III SA/Łd 171/16

Dnia 19 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Protokolant referent-stażysta Renata Tomaszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2016 roku sprawy ze skargi O. G. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane przez suszę w 2015 roku oddala skargę. Decyzją z dnia [...] , nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa uchylił w całości decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...], nr [...] wydaną w przedmiocie przyznania O. G. pomocy finansowej w wysokości brutto 3 465, 18 zł (stanowiącej równowartość 807, 70 euro) z tytułu szkód powstałych w gospodarstwie rolnym skarżącej spowodowanych suszą w 2015 r. oraz orzekł o przyznaniu O. G. pomocy finansowej w wysokości brutto 3 679,08 zł (stanowiącej równowartość 845, 77 euro). W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Wnioskiem z dnia 30 września 2015 r. strona wystąpiła o udzielenie pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane przez suszę w 2015 r. Decyzją z dnia z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. orzekł o przyznaniu stronie pomocy finansowej w wysokości brutto 3 465, 18 zł. Przyznana pomoc została pomniejszona o 50% z uwagi na nieposiadanie przez skarżącą ubezpieczonych 50% upraw od jednego z wymienionych w rozporządzeniu z dnia 27 stycznia 2015 r. ryzyk. Nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem O. G. wniosła odwołanie, w którym wskazała, iż wszystkie uprawy rolne dotknięte suszą nie podlegały obowiązkowi ubezpieczenia w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniu upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Tym samym potrącenie 50% należnej płatności jest niezgodne z w/w ustawą. Wniosła o przyznanie płatności w wysokości 100%. Zaskarżoną decyzją Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa uchylił w całości decyzję organu I instancji i orzekł o przyznaniu O. G. pomocy finansowej w wysokości brutto 3 679,08 zł. Uzasadniając organ odwoławczy wskazał, iż zasady przyznawania pomocy dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane przez suszę reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2015 r. poz. 187 ze zm.). W myśl § 13c ust. 7 powołanego rozporządzenia pomoc, o której mowa ust. 1, ustala się jako iloczyn deklarowanej przez producenta rolnego we wniosku, o którym mowa w ust. 4, powierzchni upraw, na której wystąpiły szkody spowodowane przez suszę, oraz stawki tej pomocy. Stawka, o której mowa w ust. 7, wynosi: 1) 800 zł na 1 ha powierzchni owocujących upraw drzew i krzewów owocowych, na której wystąpiły szkody spowodowane przez suszę; 2) 400 zł na 1 ha powierzchni upraw rolnych innych niż wskazane w lit. a, na której wystąpiły szkody spowodowane przez suszę. Dalej organ odwoławczy powołał § 13c ust. 9, który stanowi, iż w przypadku gdy ze złożonych wniosków, o których mowa w ust. 4, wynika, że zapotrzebowanie na pomoc, o której mowa w ust. 1, przekracza łącznie kwotę 450 mln zł, wysokość tej pomocy ustala się jako iloczyn deklarowanej przez producenta rolnego we wniosku, o którym mowa w ust. 4, powierzchni upraw, na której wystąpiły szkody spowodowane przez suszę, stawki, o której mowa w ust. 7, oraz współczynnika korygującego. Współczynnik korygujący stanowi iloraz kwoty 450 mln zł i kwoty równej zapotrzebowaniu na tę pomoc wynikającemu ze złożonych wniosków oraz jest ustalany z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Natomiast w myśl § 13c ust. 13 rozporządzenia pomoc, pomoc o której mowa w ust. 1, pomniejsza się o 50%, jeżeli w 2015 r. co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej, z wyłączeniem łąk i pastwisk, nie było ubezpieczonych co najmniej od jednego z ryzyk, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3. Organ odwoławczy wskazał, iż w niniejszej sprawie, na podstawie zebranego materiału dowodowego ustalono, że wnioskowana powierzchnia pozostałych gruntów rolnych, na której wystąpiły szkody spowodowane przez suszę, objętych stawką płatności 400 zł za 1 ha, wynosiła 21,39 ha. Jednocześnie należna stronie płatność podlegała 50% pomniejszeniu, na podstawie powołanego § 13c ust. 13 rozporządzenia, bowiem strona nie posiadała ubezpieczenia co najmniej 50% powierzchni upraw, z wyłączeniem łąk i pastwisk, od przynajmniej jednego z ryzyk wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia. Odnosząc się w tym zakresie do zarzutów odwołania organ odwoławczy wskazał, że przepis § 13c ust. 13 rozporządzenia nie wprowadza rozróżnienia na ubezpieczenia obowiązkowe i nieobowiązkowe upraw, o których mowa w powołanej przez stronę ustawie z dnia 7 lipca 2005 r. Ponadto przepisy rozporządzenia nie przewidują żadnego wyjątku od regulacji zawartej w § 13c ust. 13 tego aktu. