III SA/Łd 17/05

19 stycznia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. – O. – Firma Handlowa A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W dniu 9 grudnia 2004 roku pełnomocnik skarżącego złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł., uchylił zaskarżoną decyzję w całości oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...], nr [...] i umorzył postępowanie. Pismem złożonym w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi 10 stycznia 2005 roku, Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 roku (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Jedną z przyczyn uznania postępowania za bezprzedmiotowe jest uwzględnienie skargi w trybie autokontroli przez organ administracyjny, który wydał zaskarżone orzeczenie (art. 54 § 3 w/w ustawy; por.: J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz" Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004 r. – s. 235). W sprawie niniejszej decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. uwzględnił w całości skargę pełnomocnika skarżącej i uchylił, w trybie autoweryfikacji, zaskarżoną przez niego decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...], nr [...] i umorzył postępowanie (art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W tym stanie rzeczy Sąd uznając dalsze postępowanie za bezprzedmiotowe postanowił je umorzyć. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.