III SA/Łd 175/14

PostanowienieWSA w Łodzi2014-03-17

Skład orzekający: Robert Adamczewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, samotnie wychowującej dwoje dzieci i utrzymującej się z wynagrodzenia za pracę, należy się prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, mimo uiszczenia wpisu od skargi?
Ratio decidendi
Wnioskodawczyni, samotnie wychowującej dwoje dzieci i posiadającej dochody na poziomie ok. 2.300 zł brutto miesięcznie, należy się prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł, ponieważ nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Fakt uiszczenia wpisu od skargi w prawidłowej wysokości świadczy o tym, że wnioskodawczyni była w stanie wygospodarować środki na jego opłacenie.
Stan faktyczny
R.S. wniosła skargę na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania. Złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując, że samotnie wychowuje dwoje dzieci, jej miesięczne dochody wynoszą ok. 2.300 zł brutto, posiada mieszkanie i nieruchomość rolną, ale nie posiada oszczędności. Wnioskodawczyni uiściła już wpis od skargi w wysokości 100 zł.
Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 (sto) złotych; oddalono wniosek w pozostałym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.S. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia 1) przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 (sto) złotych; 2) oddalić wniosek w pozostałym zakresie U.K. III SA/Łd 175/14 Uzasadnienie Pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. R.S. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania. W dniu 21 lutego 2014 r. wnioskodawczyni uiściła, na wezwanie sądu, wpis od skargi w wysokości 100 zł. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy podniosła, że sama wychowuje dwoje dzieci. Od stycznia 2013 r. do czerwca pozostawała bez pracy. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dwójką dzieci (18 lat i 13 lat). Utrzymuje się z wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 2.336,15 zł. Jest właścicielką mieszkania o powierzchni 45 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 1,13 ha. Zgodnie z oświadczeniem nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że wnioskodawczyni ma na utrzymaniu dwoje dzieci, utrzymuje się jedynie z dochodów z tytułu pracy – ok. 2.300 zł brutto miesięcznie. Nie posiada oszczędności. W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną wnioskodawczyni. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zauważyć jednakże w tym miejscu należy, że wpis od skargi w niniejszym postępowaniu został przez wnioskodawczynię uiszczony w prawidłowej wysokości. Uznać zatem w tym zakresie należało, że skoro skarżąca wpis we wskazanej wysokości uiściła, to środki na jego opłacenie była w stanie wygospodarować. Z tych też względów zasadnym było przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie ponad uiszczoną już kwotę kosztów sądowych. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. U.K.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło