III SA/Łd 169/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA Teresy Rutkowskiej po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za marzec 2007 roku postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji III SA/Łd 169/12 Uzasadnienie W dniu 17 stycznia 2012 r. P.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia .[...]r. (znak [...]) utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za marzec 2007 roku w kwocie 4.200 złotych. W skardze zawarty został wniosek o "wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia niniejszej skargi". W treści uzasadnienia skargi strona ograniczyła się do stwierdzenia, że "organ odwoławczy utrzymuje w mocy kolejne decyzje za poszczególne miesiące, od których skarżący korzystając ze swoich uprawnień wnosi skargi. Łączna kwota zobowiązań będzie zatem bardzo znaczna". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem strona występująca z takim wnioskiem winna go odpowiednio uzasadnić wskazując na okoliczności mające uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu administracyjnego może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W rozpatrywanej sprawie uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ograniczyło się w praktyce do ogólnikowego stwierdzenia, że "organ odwoławczy utrzymuje w mocy kolejne decyzje za poszczególne miesiące (...). Łączna kwota zobowiązań będzie zatem bardzo znaczna". Wskazać w związku z tym należy, że Sąd nie jest uprawniony do badania merytorycznej zasadności skargi na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Podkreślić należy także, że konieczność regulowania obowiązków publicznoprawnych (w tym np. celnych) w każdym przypadku, niezależnie od zamożności strony, łączy się z obniżeniem dochodu, czy trudnościami w zakresie dysponowania majątkiem. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków. W każdym przypadku obowiązek wykazania możliwości zaistnienia takiego niebezpieczeństwa i jego uprawdopodobnienia leży po stronie wnioskującego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/2004 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/2004, niepublikowane). Uzasadnienie takiego wniosku nie może się jednak ograniczać do stwierdzenia, że skutek taki nastąpi lub może nastąpić. Skutek ten musi być bezpośrednim następstwem wykonania zaskarżonego aktu. Wnioskujący musi zatem dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia wystąpienia niebezpieczeństwa znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu, które musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.Podkreślić przy tym należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest wyjątkiem od zasady określonej w cytowanym na wstępie art. 61 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że w okolicznościach sprawy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, nie poparł bowiem swoich ogólnych twierdzeń żadnymi dokumentami źródłowymi, np. dotyczącymi sytuacji finansowej czy majątkowej skarżącego, ani wyjaśnieniami w tym względzie. Z tych wszystkich względów, według oceny Sądu, brak jest wystarczającego uzasadnienia do wydania w tej sprawie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. e.o.