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy podniósł, iż z uwagi na zmianę z dniem 3 grudnia 2015 r. współczynnika korygującego (z 0,81 na 0,86) wynikającą z konieczności wykorzystania wolnej puli środków, zasadnym było uchylenie w całości decyzji organu I instancji i orzeczenie, co do prawidłowej wysokości należnej stronie płatności, która winna wynosić 3 679, 08 zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi strona ponowiła argumentację przedstawioną w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W ocenie skarżącej wszelkie sankcje przewidziane ustawą nie mogą być rozszerzane aktami rangi niższego rzędu, jakim jest rozporządzenie z 27 stycznia 2015 r. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej pomniejszenia przyznanej płatności o 50% i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W skardze zawarty został również wniosek o skierowanie do uprawnionych organów państwowych sprawy o rozstrzygnięcie zgodności aktu niższego rzędu jakim jest rozporządzenie Rady Ministrów z 27.01.2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z aktem prawnym wyższego rzędu, jakim jest ustawa z 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich oraz o rozpatrzenie odwołania dopiero po rozstrzygnięciu przez uprawnione organy wzajemnej zgodności ww. aktów prawnych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 19 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż zawarty w skardze wniosek o rozstrzygnięcie zgodności aktu niższego rzędu jakim jest rozporządzenie Rady Ministrów z 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z aktem prawnym wyższego rzędu, jakim jest ustawa z 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich nie jest wnioskiem o zawieszenie postępowania sądowego, jeżeli sąd administracyjny posiada uprawnienia do stwierdzenia zgodności rozporządzenia z ustawą. Oświadczył ponadto, iż powierzchnia upraw rolnych 21,39 ha, na której wystąpiła susza, nie była przez O. G. ubezpieczona w 2015 r., ponieważ zgodnie z ustawą z 7 lipca 2005 r. nie było takiego obowiązku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kryterium tej kontroli określa art. 1 § 2 wskazanej ustawy i jest nim zgodność z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa procesowego oraz przepisów prawa materialnego w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej: "P.p.s.a.", uwzględnienie skargi na decyzję następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku braku wskazanych uchybień, jak również braku przyczyn uzasadniających stwierdzenie nieważności aktu, bądź stwierdzenia wydania go z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 3 P.p.s.a.), skarga podlega natomiast oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Przeprowadzona przez sąd w niniejszej sprawie kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że nie narusza ona przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi i podjęcie orzeczenia na podstawie art. 145 § 1 P.p.s.a. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno co do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i w zakresie zastosowania do niego przepisów prawa materialnego. W ocenie sądu, postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone prawidłowo, ustalenia organów nie pozostawiają wątpliwości, a podjęte rozstrzygniecie odpowiada przepisom prawa materialnego. Z tego też powodu, akceptując i podzielając argumentację organu odwoławczego sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną do wydania decyzji w przedmiocie przyznania skarżącej pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych powstały szkody spowodowane wystąpieniem suszy w 2015 r. stanowiły przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2015 r. poz. 187 ze zm.). Stosownie do § 13c ust. 1- 3 tego aktu, w 2015 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa, rozwoju wsi i przetwórstwa produktów rolnych, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentom rolnym, którym został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane przez suszę w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, zgodnie z ust. 2-13. Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana do wysokości równowartości w złotych 15 000 euro ustalanej zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Ponadto, pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 702/2014 oraz przepisami o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. W myśl § 13c ust. 7 rozporządzenia, wysokość pomocy, o której mowa w ust. 1, ustala się jako iloczyn deklarowanej przez producenta rolnego we wniosku, o którym mowa w ust. 4, powierzchni upraw, na której wystąpiły szkody spowodowane przez suszę, oraz stawki tej pomocy. Stawka, o której mowa w ust. 7, wynosi: 1) 800 zł na 1 ha powierzchni owocujących upraw drzew i krzewów owocowych, na której wystąpiły szkody spowodowane