III SA/Łd 155/16

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 26 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r. znak [...] w przedmiocie oddalenia skargi ma czynność egzekucyjną postanawia przyznać skarżącemu J. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata III SA/Łd 155/16 Uzasadnienie J. B. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r. w przedmiocie oddalenia skargi ma czynność egzekucyjną. Postanowieniem z 30 marca 2016 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wyrokiem z 8 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Następnie skarżący złożył ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy, precyzując w piśmie z 23 sierpnia 2016 r., iż wnosi o przyznanie adwokata z urzędu. W załączonym następnie, po wezwaniu Sądu, formularzu "PPF" zakreślił jednak pozycję "zwolnienie od kosztów sądowych". Mając na uwadze, pierwotny wniosek skarżącego zawarty w piśmie z 23 sierpnia 2016 r. oraz względy ekonomiki procesowej referendarz uznał, iż przedmiotowy wniosek dotyczy ustanowienia adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną oraz ojcem żony. Jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowi emerytura ojca żony – w kwocie 3.000 zł. Sam skarżący nie osiąga żadnych dochodów. Nie wykazał posiadania jakichkolwiek zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Zgodnie z przekazanym oświadczeniem nie jest także właścicielem domu, mieszkania czy innej nieruchomości. Wskazał ponadto, iż koszty miesięczne utrzymania rodziny (w tym koszty utrzymania domu, opłaty za media, leki, koszty wyżywienia) oscylują wokół kwoty 2.900 zł. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W pierwszej kolejności wskazać należy, że wnioskodawcy, postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z 30 marca 2016 r., przyznano już prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W tej sytuacji wobec stwierdzenia, że wnioskodawca korzysta już z przyznanego mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, to ewentualne przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika skutkować będzie przyznaniem prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozstrzygając niniejszy wniosek należy więc zbadać spełnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się wraz żoną i jej ojcem z dochodów w łącznej wysokości 3.000 zł (emerytura ojca żony). Sam skarżący nie osiąga obecnie żadnych dochodów, nie posiada oszczędności, ani przedmiotów majątkowych o wartości powyżej 5.000 zł. Ponosi natomiast koszty bieżącego utrzymania rodziny, które wyliczył na ok. 2.900 zł (w tym koszty utrzymania domu, opłaty za media, leki, koszty wyżywienia). W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, w tym w szczególności kosztów zastępstwa prawnego. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. e.o.