III SA/Łd 156/15

Dnia 26 maja 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B.M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w sprawie ze skargi B.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące od września do grudnia 2005 oraz za styczeń i luty 2008 r. p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] nr [...] U.K. W dniu 22 grudnia 2014 roku B.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące od września do grudnia 2005 r. oraz za styczeń i luty 2008 r. W skardze skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia skarżącej środków niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej, co w konsekwencji prowadziłoby do konieczności zakończenia działalności lub nawet ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy. Brak realnych możliwości natychmiastowego spłacenia sumy o tak znacznych rozmiarach wymagałoby niezwłocznego uzyskania kredytu, co jednak ze względu na znaczną kwotę i termin byłoby niemożliwe. Określenie podatku akcyzowego w kwocie 195.330 zł w połączeniu z odsetkami ustawowymi daje kwotę niewspółmiernie wysoką w stosunku do naruszenia skarżącej i rażąco krzywdzącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 powołanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: 1) wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publ.). Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest bowiem wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji i czy przy takim badaniu wniosku i argumentów strony, Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Strona uzasadniła, dlaczego w jej ocenie, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jako okoliczności uprawdopodabniające przesłanki z art. 61 § 3 powołanej ustawy skarżąca podniosła, że wyegzekwowanie należności powstałych w podatku akcyzowym wraz z należnymi odsetkami za zwłokę w znacznej wysokości (195.330,00 zł) pozbawi skarżącą środków niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej a w konsekwencji konieczność zakończenia działalności a nawet ogłoszenie upadłości przedsiębiorcy. Dodatkowo trudną sytuację majątkową skarżącej potwierdzają dokumenty znajdujące się w aktach sądowych. Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności, w szczególności wysokość ciążącego na skarżącej zobowiązania i sytuację majątkową, Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 1 i 3 powołanej ustawy. Podkreślić jednak należy, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przed Sąd w decyzji wady kwalifikowanej (w postaci rażącego naruszenia prawa). Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, iż strona skarżąca uprawdopodobniła, że w przypadku wykonania zaskarżonych decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. U.K.