przez suszę; 2) 400 zł na 1 ha powierzchni upraw rolnych innych niż wskazane w lit. a, na której wystąpiły szkody spowodowane przez suszę. Nadto, zgodnie z § 13c ust. 13 rozporządzenia pomoc, o której mowa w ust. 1, pomniejsza się o 50%, jeżeli w 2015 r. co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej, z wyłączeniem łąk i pastwisk, nie było ubezpieczonych co najmniej od jednego z ryzyk, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3. W oparciu o powyższe przepisy, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyznał O. G. pomoc finansową w wysokości brutto 3 679,08 z tytułu szkód powstałych w gospodarstwie rolnym skarżącej spowodowanych suszą w 2015 r. Do obliczenia pomocy przyjęta została wnioskowana przez skarżącą powierzchnia gruntów rolnych, na której wystąpiły szkody spowodowane przez suszę, objętych stawką płatności 400 zł za 1 ha, tj. 21,39 ha oraz współczynnik korygujący, o którym mowa w § 13c ust. 9 rozporządzenia, w wysokości 0,86. Zmiana wartości współczynnika korygującego w okresie pomiędzy wydaniem rozstrzygnięcia przez organ I i II instancji z 0,81 na 0,86, skutkowała uchyleniem w całości przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...] i orzeczeniem o przyznaniu skarżącej pomocy z tytułu szkód powstałych w gospodarstwie rolnym spowodowanych suszą w 2015 r. w powiększonej wysokości. Jednocześnie, należna O. G. płatność, przez organy obu instancji, podlegała 50% pomniejszeniu, na podstawie powołanego § 13c ust. 13 rozporządzenia, bowiem strona nie posiadała ubezpieczenia co najmniej 50% powierzchni upraw, z wyłączeniem łąk i pastwisk, od przynajmniej jednego z ryzyk wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia. Należy przy tym zaznaczyć, iż nie jest przedmiotem sporu, że w roku 2015, co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym skarżącej lub dziale specjalnym produkcji rolnej, z wyłączeniem łąk i pastwisk, nie było ubezpieczonych co najmniej od jednego z ryzyk, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r. Jak wynika bowiem z oświadczenia pełnomocnika strony złożonego na rozprawie oraz niekwestionowanych przez stronę ustaleń organu I instancji, O. G. nie posiadała w 2015 r. ubezpieczenia 21,39 ha gruntów rolnych, na których wystąpiły szkody spowodowane suszą, jak również 0,22 ha sadów produkcyjnych (śliwy). W protokole oszacowania szkód w gospodarstwie rolnym skarżącej, podano natomiast, iż powierzchnia użytków rolnych na dzień wystąpienia szkód wg rzeczywistego stanu użytkowania - zgodna z wnioskiem o przyznanie płatności bezpośrednich wynosi 21,61 ha (21,39 ha+ 0,22 ha). Żadne uprawy w gospodarstwie rolnym skarżącej nie były zatem ubezpieczone. Tymczasem z § 13c ust. 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. wynika wprost, iż pomoc, o której mowa w ust. 1, pomniejsza się o 50%, jeżeli w 2015 r. co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej, z wyłączeniem łąk i pastwisk, nie było ubezpieczonych co najmniej od jednego z ryzyk, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3. Zasadnie zatem, w ocenie sądu, organ pomniejszył przysługującą skarżącej pomoc finansową (obliczoną zgodnie z § 13c ust. 8 i 9 rozporządzenia) o 50%. Skarżąca oraz jej pełnomocnik nie kwestionują ustaleń faktycznych poczynionych przez organ, jak również matematycznych wyliczeń odnoszących się do przyznanej pomocy finansowej z tytułu szkód powstałych w gospodarstwie rolnym spowodowanych suszą, lecz podkreślają, że w myśl ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniu upraw rolnych i zwierząt gospodarskich (Dz. U. nr 150, poz. 1249 ze zm.) brak było obowiązku ubezpieczenia upraw w gospodarstwie rolnym O. G. W ocenie zatem strony skarżącej, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. jest niezgodne z aktem wyższego rzędu, tj. z powołaną wyżej ustawą z dnia 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniu upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, a co się z tym wiąże, organ nie miał podstaw prawnych do pomniejszenia przyznanej pomocy o 50%. Zdaniem sądu, powyższe stanowisko strony jest nieprawidłowe. