III SA/Łd 16/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Referendarz sądowy – Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia przyznać skarżącemu S. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego e.k. III SA/Łd 16/08 Uzasadnienie Pismem z dnia 20 grudnia 2007 r. S. P. (dalej skarżący) wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Wyrokiem z dnia 5 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Wobec treści wyroku skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Po otrzymaniu odpisu wyroku z uzasadnieniem, skarżący w terminie zakreślonym do wniesienia skargi kasacyjnej złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, przedkładając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie ma także żądnych dochodów i – jak to określił – "środków na swoją egzystencję". Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jak wyjaśnił, jest właścicielem ¼ domku przedwojennego (łącznie jest to 15 m2). Z przedstawionego oświadczenia wynika, ze nie osiąga żadnych dochodów, nie ma także zgromadzonych żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 cytowanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszym wniosku skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.. Rozpoznając wniosek skarżącego Sąd miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w szczególności fakt, iż jest on osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Skarżący nie ma także zgromadzonych żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Uwzględniając przedstawioną sytuację finansową strony, a w szczególności brak bieżących dochodów, Sąd uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Skarżący dowiódł, że jego obecna sytuacja finansowa nie pozwala na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w szczególności poniesienia kosztów pomocy prawnej, w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. e.k.