 2717 zł. Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art.93 u.p.a. gdyż, w ocenie strony, kosmetyki nie są wyrobami akcyzowymi a więc również ich skład surowcowy nie podlega opodatkowaniu. Faktem jest, że kosmetyki nie są wyrobem akcyzowym (kod Taric 3303) jednakże alkohol etylowy zawarty w kosmetykach jest takim wyrobem. Alkohol etylowy, o ile jego rzeczywista moc alkoholu przekracza 1,2% objętości, jest wyrobem akcyzowym nawet wówczas gdy stanowi część wyrobu nie akcyzowego. Wynika to wprost z treści art. 93 ust.1 pkt.1 u.p.a. oraz z treści pozycji 43 załącznika nr 1 do u.p.a. Oba uregulowania wskazują, ze ustawodawca nakazuje uznanie alkoholu etylowego za wyrób akcyzowy nawet wówczas gdy wchodzi on w skład innego produktu, w tym także wyrobu nie akcyzowego. Wbrew zarzutowi skargi alkohol etylowy zawarty w importowanych kosmetykach podlega opodatkowaniu akcyzą. Poza zakresem rozważań sądu pozostaje natomiast kwestia, że zdaniem spółki w dotychczasowej praktyce organy celne nie opodatkowywały alkoholu zawartego w perfumach. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest ocena legalności zaskarżonej decyzji nie zaś ocena legalności dotychczasowej praktyki organów celnych. Zarzut skargi w tym zakresie nie jest zasadny. Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art.30 ust.9 pkt.3 u.p.a. gdyż, w ocenie spółki, alkohol etylowy zawarty w perfumach jako skażony i nieprzeznaczony do spożycia przez ludzi podlega zwolnieniu od podatku akcyzowego. Interpretacja przepisu art.30 ust.9 pkt.3 u.p.a. dokonana przez stronę skarżącą jest błędna. Z wymienionego przepisu wynika, że zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi pod jednym warunkiem a mianowicie gdy jest on skażony środkiem określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów z 22 grudnia 2015r. Bez spełnienia tego warunku alkohol etylowy nie jest objęty zwolnieniem od akcyzy. Wbrew zarzutowi skargi wymieniony przepis nie stanowi, że alkohol etylowy nie jest objęty akcyzą w każdym przypadku gdy jest on zawarty w wyrobie nieprzeznczonym do spożycia przez ludzi. Do zwolnienia konieczne jest nadto skażenie alkoholu środkiem, o którym mowa w rozporządzeniu z 22 grudnia 2015r. a tej okoliczności strona skarżąca nie wykazała. Zarzut skargi w tym zakresie nie jest zasadny. Niezasadny jest zarzut skargi oddalenia wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny chemii celem ustalenia jakim środkiem i w jakiej ilości skażony został alkohol zawarty w sprowadzonych kosmetykach. Wniosek ten został oddalony przez organ odwoławczy postanowieniem z dnia 14 października 2016r. i sąd podzielił argumentację przedstawioną w uzasadnieniu tego postanowienia. Dodać należy, że przepis art.122 Ordynacji podatkowej nie nakłada na organy podatkowe nieograniczony obowiązek poszukiwania faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Na stronie spoczywa również obowiązek czynnego udziału w postępowaniu dowodowym zwłaszcza jeżeli chodzi o udowodnienie faktu z którego strona wywodzi skutki prawne. W niniejszej sprawie strona skarżąca dochodzi stwierdzenia nadpłaty i zwrotu uiszczonego podatku akcyzowego gdyż, jej zdaniem, alkohol etylowy zwarty w sprowadzonych kosmetykach jest zwolniony z akcyzy. Skoro spółka uważa, że alkohol etylowy podlega zwolnieniu z podatku akcyzowego to winna udowodnić przesłankę zwolnienia określoną w art.30 ust.3 pkt. 1 lub 3 u.p.a. Strona skarżąca tej okoliczności nie wykazała. Nie podała bowiem składu surowcowego importowanych kosmetyków z uwzględnieniem zawartości alkoholu etylowego w produkcie oraz rodzaju i ilości skażalnika w wyrobie. Wyjaśniła jednocześnie, że koszt badania wykonanego przez laboratorium chemiczne byłby wyższy od wartości kosmetyków. W związku z czym wniosła aby to organ podatkowy przeprowadził takie badanie przez biegłego z dziedziny chemii. W ocenie sądu w sytuacji gdy spółka sama nie przedstawiła informacji żądanych przez organ podatkowy to nie można na organ przerzucać ciężaru udowodnienia jakimi środkami skażającymi i w jakich ilościach został skażony alkohol etylowy zawarty w kosmetykach. Skoro spółka domaga się zwrotu uiszczonego podatku akcyzowego, bo w jej ocenie alkohol etylowy był zwolniony z akcyzy, to na niej ciąży obowiązek wykazania zasadności jej żądania. Nie może być tak, że to organ podatkowy ma przeprowadzać dowód potwierdzający zasadność żądania strony bo udowodnienie takiego żądania przez spółkę byłoby dla niej zbyt kosztowne. W przekonaniu sądu organ podatkowy trafnie odmówił przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z dziedziny chemii. Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Strona skarżąca nie wykazała, że alkohol etylowy zawarty w sprowadzonych kosmetykach był zwolniony od akcyzy. Organy podatkowe trafnie odmówiły stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego lub procesowego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. Mając to na uwadze, na podstawie art.151 p.p.s.a., sąd oddalił skargę. R.T.