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie dostrzega sprzeczności pomiędzy zapisami ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniu upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, a regulacją zawartą w § 13c rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Rozporządzenie z 27 stycznia 2015 r. nie zostało wydane na podstawie i w celu wykonania ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniu upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, lecz na podstawie art. 4 ust. 6 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1438), który daje Radzie Ministrów kompetencje do określenia w drodze rozporządzenia szczegółowego zakresu i sposobu realizacji zadań wymienionych w ust. 1, w tym warunków i trybu udzielania wsparcia w ramach tych zadań, mając na względzie priorytety polityki państwa w zakresie rolnictwa, rozwoju wsi i rynków rolnych oraz efektywne wykorzystanie środków finansowych. Zupełnie zatem inny jest zakres regulacji objętych ustawą z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i wydanym na jej podstawie rozporządzeniu z dnia 27 stycznia 2015 r. niż objętych ustawą z 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniu upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Trudno zatem mówić w tym zakresie o jakiejkolwiek sprzeczności. Ustawa z dnia 7 lipca 2005 r., w myśl art. 1 ust. 1, określa bowiem zasady: 1) stosowania dopłat do składek z tytułu zawarcia umów ubezpieczenia od ryzyka wystąpienia skutków zdarzeń losowych w rolnictwie; 2) zawierania i wykonywania umów obowiązkowego ubezpieczenia upraw od określonego ryzyka wystąpienia skutków zdarzeń losowych w rolnictwie, zwanych dalej "umowami ubezpieczenia obowiązkowego"; 3) udzielania dotacji celowej na pokrycie części odszkodowań z tytułu szkód spowodowanych przez suszę. Przy czym, jeżeli chodzi o dotację celową wynikającą z art. 1 ust 1 pkt 3 ww. ustawy, jest to dotacja udzielana zakładom ubezpieczeń na pokrycie części odszkodowań wypłaconych producentom rolnym z tytułu szkód spowodowanych przez suszę - art. 10a ustawy. Brak jest zatem sprzeczności pomiędzy zapisami ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniu upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, a regulacją zawartą w § 13 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, gdyż oba akty prawne dotyczą regulacji innych zagadnień prawnych. Ponadto, rozporządzenie z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w § 13c ust. 13 nie odwołuje się, jak podnosi skarżący, do obowiązkowego ubezpieczenia upraw rolnych, lecz do ubezpieczenia powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej. Przepisy ww. rozporządzenia nie uzależniają zatem wysokości pomocy finansowej z tytułu szkód powstałych w gospodarstwie rolnym z powodu suszy od dopełnienia obowiązku ubezpieczenia wynikającego z przepisów ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Sankcje za niedopełnienie obowiązku ubezpieczenia wynikającego z przepisów przedmiotowej ustawy zawarte są w tej ustawie. Przepis art. 13c rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r. wyraźnie również stanowi, iż pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 702/2014 oraz przepisami o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej - § 13c ust. 3 rozporzadzenia. Pomoc udzielana producentom rolnym, w tym również pomoc na wznowienie produkcji rolnej w związku z wystąpieniem szkód w gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej spowodowanych niekorzystnymi zjawiskami atmosferycznymi, od dnia akcesji musi być zatem zgodna z przepisami dotyczącymi pomocy publicznej, w tym wytycznych Unii Europejskiej w sprawie pomocy państwa w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich w latach 2014-2020 (2014/C 204/01) (Dz. Urz. UE z dnia 1.07.2014, C 204) oraz rozporządzeniu Komisji (UE) nr 702/2014 albo pomoc musi być udzielana w formule de minimis zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz.Urz.UE z dnia 24.12.2013, L 352). Stosownie natomiast do przepisów art. 25 ust. 9 rozporządzenia Komisji (UE) z dnia 25 czerwca 2014 r. nr 702/2014 (Dz.U.UE.L.2014.193.1) pomoc na wyrównanie szkód spowodowanych przez niekorzystne zjawisko klimatyczne porównywalne do klęski żywiołowej zmniejsza się o 50%, chyba że przyznawana jest ona beneficjentom, którzy wykupili polisę ubezpieczeniową na co najmniej 50% średniej rocznej produkcji lub dochodu związanego z produkcją i obejmującą zagrożenia związane z niekorzystnymi zjawiskami klimatycznymi statystycznie najczęściej występującymi w danym państwie członkowskim lub regionie, które są objęte zakresem ubezpieczeń. Powyższe zapisy rozporządzenia nr 702/2014 jako zasadę przyjmują zatem obniżenie o 50% przyznawanej rolnikom pomocy z tytułu szkód spowodowanych przez niekorzystne zjawiska klimatyczne, a jedynie w przypadku posiadania przez producenta rolnego ubezpieczenia w ww. zakresie, umożliwiają wypłatę tej pomocy w pełnej wysokości. Trzeba również podkreślić, że ww. przepisy nie mówią o posiadaniu przez producenta rolnego ubezpieczenia dotowanego z budżetu państwa, czy też o dopełnieniu obowiązku ubezpieczenia wynikającego z odrębnych przepisów. Pomoc przyznawana na podstawie § 13c rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, udzielana jest zatem zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze przedstawione powyżej ustalenia i dokonaną ocenę, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzeczono o oddaleniu skargi. d.j.