III SA/Łd 159/12

PostanowienieWSA w Łodzi2012-03-09

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Alberciak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na praktyki obciążania zobowiązanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych kosztami upomnienia "przedegzekucyjnego" podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Upomnienie przedegzekucyjne, w tym naliczanie kosztów z nim związanych, nie jest aktem ani czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani też nie przewidują takiej kontroli przepisy ustaw szczególnych.
Stan faktyczny
E.C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na praktyki Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. dotyczące obciążania jej kosztami upomnienia "przedegzekucyjnego". Organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności. Sąd uznał, że upomnienie przedegzekucyjne nie jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi E. C. na praktyki obciążania zobowiązanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. kosztami upomnienia "przedegzekucyjnego" postanawia: odrzucić skargę. E.C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na praktyki stosowane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. w sprawie kosztów upomnień egzekucyjnych. W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niedopuszczalność skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie było niedopuszczalne. Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie z treści wniesionej przez skarżącą skargi wynika, że dotyczy ona sposobu naliczania kosztów upomnień przedegzekucyjnych wysłanych do niej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., dotyczących nieopłaconych przez skarżącą składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Obowiązek przesłania upomnienia dłużnikowi wynika z przepisu art. 15 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.). Zgodnie z art. 15 § 2 powołanej ustawy koszty upomnienia obciążają zobowiązanego i, z zastrzeżeniem § 3, są pobierane na rzecz wierzyciela. Obowiązek uiszczenia kosztów upomnienia przez zobowiązanego powstaje z chwilą doręczenia upomnienia. Koszty te podlegają ściągnięciu w trybie określonym dla kosztów egzekucyjnych. Natomiast wysokość kosztów przesłania upomnienia określają przepisy wykonawcze. Upomnienie nie jest rozstrzygnięciem i nie przysługuje od niego jakiekolwiek środek odwoławczy. Wskazać należy zatem, iż upomnienie przedegzekucyjne nie odpowiada żadnemu z działań organów administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę. t.p.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło