III SA/Łd 156/08

PostanowienieWSA w Łodzi2008-10-09

Skład orzekający: Małgorzata Łuczyńska, Janusz Nowacki, Monika Krzyżaniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest dopuszczalne, gdy zmierza do obejścia prawa lub powoduje utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?
Ratio decidendi
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie prowadzi ono do obejścia prawa ani nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu noszącego wadę kwalifikowaną powodującą nieważność postępowania. W związku z tym, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie sądowe podlegało umorzeniu.
Stan faktyczny
Zakład A w Ł. złożył skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Ł., która utrzymała w mocy nakaz Państwowego Inspektora Pracy dotyczący wypłaty pracownikom zaległych wynagrodzeń i świadczeń. Strona skarżąca argumentowała trudną sytuacją finansową i trwającym procesem prywatyzacji. Następnie, wobec otwarcia likwidacji zakładu i wypłaty zaległych świadczeń ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, strona skarżąca cofnęła skargę. Sąd rozpoznał dopuszczalność cofnięcia skargi.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 9 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant asystent sędziego Tomasz Godlewski po rozpoznaniu w dniu 9 października 2008 roku na rozprawie sprawy ze skargi Zakładu A w Ł. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu wypłacenia pracownikom wynagrodzeń oraz innych świadczeń postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Okręgowy Inspektor Pracy w Ł. decyzją z dnia [...] roku, Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] Zakładów Przemysłu Spirytusowego "A" w Ł., utrzymał w mocy decyzję Państwowego Inspektora Pracy Nr [...],[...],[...],[...] i [...] z dnia [...] roku (znak: [...]). Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, Państwowy Inspektor Pracy działając na podstawie art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 roku o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589 ze zm.), po przeprowadzeniu w dniu 15 stycznia 2008 roku kontroli w [...] Zakładach Przemysłu Spirytusowego "A" w Ł., nakazał temu podmiotowi wypłatę wymienionym pracownikom: - wynagrodzenia za pracę łącznie z wynagrodzeniem za czas niewykonywania pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy za miesiąc listopad 2007 roku; - wynagrodzenia za pracę łącznie z wynagrodzeniem za czas niewykonywania pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy za miesiąc grudzień 2007 roku; - wynagrodzenia za okres choroby za miesiąc grudzień 2007 roku; - ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe za 2007 roku, oraz - odpraw pieniężnych należnych w związku z rozwiązaniem stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracodawcy. Jak wskazał organ decyzje te podlegają natychmiastowemu wykonaniu na podstawie przepisu art. 11 pkt 7 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż w wyniku kontroli w [...] Zakładach Przemysłu Spirytusowego "A" w Ł. ustalono, że pracodawca naliczył, ale nie wypłacił określonym pracownikom danych świadczeń pracowniczych. Protokół z czynności kontrolnych został podpisany przez przedstawiciela strony w dniu 21 stycznia 2008 roku bez zastrzeżeń. W konkluzji organ wskazał, że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności, gdyż termin wymagalności świadczeń już minął, a w interesie społecznym leży by pracownicy otrzymali niezwłocznie wynagrodzenia za pracę oraz pozostałe świadczenia ze stosunku pracy. Okoliczność ta wyczerpuje przesłankę określoną w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego. [...] Zakłady Przemysły Spirytusowego "A" w Ł. wniosły odwołanie od nakazu zapłaty z dnia [...] roku wraz z wnioskiem o wstrzymanie natychmiastowego wykonania. W motywach strona wskazała, że natychmiastowe wykonanie nakazu jest niemożliwe, gdyż strona ma zablokowane konta bankowe, od maja 2007 roku nie prowadzi produkcji, ani sprzedaży napojów alkoholowych. W takiej sytuacji nie ma możliwości wypłaty nakazanych świadczeń. W chwili obecnej trwa postępowanie w celu prywatyzacji [...] Zakładów Przemysłu Spirytusowego "A" w Ł. Według zapewnień Ministra Skarbu Państwa prywatyzacja będzie ukończona w najbliższym czasie, a po jej ukończeniu pracodawca wypłaci pracownikom wszystkie zaległe wynagrodzenia i odprawy. Zaniechanie wstrzymania wykonania nakazu uniemożliwi zakończenie procesu prywatyzacji przedsiębiorstwa, przez co spowoduje niepowetowaną stratę społeczną. Okręgowy Inspektor Pracy w Ł. decyzją z dnia [...] roku utrzymał w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie I instancji. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał przepis art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 19 ust. 1 pkt 5 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że strona odwołująca się nie kwestionuje zasadności wydania decyzji I instancji, a jedynie uzasadnia brak możliwości natychmiastowego wykonania nakazu wypłaty określonych świadczeń wskazując na swoją trudną sytuację finansową. Obowiązek natychmiastowego wykonania decyzji wynika z treści art. 11 ust. 7 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, a organ I, jak i II instancji nie ma prawnej możliwości innego rozstrzygnięcia kwestii wykonalności nakazu. Podstawą zwolnienia pracodawcy z natychmiastowego wykonania decyzji mogłaby jedynie stanowić okoliczność zawarcia ugody sądowej lub pozasądowej z określonymi pracownikami, gdzie określony byłby sposób i termin realizacji zobowiązań pracodawcy. Z informacji posiadanych przez organ wynika, że ugody takie nie zostały zawarte. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję [...] Zakłady Przemysłu Spirytusowego "A" w Ł. wniosły o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem. W uzasadnieniu strona podtrzymała argumentację zawartą w odwołaniu wskazując nadto, iż znalazła się w wyjątkowej sytuacji z powodu nadmiernie przedłużającego się procesu prywatyzacji (trwającego od początku 2007 roku). Wstrzymanie produkcji oraz wydanie prawie całego zapasu wyrobów gotowych w maju 2007 roku spowodowało, że przedsiębiorstwo nie dysponuje żadnymi środkami finansowymi na wypłatę zaległych świadczeń dla pracowników. Część pracowników rozumiejąc uwarunkowania zaistniałej sytuacji zawarła ugody, w których wyraziła zgodę na wypłacenie świadczeń po zakończeniu procesu prywatyzacji. W dniu 26 stycznia 2008 roku strona powzięła wiadomość o tym, że nie dojdzie do prywatyzacji zakładu, zatem został złożony wniosek o ogłoszenie upadłości. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w kwestionowanej decyzji. W piśmie z dnia 2 października 2008 roku pełnomocnik strony skarżącej złożył oświadczenie, iż cofa skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Ł. z dnia [...] roku. Strona wskazała, że mocą decyzji Ministra Skarbu Nr [...] z dnia [...] roku otwarto likwidację [...] Zakładów Przemysłu Spirytusowego "A". Wobec otwarcia likwidacji, pracownikom wypłacono zaległe wynagrodzenia ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od 15 stycznia do 15 kwietnia 2008 roku. Nadto, wszyscy pracownicy uzyskali wyroki sądowe zasądzające na ich rzecz wypłaty zaległych wynagrodzeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści cytowanego przepisu wynika ogólna zasada na mocy, której strona skarżąca może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą i ewentualna rezygnacja z rozpoznania skargi przez Sąd, co do zasady, jest dla Sądu wiążąca. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec przytoczonych argumentów Sąd uznał cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie za dopuszczalne. W ocenie Sądu cofnięcie skargi nie prowadzi do obejścia prawa, ani też nie poskutkuje pozostawieniem w obrocie aktu noszącego wadę kwalifikowaną powodującą nieważność postępowania. W tym stanie postępowanie sądowe, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegało umorzeniu. K.O.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło